Graubünden: Het hoogst gelegen bevergezin van Europa in het Engadin

Mogelijk werd dit door een verrassend, maar gelukkig toeval – het startpunt van een klein wonder in de hooggebergte-wildernis.

In 2017 vestigde een enkel mannetjesbever zich in het gebied nabij Samedan . Deze bijzonder hooggelegen leefomgeving was hoogst ongewoon – niet bepaald een plek waar een vrouwtje toevallig langskomt. Maar het doorzettingsvermogen van de eenzame bouwmeester zou zich uitbetalen: na acht jaar – in februari 2025 – arriveerde daadwerkelijk een vrouwtje, en al enkele maanden later kwam er nageslacht. In juni 2025 werden drie jongen geboren.

Doorgaans brengen bevers na een draagtijd van ongeveer 100 dagen één tot vier jongen ter wereld, die ongeveer een maand lang in het hol worden gezoogd, voordat ze de wereld gaan verkennen en op zoek gaan naar voedsel. De jonge dieren blijven tot twee jaar bij hun ouders, voordat ze hun eigen territorium kunnen stichten.

Spannend blijft de blik op de toekomst: als er in 2026 opnieuw nageslacht komt, zouden gelijktijdig twee generaties jonge bevers binnen dezelfde familie in het Engadin kunnen leven – een unicum in Europa.

Een dier keert terug – geschiedenis en bescherming van de bever in Zwitserland

In het begin van de 19e eeuw werd de bever in Zwitserland vrijwel volledig uitgeroeid – niet vanwege modeoverwegingen, maar omdat zijn vlees, vel en vooral het castoreum (een olieachtige stof) gewild waren in de keuken, de parfumerie en de geneeskunde.

De omkeer kwam met de herintroductie: in 1956 werden acht bevers uitgezet in het bos van Versoix (Genève) – daarvan overleefde de helft. In de periode daarna werden tussen 1956 en 1978 meer dan 141 bevers op circa 30 locaties opnieuw uitgezet – wederom met matig succes. In 1962 werd de bever wettelijk onder bescherming gesteld. Vandaag leven er naar schatting circa 3'500 exemplaren in Zwitserland.

Waarom is dit geval zo bijzonder?

• Onverwachte hoogterecords: Een beverfamilie op 1'700 meter is unieke in Europa. Doorgaans vindt men bevers in lager gelegen, beboste oeverlandschappen.
• Symbool voor langzame, maar duurzame veranderingen: Acht jaar alleen – dat toont hoe veerkrachtig dieren en ecosystemen reageren op klimatologische en menselijke veranderingen.
• Een verhaal met toekomst: Het uitzicht op twee generaties jonge bevers in dezelfde omgeving maakt dit gebeuren historisch.

In de stille bergdalen van de Engadin schrijft de natuur momenteel een stil maar belangrijk verhaal: een beverfamilie, hoog in de bergen, ver van het gebruikelijke leefgebied, bouwt aan een nieuw hoofdstuk voor de biodiversiteit in de Alpen. Meer dan een curiositeit – een symbool van terugkeer en levenswil – midden in het hoogalpine idylle.