Bescherming van wilde dieren bij het maaien: zo redden boeren reekalfjes

Op de grond broedende vogels, jonge hazen, reekalfjes en ook kleine zoogdieren worden regelmatig het slachtoffer van maaimachines. De Zwitserse Dierenbescherming STS doet een beroep op het verantwoordelijkheidsgevoel van landbouwers. Zij zijn verantwoordelijk voor het gevaar van hun maaitechniek en moeten actief leed en dood van wilde dieren voorkomen.

Bij het hooien en het winnen van graskuil komen er elk jaar door landbouwmachines ontelbare dieren om het leven, waaronder volgens de federale jachtstatistiek ongeveer 1.500 reekalfjes. Het scherpe maaiwerk verscheurt de kalfjes en de jonge hazen, die zich bukken voor het naderende gevaar, en vernielt de legsels van op de grond broedende vogelsoorten zoals fazant of patrijs. Het toenemende gebruik van grotere en snellere maaimachines vergroot het gevaar voor jonge wilde dieren.

Het afzoeken van weilanden vóór het maaien is een must

Een effectieve en succesvolle jongwildredding begint al vóór het eigenlijke maaien. Zelfs eenvoudige «verjagingsmethoden» (het ophangen van doeken, waarschuwingslichten van bouwplaatsen, afzetlint dat aan palen is bevestigd) kunnen levens redden. Verantwoordelijke landbouwers lopen bovendien vóór het maaien over het perceel of laten hun weilanden afzoeken naar reekalfjes en andere dieren, en ze maaien van binnen naar buiten, zodat de wilde dieren een vluchtweg overhouden. Naast de beproefde infraroodzoekapparatuur voor jongwildredding worden tegenwoordig steeds vaker ook drones met warmtebeeldcamera's of infraroodtechniek ingezet om wilde dieren op te sporen, vooral op grote velden.

Bij een succesvolle jongwildredding hoort ook kennis over de juiste omgang met gevonden reekalfjes. Die mogen nooit met blote handen worden aangeraakt, maar moeten met handschoenen of met behulp van een bosje gras in een kist worden gelegd en zo uit de gevarenzone worden gebracht. De vindplaats wordt gemarkeerd en tijdens het maaien omzeild, zodat er een grasEiland overblijft. Na het maaien wordt het kalfje teruggebracht naar de vindplaats, waar de geit het weer terugvindt.

Vergiftigde hooioogst

Als kadavers van weidedieren na het maaien onopgemerkt in de silo terechtkomen, ontstaan door de afbraak van vleesresten in hooi en graskuil toxinen die voor runderen en andere landbouwhuisdieren dodelijk kunnen zijn. Een dierlijk kadaver in het maaisel kan de hooioogst vergiftigen. Zo veroorzaakt het doodmaaien van jong wild indirect nog meer dierenleed. Jongwildredding is bescherming van wilde dieren en bovendien – als preventie van vergiftigingen bij het vee – ook in het belang van de landbouw.