Bladblazers horen in de rommelhoek

De herfst is er: geluidloos vallen de bladeren en bedekken straten en trottoirs, gazons en plantsoenen in parken en tuinen.

Dat roept degenen op het toneel die van mening zijn dat openbare terreinen en particuliere voortuinen tot in de puntjes van de bladerlast moeten worden ontdaan. Moet dat werkelijk zo? «Alleen als het erom gaat dat er op openbare paden geen mens in gevaar wordt gebracht«, zegt Jenifer Calvi van de Deutsche Wildtier Stiftung. Natte laagjes bladeren zijn een gladde aangelegenheid; steden en gemeenten hebben de plicht ervoor te zorgen dat hun burgers veilig over openbare paden kunnen lopen.

Tot eind jaren negentig gebeurde dat met de goede oude bezem, de riek of een hark. Sinds die tijd lijkt de bladblazer het lievelingsspeeltje van de tuinman als het gaat om het verwijderen van het herfstblad. Ook populair is de bladzuiger, die de bladeren meteen aan de binnenkant versnippert. «Beide varianten zijn vanuit het oogpunt van milieu- en soortenbescherming onverantwoord«, zegt Jenifer Calvi. Want bladblazers blazen met een luchtsnelheid van tot 250 kilometer per uur – en dat is, tussen haakjes, al orkaankracht – niet alleen takken en bladeren van gazons en paden weg. Samen met het blad worden spinnen, insecten en zelfs kleine zoogdieren zoals jonge egels of muizen met 70 meter per second door de lucht geschoten. Ook het geluidsniveau van meer dan 100 decibel – dat is vergelijkbaar met het lawaai van een pneumatische hamer – is niet alleen voor mensenoren onaanvaardbaar, maar ook een belasting voor wilde dieren. En in bladzuigers worden de opgezogen dieren samen met de plantendelen meteen versnipperd: «Op deze manier worden jaar na jaar talloze dieren, waaronder ook zeldzame insectensoorten, versnipperd.«

Bovendien ontbreekt door de vroeger gebruikelijke bladertapijten op weilanden en bladhopen in tuinen waardevolle leefruimte voor wilde dieren, die nu op zoek zijn naar hun winterslaapplek of levensnoodzakelijk voedsel. Om ervoor te zorgen dat egels, spitsmuizen, padden, vlinders, lieveheersbeestjes, ringslangen of salamanders in de winter een onderkomen kunnen vinden en voedsel kunnen zoeken, roept de Deutsche Wildtier Stiftung daarom op om deze apparaten niet te gebruiken. Calvi: «Bladafval maakt deel uit van de voedingsstoffencyclus en bevordert de biodiversiteit.«

Vijf redenen om de bladblazer in de schuur te laten staan – of hem het beste helemaal niet aan te schaffen:

• 1. Wie een hark en bezem gebruikt om het bladafval bijeen te vegen, doodt geen spinnen en insecten en vernietigt geen schuilplaatsen van muizen, egels en insecten.
• 2. Bladafval op bedden en onder heggen en struiken beschermt de bodem tegen uitdroging.
• 3. Van bladafval in de composthoop maken regenwormen, mijten en bacteriën compostaarde, die volgend jaar waardevolle voedingsstoffen levert voor bloeiende planten en de eigen groenteteelt.
• 4. Er is minder CO2-uitstoot en minder fijnstofbelasting.
• 5. Wie de bladblazer niet gebruikt, kan frisse herfstlucht ademen en horen hoe de kleurrijke herfstbladeren zachtjes en geluidloos op de grond vallen.