21.10.2026, 03:25

Zoeken

Dierenwereld

Bouwmeester bever

50 jaar geleden hebben dierenbeschermers in Thurgau vijf bevers uitgezet.

Redactie Wild beim Wild · 10 juni 2016

200 jaar lang was de Bever uit Zwitserland verdwenen. Uitgeroeid door mensen, die het vlees van het als vis geldende zoogdier ook tijdens de vastentijd aten en zijn klierafscheiding, bevergeil, als potentiemiddel gebruikten. 50 jaar na de eerste herintroductie is de beverpopulatie in Thurgau gegroeid tot 500 exemplaren en daarmee de grootste van heel Zwitserland, waar in totaal ongeveer 2.800 dieren leven.

Ter gelegenheid van het jubileum toont het Naturmuseum Thurgau de speciale tentoonstelling «Baumeister Biber. 50 Jahre Biber im Thurgau: eine Rückkehr mit Nebengeräuschen» (Bouwmeester bever. 50 jaar bever in Thurgau: een terugkeer met bijgeluiden). In 1966 lieten de Thurgause «bevervader» Anton Trösch en zijn helpers de eerste twee bevers bij Bottighofen aan de Bodensee vrij.

De vrijlating van Olaf en Haakon stond echter onder een ongelukkig gesternte, zei museumdirecteur Hannes Geisser tijdens een rondleiding voor de media. Per vergissing hadden de vrijwilligers twee mannetjes uitgezet. Het ene, Haakon, trok weg naar Graubünden, waar hij later werd overreden. Hij is samen met een ander preparaat te zien in de tentoonstelling, voor een aangeknaagd tuinhek.

Van de 18 uitgezette bevers overleefde slechts ongeveer een derde. Vanuit het enige succesvolle uitzetproject aan de Nussbaumersee boven Frauenfeld verspreidden de bevers zich langs de Thur en trokken ze tot in Noordoost-Zwitserland. Volgens de meest recente telling uit 2014 zijn er in Thurgau 140 territoria, waarin telkens een ouderdier met een- en tweejarige jongen leeft, aldus Geisser.

«De terugkeer van de bever is het paradepaardje van de natuurbeschermers, maar er zijn ook bijgeluiden», zei de bioloog. Het streng beschermde knaagdier is niet overal even welkom, omdat het met de bouw van dammen hele landschappen verandert, wat soms leidt tot schade aan dijken, kanaaloevers, wegen en andere infrastructuur.

Die schade kost geld. Volgens een schatting van de Bondsoverheid bedragen de herstelkosten ongeveer een miljoen frank per jaar. Een kantonnaal initiatief van Thurgau eist dat de Bond voor de schade opdraait. De Ständerat (Kantonsraad) wees het initiatief af; in de Nationalrat (Nationale Raad) is het nog niet behandeld.

De toekomst van de bevers staat onder een gunstig gesternte, gelooft Geisser. Hoewel de dieren behalve het wegverkeer geen vijanden hebben, vlakt hun verspreiding steeds verder af, omdat de leefruimte beperkt is. «De dieren verdedigen hun territorium tot de dood», zei Geisser. Dankzij de nieuwe waterbeschermingswet, die voorziet in de renaturatie van rivieren en beken, verbeteren de levensomstandigheden van de beschermde dieren op de lange termijn.

[vimeo 168748829 w=715 h=402]


Gerelateerde dossiers en bijdragen:

Meer over recreatieve jacht: Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Wilde dieren hebben een stem nodig

Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →