Krytyka Obwaldner Fälimärt 2026 w Giswil
Jak takie wydarzenia łączą tradycję, komercję i cierpienie zwierząt.
Krytyka wydarzeń poświęconych futrom, skórom i trofeom w Szwajcarii, na przykładzie tradycyjnego Obwaldner Fälimärt w Giswil (OW) z 14 marca 2026.
Dzikie zwierzęta nie są towarem na potrzeby rozrywki, prestiżu i komercji.
IG Wild beim Wild krytykuje wydarzenia poświęcone futrom, skórom i trofeom w Szwajcarii jak najostrzej. Takie wydarzenia rok w rok prezentują zabite dzikie zwierzęta jako trofea, obiekty dekoracyjne i towar handlowy. W ten sposób normalizowane jest podejście do dzikich zwierząt, które nie jest już zgodne z duchem czasu i wyraźnie przeczy społecznym oczekiwaniom dotyczącym etyki wobec zwierząt oraz szacunku dla współistot.
Organizatorzy sprzedają te imprezy jako pielęgnowanie tradycji i wkład w tak zwaną hodowlę. W rzeczywistości w centrum uwagi znajdują się zabite dzikie zwierzęta, których części ciała są mierzone, oceniane, nagradzane lub sprzedawane jako towar. Praktyka ta wspiera przestarzałą kulturę trofeów, w której liczy się nie zwierzę jako czująca jednostka, lecz osiągnięcie łowieckie oraz wielkość poroża, rogów czy innych „znaków sukcesu”.
Szczególnie oburzające jest to, że takie imprezy służą dodatkowo jako targowisko handlu skórami. Skupowane są tam skóry lisów i inne futra, które są oceniane, częściowo nagradzane lub rozlosowywane. Handel ten przemilcza cierpienie, które kryje się za każdą pojedynczą skórą, i przyczynia się do postrzegania dzikich zwierząt jako surowca. Podczas gdy polityka i społeczeństwo podejmują kroki w kierunku ograniczenia handlu futrami, w Szwajcarii nadal celebruje się skomercjalizowaną formę polowań hobbystycznych, która z etycznego punktu widzenia jest niemal nie do obrony.
Takie targi to nie folklor, lecz część systemu, który nadaje wartość ciałom zwierząt. Gdy skóry sprzedawane są po cenach jednostkowych, cierpienie zwierząt staje się kalkulacją. Właśnie ta logika jest nie do pogodzenia z nowoczesnym rozumieniem ochrony dzikich zwierząt .
IG Wild beim Wild zwraca ponadto uwagę, że przedstawiana praktyka łowiecka często przekazuje upiększony obraz. W rzeczywistości chybione strzały, ranne zwierzęta i długie drogi cierpienia należą do codzienności polowań hobbystycznych. Aspekty te nie są na takich imprezach ani poruszane, ani otwarcie komunikowane przez osoby odpowiedzialne. Twierdzenie, jakoby wystawy trofeów służyły analizie stanu populacji dzikiej zwierzyny, jest trudne do utrzymania. Naukowo ugruntowane narzędzia monitoringu nie potrzebują wystawianych czaszek i poroży, które służą przede wszystkim autoprezentacji. Trofea są materialnym wyrazem zabitych dzikich zwierząt, których jakość odstrzału, poszukiwanie postrzałka i cierpienie w oficjalnym obrazie niemal się nie pojawiają.
Z punktu widzenia ochrony zwierząt niepokojące jest również to, że dzieci i młodzież są wprowadzane w takie wydarzenia, nie ucząc ich pełnego szacunku i nowoczesnego podejścia do dzikich zwierząt. Zamiast przekazywania wiedzy na pierwszy plan wysuwa się spektakl, który bagatelizuje przemoc i propaguje wyidealizowany świat łowiectwa.
Handlarze bronią, producenci optyki, akcesoria myśliwskie, wyjazdy łowieckie, loterie polowań za granicą: powstaje przemysłowy system przemocy łowieckiej, w którym odstrzały i ciała zwierząt stają się częścią systemu marketingowego.
Kto zabija bezsensownie, niczego nie chroni, a cywilizowanemu społeczeństwu nie przynosi to żadnej korzyści. Hobby hunters nie dbają zatem o zdrowe ani naturalne populacje dzikich zwierząt, a już zwłaszcza nie poprzez swoje odrażające polowania na lisy. Takie wydarzenia regularnie rodzą pytania o aspekty etyczne, praktykę wydawania zezwoleń oraz oddziaływanie na opinię publiczną i powinny wreszcie zostać poddane gruntownej kontroli politycznej i społecznej.
IG Wild beim Wild wzywa osoby odpowiedzialne w gminach, miastach i kantonach do gruntownego przemyślenia takich wydarzeń. Cywilizowane społeczeństwo nie potrzebuje konkursów, na których martwe dzikie zwierzęta prezentowane są jako sukcesy, ani nie potrzebuje rynku, na którym skóry przerzucane są jak dowolne towary handlowe. Potrzebne jest natomiast pełne szacunku zrozumienie dzikich zwierząt, rzetelna naukowo ekologia dzikich zwierząt oraz odejście od hobby hunting.