IG Wild beim Wild krytykuje jarmark myśliwski w Weinfelden
Jak takie wydarzenia łączą tradycję, komercję i cierpienie zwierząt.
Krytyka wydarzeń poświęconych futrom, skórom i trofeom w Szwajcarii, na przykładzie tradycyjnego jarmarku skór i futer w Weinfelden (TG) z 21 lutego 2026.
Dzikie zwierzęta nie są towarem służącym rozrywce, prestiżowi i komercji.
IG Wild beim Wild krytykuje wydarzenia poświęcone futrom, skórom i trofeom w Szwajcarii jak najostrzej. Takie imprezy rok w rok prezentują zabite dzikie zwierzęta jako trofea, obiekty dekoracyjne i towar handlowy. Normalizuje to sposób traktowania dzikich zwierząt, który nie jest już zgodny z duchem czasu i wyraźnie stoi w sprzeczności ze społecznymi oczekiwaniami dotyczącymi etyki zwierząt i szacunku dla współistot.
Organizatorzy sprzedają te wydarzenia jako pielęgnowanie tradycji i wkład w tak zwaną gospodarkę łowiecką. W rzeczywistości w centrum uwagi znajdują się zabite dzikie zwierzęta, których części ciała są mierzone, oceniane, nagradzane lub sprzedawane jako towar. Praktyka ta wspiera przestarzałą kulturę trofeów, w której nie liczy się zwierzę jako czująca istota, lecz osiągnięcie myśliwskie oraz wielkość poroża, rogów czy innych «oznak sukcesu».
Szczególnie oburzające jest to, że takie wydarzenia służą dodatkowo jako targowisko handlu skórami. Skupowane są przy tym skóry lisie i inne futra, które są oceniane, częściowo nagradzane lub rozlosowywane. Ten handel pomija cierpienie, które kryje się za każdą pojedynczą skórą, i przyczynia się do postrzegania dzikich zwierząt jako surowca. Podczas gdy polityka i społeczeństwo podejmują kroki w kierunku ograniczenia handlu futrami, w Szwajcarii nadal celebruje się skomercjalizowaną formę polowania hobbystycznego, która jest etycznie trudna do obrony.
Takie targi nie są folklorem, lecz częścią systemu, który nadaje wartość ciałom zwierząt. Gdy skóry sprzedaje się po cenach jednostkowych, cierpienie zwierząt staje się kalkulacją. Właśnie ta logika jest nie do pogodzenia z nowoczesnym rozumieniem ochrony dzikich zwierząt .
IG Wild beim Wild zwraca ponadto uwagę, że przedstawiana praktyka łowiecka często przekazuje upiększony obraz. W rzeczywistości chybione strzały, ranne zwierzęta i długie drogi cierpienia należą do codzienności polowania hobbystycznego. Te aspekty nie są na takich imprezach ani poruszane, ani otwarcie komunikowane przez osoby odpowiedzialne. Twierdzenie, że pokazy trofeów służą analizie stanu populacji dzikich zwierząt, jest trudne do utrzymania. Naukowo ugruntowane narzędzia monitorowania nie potrzebują wystawianych czaszek i poroży, które służą przede wszystkim autoprezentacji. Trofea są materialnym wyrazem zabitych dzikich zwierząt, których jakość odstrzału, poszukiwanie postrzałka i cierpienie niemal nie pojawiają się w oficjalnym obrazie.
Z punktu widzenia ochrony zwierząt niepokojące jest również to, że dzieci i młodzież są wprowadzane w tego rodzaju wydarzenia bez przekazywania im pełnej szacunku i współczesnej postawy wobec dzikich zwierząt. Zamiast przekazywania wiedzy na pierwszy plan wysuwa się spektakl, który bagatelizuje przemoc i propaguje wyidealizowany świat łowiectwa.
Handlarze broni, producenci optyki, akcesoria myśliwskie, wyjazdy łowieckie, losowania odstrzałów za granicą: powstaje przemysłowy system przemocy łowieckiej, w którym odstrzały i zwierzęce ciała są częścią systemu marketingowego.
Kto zabija bezsensownie, niczego nie chroni, a cywilizowanemu społeczeństwu nie przynosi to żadnej korzyści. Myśliwi hobbyści nie dbają zatem o zdrowe ani naturalne populacje dzikich zwierząt, w szczególności poprzez swoje odrażające polowania na lisy. Tego rodzaju wydarzenia regularnie rodzą pytania o aspekty etyczne, praktykę wydawania zezwoleń i oddziaływanie na opinię publiczną — i powinny one wreszcie zostać poddane gruntownej weryfikacji politycznej i społecznej.
IG Wild beim Wild apeluje do odpowiedzialnych osób w gminach, miastach i kantonach o gruntowne przemyślenie tego rodzaju wydarzeń. Cywilizowane społeczeństwo nie potrzebuje konkursów, na których martwe dzikie zwierzęta są prezentowane jako sukcesy, ani nie potrzebuje rynku, na którym skóry są obracane niczym dowolne towary handlowe. Zamiast tego potrzebne jest pełne szacunku rozumienie dzikich zwierząt, rzetelna naukowo ekologia dzikich zwierząt oraz odejście od polowań hobbystycznych.