Albatrossen: partnerverzorging in plaats van eigenbelang

Grote albatrossen hebben de grootste vleugelspanwijdte van alle vogelsoorten (gemiddeld drie meter) en kunnen tot 50 jaar oud worden.

78 dagen broedtijd en lange vastenperiodes

Ze paren doorgaans hun hele leven lang met dezelfde partner en broeden om de twee jaar samen. Nadat het vrouwtje één ei heeft gelegd, brengen de aanstaande ouders de volgende 78 dagen – een van de langste broedtijden onder de vogels – afwisselend door met het uitbroeden van het ei, terwijl hun partner de zee op vliegt om voedsel te zoeken. Zo'n voedseltocht duurt gemiddeld 12 dagen, waarin de ouder die op het nest zit het zonder voedsel moet stellen. Dit kan een negatief effect hebben op de fysieke conditie van de dieren, die doorgaans achteruitgaat naarmate de partner langer wegblijft.

Een onderzoeksteam onder leiding van de universiteit van Liverpool heeft nu ontdekt dat grote albatrossen met oudere partners de neiging hebben minder tijd te besteden aan voedsel zoeken dan die met jongere partners, zodat hun partners minder tijd zonder voedsel doorbrengen. De onderzoekers vermoeden dat dit komt doordat de vogels kunnen inschatten hoe lang hun partner het zonder voedsel kan uithouden. Omdat oudere vogels de belasting van een langere vastenperiode beter kunnen doorstaan, keren hun partners mogelijk sneller terug – een gedrag waar uiteindelijk beide ouders profijt van hebben, aangezien ze bij het grootbrengen van hun jong op elkaar zijn aangewezen.

«Albatrossen kunnen geen alleenstaande ouders zijn»

«Op papier ziet dit gedrag er heel zorgzaam uit: de ene ouder offert voedertijd op om de andere te beschermen. In werkelijkheid komt dit gedrag beide ouders ten goede. Albatrossen kunnen geen alleenstaande ouders zijn; de omstandigheden zijn te zwaar. Als de ene ouder de andere te veel werk laat doen, verliezen ze het kuiken, wat voor beide partners een ramp is», legt de hoofdauteur van de studie, Finn McCully, promovendus milieuwetenschappen in Liverpool, uit.

«Onze resultaten wijzen erop dat de vogels een manier hebben om te herkennen hoeveel druk hun partner kan verdragen. Deze vertrouwdheid zou zich in de loop van de jaren kunnen ontwikkelen waarin ze samen broeden en de grenzen van elkaar leren kennen. Als u dus een zwerfalbatros bent en uw partner iets ouder is en niet meer zo goed kan herstellen van een lange vastenperiode, is het in uw eigen belang om extra maatregelen te nemen om hem of haar fit te houden.»

Terwijl eerder onderzoek erop wijst dat zwerfalbatrossen hun eigen foerageergedrag aanpassen naarmate ze ouder worden, is dit de eerste studie die aantoont dat ook de leeftijd van de partner een belangrijke rol kan spelen bij deze gedragsveranderingen.

«We dachten dat de vogels bij hun beslissingen meer op hun eigen leeftijd letten dan op die van hun partner, dus deze resultaten waren echt onverwacht. Onze bevindingen laten zien hoe ingewikkeld het leven van dieren kan zijn en dat de natuur vol verrassingen zit», besloot McCully.