Absurdistan Duitse Jachtvereniging (DJV)

De slinkende hersenmassa van de Duitse jachtvereniging heeft opnieuw een absurde video geproduceerd.

De bewegende beelden komen over als plompe sektepropaganda à la Scientology, bedoeld om de eigen leden bij de les te houden, en zijn vermoedelijk nauwelijks voor het brede publiek bedoeld.

De video is een duidelijk bewijs van hoe weinig recreatieve jagers eigenlijk over de natuur, mens en dier weten, laat staan begrijpen. Het werk geeft een diep inzicht in de bizarre gedachtewereld van het militante milieu van de recreatieve moordenaars. Tegelijkertijd wordt door DJV-president Hartwig Fischer in een Persbericht om tolerantie en realiteitszin gesmeekt – door de man die dierenrechtenactivisten in Duitsland met spandoeken voor leeuwen gezien wil hebben!

Wat de heer Hartwig Fischer in de Persbericht over de verguisde recreatieve jaagster eveneens verzwijgt, is dat het brede publiek zich heeft opgewonden over het motief van de recreatieve jaagster. En omdat de heer Hartwig Fischer kennelijk een zwarte balk voor zijn gezicht heeft, wil IG Wild beim Wild hem er graag aan herinneren wie waarschijnlijk het gros van de zware misdrijven pleegt: Het zijn zijn leden!

Sinds 2001 documenteert het Initiatief voor de afschaffing van de jacht de slachtoffers van jachtongevallen en misdrijven met jagerswapens. Ook in 2017 schokten berichten over mensen die door recreatieve jagers werden doodgeschoten of slachtoffer werden van jachtongevallen het publiek: in totaal vielen er in Duitsland minstens 31 doden.

Citaat Hartwig Fischer: «Wij jagers leven van en met de natuur, jacht is een oorspronkelijk, schonend gebruik.» Andere groeperingen met een vergelijkbaar ziektebeeld zouden bijvoorbeeld ook kunnen beweren: «Wij pedofielen leven van en met de kinderen, pedofilie is een oorspronkelijk, schonend gebruik.» Dat dit noch voor dier noch voor kind door de beugel kan, heeft het gezonde verstand inmiddels begrepen, want zowel kinderen als zoogdieren zijn gevoelige wezens, in een door de recreatieve jager onbegrepen evolutie. Dit hangt ermee samen dat bij recreatieve jagers opvallend vaak hersenafwijkingen worden vastgesteld.

Geweld laat na korte tijd sporen na in de hersenen. Neuropsychologen bevestigen: de amygdala, een kerngebied in de hersenen, is bij gewelddadige personen zoals recreatieve jagers opvallend verkleind of verstoord. Als dit centrale deel van de hersenen (het 'gevoelssorteerbureau') defect is, is onder meer het gevoel van walging uitgeschakeld. Dat is in gesprekken met en handelingen van recreatieve jagers in het dagelijks leven telkens weer ontegenzeggelijk vast te stellen.

Op de plek waar geweld zich ontlaadt, wordt net zoveel schade aangericht als op het punt waarop het gericht is.

Gespecialiseerde, militante jagersmagazines staan vol met foto's van jagers die een wapen vasthouden en in een dominante positie boven hun slachtoffers poseren. Zulke magazines prikkelen de fantasie van recreatieve jagers om nog meer te willen jagen – ook in alle uithoeken van de wereld. Dergelijke foto's en films hebben recreatieve jagers nodig om zich belangrijk te voelen.

Wie beweert dat er vroeger in tijden van nood werd gejaagd, hoewel de mens volgens zijn genetica geen vleeseter is, kan beter zelf toegeven dat we niet meer in de steentijd leven, in plaats van het publiek met stripverhalen voor dom te verslijten.

De kleine broer van de Duitse jachtvereniging is de eveneens met complexen behepte vereniging «JagdSchweiz», die bij voorkeur Duitse berichten op zijn Facebookpagina plaatst om zich ook 'groot' te voelen.

Dierenrechtenactivisten hebben een nobele missie, die van vrede voor alle levende wezens – recreatieve jagers daarentegen zijn onruststokers en oorlogsstokers, aldus Carl Sonnthal van IG Wild beim Wild.

In dit conflict gaat het bovendien om ongerechtvaardigde uitbuiting. Mensen kunnen kiezen en dragen ethische en morele verantwoordelijkheid jegens wie bescherming nodig heeft; dat hebben roofdieren zoals een wolf, vos of leeuw volgens hun natuur als gezondheidspolitie niet. Geweldloosheid onderscheidt de beschaafde mens van het roofdier in de dierenwereld. De meeste dieren eten veganistisch en zijn vredelievend.

De recreatieve jager

Recreatieve jagers, de zelfbenoemde roofdieren, leven een cultuur van zinloos geweld. De ontkenning van de werkelijkheid door recreatieve jagers en hun verenigingen, samen met de lobby die de jagers dient, is diep vijandig tegenover schepsel, dier en leven in het algemeen. Bovendien is zij zonder empathie, zonder moraal en zonder enige ethiek. Het is niet alleen de mening van dierenrechtenactivisten dat dieren recht hebben op leven, vrijheid en het nastreven van geluk. Elk kind weet dat intuïtief. Recreatieve jagers verstoren, manipuleren, mishandelen enzovoort voortdurend de natuur, omdat zij de natuur intellectueel en spiritueel niet goed kunnen begrijpen. En ja, de bewuste mens moet handelen: ethisch, geweldloos en verantwoordelijk.

Jagers parkeren en fokken al tientallen jaren edelherten in het bos. Het bos is een tamelijk atypisch leefgebied voor een diersoort die van nature graast. Zodra lynx, wolf en consorten helpen de populaties te reguleren, zijn de ontmaskerde recreatieve jagers de eersten die daartegen stemming maken. Roofdieren worden door recreatieve jagers bestreden (wat niet alleen de vakmensen bij de bosdienst ergert), tot en met stroperij, en niet door de dierenrechtenbeweging. Behalve primitief erop los slaan kennen recreatieve jagers, anders dan de gewone bevolking, geen conflictoplossing.

Recreatieve jagers reageren altijd node op initiatieven van het gezonde verstand. Dier- en soortenbeschermers hebben in het jachtwezen gezorgd voor meer bescherming van wilde dieren. Denk aan de afschaffing van klemmen of het verbod op de vogeljacht met lijmstokken enzovoort. Het gezonde verstand was en is de drijvende kracht achter de beperking van de jachttijden en de vermindering van het aantal jaagbare soorten. Om het uitsterven van diersoorten te voorkomen, hebben dierenbeschermers de recreatieve jagers de morele plicht tot zorg en beheer opgelegd. De ethiek van de recreatieve jagers (voor zover die al bestaat) holt van oudsher altijd achter de tijdgeest aan.

Op dit moment vinden op federaal en kantonaal niveau herzieningen van de jachtwet plaats. Daarbij is weer heel duidelijk te zien wie zich inzet voor dier- en soortenbescherming, zodat bijvoorbeeld dierenbeulende jachtmethoden zoals drijfjacht, drukjacht of holenjacht worden verboden. Feit is: zonder dierenrechtenactivisten en dierenbeschermers zou er aan de jagersonzin en de uitbuiting van de dierenwereld geen grens zijn. Men moet de ziekelijke recreatieve jagers strak aan de lijn houden, waarschuwt Carl Sonnthal van de IG tot slot.

Men moet de ziekelijke recreatieve jagers strak aan de lijn houden, waarschuwt Carl Sonnthal van de IG tot slot.