Liechtenstein: potwierdzono obecność wilka

W Księstwie Liechtensteinu po raz drugi udało się potwierdzić obecność wilka.

Drapieżniki wpadł w fotopułapkę, która była właściwie ustawiona do monitorowania rysi. Tymczasem naukowcy przez cztery zimy analizowali zwyczaje tych zwierząt.

Nagranie wilka w Steg w liechtensteińskim regionie alpejskim pochodzi z poniedziałku ubiegłego tygodnia, jak poinformowały we wtorek władze w Vaduz. Jest to drugie potwierdzone stwierdzenie obecności wilka na terytorium Księstwa. Pierwsze pochodzi z grudnia 2018 roku. Również zostało wykonane w Steg.

Według informacji władz nie wiadomo, skąd pochodzi drugi wilk ani jak długo przebywa już w obszarze przygranicznym między Liechtensteinem a austriackim krajem związkowym Vorarlberg. Urząd ds. Środowiska zwiększa liczbę fotopułapek i współpracuje z nadzorcami łowieckimi, aby sprawdzić kolejne wskazówki dotyczące obecności wilków.

Urząd ds. Środowiska zachęca hodowców zwierząt gospodarskich, zwłaszcza drobnego inwentarza, do kontroli swoich środków ochrony stad. Pytania lub wątpliwości dotyczące środków ochrony stad można wyjaśnić w Urzędzie ds. Środowiska lub bezpośrednio w zespole ds. ochrony stad w Centrum Rolniczym St. Gallen (LZSG). W tym roku doradztwo w zakresie ochrony stad jest prowadzone z uwzględnieniem wszystkich obecnie obowiązujących zasad higieny i zachowania w związku z pandemią koronawirusa. Doradztwo w zakresie ochrony stad dla hodowców zwierząt gospodarskich w Liechtensteinie jest bezpłatne.

Wilki osiedlają się tam, gdzie występują jelenie i sarny

Przy powrocie wilki konflikty są nieuniknione, na przykład z zacofanymi rolnikami. Badacze z Berna analizowali teraz przez cztery zimy zwyczaje zwierząt, aby przewidzieć ich przyszłe obszary zamieszkania. Wniosek: wilki żyją tam, gdzie smakuje im jedzenie.

Grupa badawcza pod kierownictwem Wydziału Biologii Ochrony Przyrody Instytutu Ekologii i Ewolucji Uniwersytetu w Bernie rejestrowała i nanosiła na mapy wykorzystanie siedlisk przez wilki w kantonie Valais od sezonu 2012/13 do 2015/16. Pojedyncze zwierzęta żyją tu wprawdzie od 1995 roku, jednak pierwszy miot odnotowano dopiero w 2016 roku – okres badania obejmował więc dokładnie fazę tworzenia się pierwszych watah.

«Aby uzyskać informacje o wykorzystaniu przestrzeni przez wilki, ustawiliśmy systematycznie ponad 100 fotopułapek na szlakach wędrówek zwierzyny», wyjaśnia ostatnia autorka badania, Veronika Braunisch. Dodatkowo zebrano obejmujące cały obszar czynniki siedliskowe, takie jak warunki pogodowe, użytkowanie terenu i topografia. A aby dowiedzieć się, jaka baza pokarmowa była dostępna, liczyli na wytyczonych ścieżkach ślady saren, jeleni, kozic i innych gatunków zwierząt w śniegu.

Oferta zdobyczy jako decydujące kryterium osiedlania się

Okazało się, że oferta zdobyczy była decydującym kryterium osiedlania się — ważniejszym nawet niż krajobraz i sposób użytkowania terenu, ilość opadów czy rezerwaty łowieckie. W fazie tworzenia się watah wilki preferowały obszary o dużym zagęszczeniu jeleni, ponieważ jelenie dostarczają więcej pożywienia i można je też bez problemu upolować wspólnie. Pojedyncze wilki wolą natomiast łatwiejsze do schwytania sarny. Naturalna regulacja przez drapieżniki jest lepsza od łowiectwa rekreacyjnego.

Na podstawie tych danych naukowcy mogą teraz tworzyć mapy pokazujące, gdzie wilki przebywają lub w przyszłości będą przebywać z szczególnie dużym prawdopodobieństwem. „Na tych obszarach szczególnie sensowne jest stosowanie odpowiednich środków ochronnych", mówi Raphaël Arlettaz.