Abrikozen: Frisse veelzijdigheid voor keuken en cosmetica

Vrijwel de gehele Zwitserse abrikozenoogst komt uit het Wallis: de circa 150 Walliser telers verbouwen 95 procent van de Zwitserse abrikozen.

Dat komt overeen met ongeveer 50 procent van de Zwitserse consumptie – de rest wordt geïmporteerd.

In totaal worden op ruim 700 hectare zo'n 50 verschillende rassen verbouwd. Daarmee gaan verschillende oogsttijdstippen gepaard, waardoor er in Zwitserland van juni tot september verse abrikozen zijn. Vroeger, toen er minder rassen waren, was het seizoen aanzienlijk korter. Het hoogseizoen duurt van begin juli tot eind augustus.

Late vorst is een groot risico

De abrikoos is oorspronkelijk afkomstig uit Mantsjoerije – een gebied dat tegenwoordig in China, Rusland en Mongolië ligt – en kwam vermoedelijk met de oude Romeinen naar onze streek. Zij noemden de abrikoos “malus praecox”, de vroegrijpe. Dit omdat ze relatief vroeg bloeit en niet tegen late vorst kan. In die late vorst schuilt ook een risico van de abrikozenteelt, want die kan zware schade veroorzaken.

Om te eten en voor de huid

Van abrikozen kan siroop of jam gemaakt worden, maar ook de likeur Abricotine. Bovendien lenen de zoete vruchten zich uitstekend voor desserts en smaken ze ook gedroogd heerlijk. Dankzij hun hoge gehalte aan antioxidanten ondersteunen ze het gezichtsvermogen en versterken ze het immuunsysteem. De helderoranje kleur wijst op de rijkdom aan carotenoïden, die bekend staan om hun gezondheidsbevorderende eigenschappen. Bovendien zijn abrikozen een waardevolle bron van mineralen en foliumzuur.

Dankzij de antioxidanten en de vele mineralen en vitaminen lenen deze zomervruchten zich daarom niet alleen voor consumptie, maar ook voor cosmeticaproducten.