17.11.2026, 08:09

Szukaj

Wystawa specjalna «Wild. Wald. Wir.» w Urnäsch: łowiecka PR-owa promocja w muzeum tradycji

Jeszcze do 7 lutego 2027 roku Appenzeller Brauchtumsmuseum w Urnäsch (AR) prezentuje wystawę specjalną „Wild. Wald. Wir. Wildtiere und Jagd erleben" (Dzikie zwierzęta i łowiectwo: doświadczać natury). Okazją jest 125-lecie istnienia Stowarzyszenia Myśliwych Patentowych kantonu Appenzell Ausserrhoden. Według opisu muzeum wystawa oferuje „żywy wgląd w różnorodne czynności myśliwych w ciągu roku". Pokazano około 40 eksponatów zwierzęcych, skóry i poroża w skrzyniach dotykowych oraz filmy o „pracach hodowlanych i pielęgnacyjnych", ratowaniu młodych saren i „dniu na polowaniu".

IG Wild beim Wild krytykuje, że muzeum publiczne z okazji jubileuszu stowarzyszenia łowieckiego przedstawia perspektywę myśliwych rekreacyjnych jako edukację przyrodniczą. Na pytanie „Jaką rolę odgrywa łowiectwo?" odpowiada tu stowarzyszenie, które samo poluje. Ratowanie młodych saren służy kreowaniu wizerunku, podczas gdy sarny jesienią są odstrzeliwane. To, co dzieje się po strzale, chybione strzały, poszukiwania postrzałków i osierocone młode, w wystawie w ogóle nie występuje.

Łowiectwo rekreacyjne często nie kończy się czystym strzałem. W Gryzonii, jednym z nielicznych kantonów, które prowadzą rejestr poszukiwań postrzałków, co dziesiąty jeleń zostaje jedynie postrzelony, a nie ubity. Skuteczność poszukiwań postrzałków wynosi, w zależności od kantonu, od 35 do 65 procent. Fundacja Tier im Recht szacuje, że w całej Szwajcarii co roku zwierząt ucieka rannych od 3’000 do 4’000 sztuk. O tym na takich imprezach nigdy się nie mówi.

Zdaniem IG Wild beim Wild dzikie zwierzęta nie potrzebują „hodowli i pielęgnacji" ze strony myśliwych rekreacyjnych. Tam, gdzie człowiek ingeruje, często sam tworzy problemy: presja łowiecka płoszy sarny i jelenie i spycha je do lasu, gdzie przegryzają młode drzewka. Drapieżniki takie jak lis, ryś i wilk, które w naturalny sposób regulowałyby liczebność populacji, same są obiektem polowań. Tło sprawy opisuje dossier Myśliwi: rola, władza, wyszkolenie i krytyka.

Można inaczej. IG Wild beim Wild opowiada się za profesjonalnym, naukowo uzasadnionym zarządzaniem dziką przyrodą wzorowanym na kantonu Genewa. Tam łowiectwo rekreacyjne jest zakazane od 1974 roku. Tam, gdzie interwencja jest konieczna, wyszkoleni państwowi strażnicy przyrody działają celowo i na podstawie fachowej.

Kto chce położyć kres polowaniom na lisy w kantonie Appenzell Ausserrhoden, może napisać bezpośrednio do Rady Kantonalnej. Adresy i wzór listu znajdują się na stronie Zatrzymajmy polowania na lisy. Osobiste wiadomości do polityków działają skuteczniej niż jakakolwiek anonimowa krytyka.

Muzeum powinno pokazywać dzikie zwierzęta takimi, jakimi żyją, a nie takimi, jakimi widzą je myśliwi rekreacyjni.

Informacje o wystawie i jej treści pochodzą z publicznej zapowiedzi wydarzenia w prasie łowieckiej oraz z opisu wystawy na museums.ch i zostały udokumentowane 17 listopada 2026 roku.

Więcej informacji znajdziesz w dossier Łowiectwo rekreacyjne jako wydarzenie towarzyskie oraz w kategorii Łowiectwo na stronie wildbeimwild.com.