Amerikaanse recreatieve jager doodt leeuw en lacht: verontwaardiging na boogjachtfoto's in Zuid-Afrika

Foto's die op het eerste gezicht op reclamemateriaal lijken, tonen in werkelijkheid een echte doding: een Amerikaanse recreatieve jager uit Kentucky poseert lachend naast een dode leeuw, terwijl op de foto een tweede man op de grond ligt.

De beelden zijn afkomstig van het Zuid-Afrikaanse Choronga Safaris, een aanbieder gespecialiseerd in grofwild-boogjacht met concessies in Zuid-Afrika, Zambia, Botswana, Mozambique en Namibië. Volgens eigen opgave gaat het bij de schutter om een praktiserend arts, wat op sociale media voor extra verontwaardiging zorgde: wie in zijn beroepsleven levens redt, neemt in zijn vrije tijd het leven van een wild dier.

De leeuw werd niet met een geweer, maar met pijl en boog gedood, een methode die onder recreatieve jagers als bijzonder «uitdagend» geldt, maar in werkelijkheid een hoger risico met zich meebrengt op een onnauwkeurige, kwellend langzame dood van het dier.

Geen alleenstaand geval

Het huidige geval voegt zich bij een lange lijst van vergelijkbare incidenten. Al in 2015 zorgde de doding van de leeuw Cecil in Zimbabwe voor wereldwijde verontwaardiging, in 2021 trof het met Mopane een andere bekende leeuw in hetzelfde gebied. Dergelijke trofeejachten treffen vaak hooggeplaatste, territoriumhoudende mannetjes, waarvan het verlies hele roedels destabiliseert: opvolgende mannetjes doden vaak de jongen van hun voorganger om hun eigen genetische lijn door te zetten.

Tussen 2009 en 2018 werden volgens internationale handelsgegevens wereldwijd meer dan 7’600 leeuwentrofeeën verhandeld, terwijl de wilde populatie in Afrika is geslonken tot naar schatting nog zo'n 20’000 volwassen dieren.

Dat de foto's van de huidige zaak eruitzien als geënsceneerde reclamebeelden, is geen toeval, maar symptomatisch: de trofeejacht-industrie verkoopt een ervaring waarin de dood van een bedreigd dier wordt gestileerd tot trofee en statussymbool. Het lachen boven het dode dier is daarbij geen uitglijder, maar een logische uitdrukking van een praktijk die wilde dieren consequent als koopwaar behandelt. De industrie rechtvaardigt zich graag met zogenaamde inkomsten voor lokale gemeenschappen, maar studies tonen aan dat slechts een fractie van de opbrengsten uit de trofeejacht daar daadwerkelijk terechtkomt, terwijl natuurgerichte fototoerisme aantoonbaar hogere en duurzamere inkomsten genereert, en dat zonder dode leeuwen.