Tekst wzorcowy: Polowania hobbystyczne a choroby dzikich zwierząt
1. Wniosek
Rada Rządowa zostaje zobowiązana do przedłożenia parlamentowi kantonalnemu raportu, który niezależnie i w sposób naukowo ugruntowany zbada rolę polowań hobbystycznych w rozprzestrzenianiu chorób dzikich zwierząt i chorób odzwierzęcych w kantonie (…). W oparciu o wyniki tego raportu należy przedłożyć parlamentowi kantonalnemu projekt zmiany ustawy o polowaniach i ochronie dzikich zwierząt (… oznaczenie ustawy …) oraz rozporządzenia łowieckiego (… oznaczenie rozporządzenia …), który w szczególności zapewni, że
- kanton zleci niezależnej jednostce specjalistycznej, kadrowo i organizacyjnie odrębnej od środowiska myśliwych, systematyczne zbadanie wpływu polowań hobbystycznych na rozprzestrzenianie i ograniczanie chorób dzikich zwierząt
- badanie zbada w szczególności, czy praktyki łowieckie (patroszenie w terenie, transport upolowanych zwierząt, nęcenie, dokarmianie, polowania zbiorowe z naganką) sprzyjają rozprzestrzenianiu patogenów zamiast je ograniczać
- wyniki zostaną w pełni i w sposób przejrzysty udostępnione parlamentowi kantonalnemu i opinii publicznej
W szczególności należy uregulować ustawowo, że
- łowieckie środki rzekomej «profilaktyki epidemicznej» będą mogły być w przyszłości zarządzane wyłącznie wtedy, gdy ich skuteczność zostanie potwierdzona przez niezależne weterynaryjno-epidemiologiczne jednostki specjalistyczne
- myśliwi hobbystyczni zostaną zobowiązani do poddawania wszystkich upolowanych zwierząt systematycznej kontroli zdrowotnej
- przepisy higieniczne dotyczące postępowania z upolowanymi dzikimi zwierzętami w terenie zostaną zaostrzone, a ich przestrzeganie będzie weryfikowane przez niezależne kontrole
- nęcenie (dokarmianie) dzikich zwierząt w celach łowieckich zostanie zakazane lub ściśle uregulowane, ponieważ miejsca nęcenia dowodnie zwiększają częstotliwość kontaktów między dzikimi zwierzętami i mogą sprzyjać przenoszeniu patogenów
- Rada Rządowa będzie regularnie składać parlamentowi sprawozdania na temat stanu zdrowotnego kantonalnych populacji dzikich zwierząt
2. Krótkie uzasadnienie
Lobby polowań hobbystycznych regularnie uzasadnia odstrzały argumentem profilaktyki epidemicznej. Szczególnie przy dyskusjach na temat afrykańskiego pomoru świń, bąblowca lisiego czy gruźlicy u dzikich zwierząt polowania hobbystyczne przedstawiane są jako niezbędne narzędzie zwalczania chorób. Weterynaryjno-epidemiologiczna literatura fachowa pokazuje jednak, że przedstawienie to jest w istotnych kwestiach wybiórcze.
Praktyki łowieckie mogą sprzyjać rozprzestrzenianiu się chorób dzikich zwierząt: polowania z naganką płoszą dzikie zwierzęta do stref wolnych od chorób. Nęcenie tworzy sztuczne punkty koncentracji. Patroszenie upolowanych zwierząt w terenie może uwalniać patogeny do środowiska.
Doświadczenia z regionów bez hobbystycznych polowań na lisy (Genewa, Luksemburg) pokazują, że rezygnacja z polowań na dużą skalę nie doprowadziła ani do rozprzestrzeniania się bąblowca lisiego, ani do innych sytuacji epidemicznych. W Luksemburgu wskaźnik zarażenia po wprowadzeniu zakazu polowań w 2015 roku wręcz spadł. Skuteczna profilaktyka epidemiczna opiera się na monitoringu, higienie i ukierunkowanych działaniach – a nie na powszechnym odstrzale.
Kanton (…) ma uzasadniony interes w tym, by faktyczna rola hobbystycznych polowań została zbadana w sposób niezależny – a nie polegać na twierdzeniach wysuwanych przez samych myśliwych.