Graubünden: Schapenhouders en diffuse autoriteiten in het wolvenconflict

Op het Beverin-roedel in het kanton Graubünden is brutaal geschoten en 2 van de 4 jonge wolven zijn geliquideerd, omdat er deze zomer minstens 15 aanvallen op geitenkuddes plaatsvonden, die naar verluidt beschermd waren door perfect geïnstalleerde schrikdraadomheiningen.

Daarmee werd een grenswaarde overschreden. De DNA-monsters hebben het mannelijke ouderdier M92 als veroorzaker geïdentificeerd. Dit dier wordt echter gespaard.

Het dier M92 zou al vorig jaar negatief zijn opgevallen toen het op de Stutzalp boven Splügen een groot aantal schapen doodde. Voor die dieren zou er echter geen kuddebescherming zijn geweest; ze waren dus onbeschermd. In totaal zou het wolvenpaar vorig jaar 59 schapen hebben gedood, en dit jaar zouden er na de roedelvorming nog ongeveer 40 schapen bij zijn gekomen, aldus de Bündner jachtopzichter Adrian Arquint. Het roedel bestaat uit in totaal negen jongen, waarvan de helft volgens de wetgever mag worden gereguleerd, aldus Arquint. In klare taal betekent dit ook: het roedel heeft dit jaar in totaal minder landbouwhuisdieren gedood dan vóór de roedelvorming!

Het kanton Graubünden motiveert zijn regulatieverzoek met grote landbouwschade die de Wolven van dit roedel in de zomer van 2019 zou hebben veroorzaakt.

Het roedel bij de Midden-Bündner Piz Beverin bestaat uit de ouderdieren en, na de 4 afschotten, nog vijf jongen.

IG Wild beim Wild stelt de acteurs van dit treurspel voor.

De jonge-wolvendoders

Adrian Arquint

Wanneer wolven beginnen kuddebeschermingsmaatregelen te doorbreken en de wettelijk vastgelegde schadedrempel bereiken, moet er beslist regulerend worden ingegrepen (uitvoering van de wettelijke voorschriften: bij wolvenroedels alleen de mogelijkheid van regulering met sparing van de ouderdieren). Het gaat daarbij echter niet alleen om de regulering van de wolven, maar ook om te zorgen dat de overige wolven hun schuwheid ten opzichte van mensen niet verliezen.

Adrian Arquint, hoofd Amt für Jagd und Fischerei Graubünden

Dit klinkt, typisch jagerslatijn, al heel dramatisch: «Als wolven beginnen…» Het gewone verstand, dat niet gekleurd is door de recreatieve jacht, vraagt zich echter af: hoe moet de roedel in de herfst van 2019 door het afschieten van zijn familieleden leren wat het ouderdier M92 drie maanden eerder, in de zomer van 2019, heeft uitgelokt? Op welke pedagogische of wildbiologische ervaringen baseren deze beslissers zich? Hoe moeten de wolven deze afschotten van hun familieleden juist met elkaar in verband brengen, als sluipschutters in Graubünden hen maanden later op een andere locatie terroriseren? Wetenschap werkt anders! De alpafdaling van de schapen en geiten was grotendeels al weken geleden. En waarom zou de roedel hierdoor angst voor mensen aangeleerd moeten krijgen, terwijl hij de mensen niets heeft aangedaan, maar het blijkbaar nog steeds een koud kunstje is om elektrische omheiningen binnen te dringen?

Wolven zijn van nature schuw voor mensen. Logischerwijs zouden daar eigenlijk de kuddebeschermingsmaatregelen tegen het licht gehouden moeten worden, in plaats van dat er populistisch jonge wolven worden vermoord.

Kuddebeschermingshonden zijn nodig waar landbouwdieren midden in wolvengebied worden gehouden!

In de wereldwijde vakliteratuur is al lang aangetoond dat afschot geen enkel «opvoedend» effect op wolven kan hebben. Wie zo'n besluit neemt, zou eerst eens moeten bestuderen hoe een wolf (of een hond) gebeurtenissen en ervaringen met elkaar verbindt. En zouden de jonge wolven niet binnenkort sowieso zijn weggetrokken?

«Het is schokkend hoe weinig gehoor de politiek geeft aan praktijkervaringen en studies, en zich in plaats daarvan laat leiden door de druk van deelbelangen.»

Gabor von Bethlenfalvy, expert grote roofdieren van WWF Zwitserland.

Mario Cavigelli

Vanuit de geweldscentrale aan de Stadtgartenweg 11 in Chur werd niet gecommuniceerd waar precies de jonge dieren zijn doodgeschoten. De Beverinroedel in Graubünden heeft zijn territorium hoofdzakelijk in een jachtbanngebied, waar geen enkele regulering is toegestaan.

Mario Cavigelli is een politicus die zich in het verleden al gewetenloos in de schijnwerpers plaatste voor de hoogste gremia.

Terugblik:

Het staat buiten kijf dat regeringsraad Mario Cavigelli (CVP) in de politiek keer op keer iedereen heeft voorgelogen, bijvoorbeeld bij de kwestie rond het initiatief voor de bijzondere jacht, waarop een Strafaangifte van 18.12.2017 van IG Wild beim Wild betrekking had.

Blijkbaar is het Amt für Jacht en Visserij Graubünden, dat de aanvraag voor afschot bij het BAFU indiende, zijn dierenwelzijnstaak bij de omgang met beschermde soorten blijkbaar niets uitmaakt. In de EU zou deze beslissing nauwelijks zijn goedgekeurd.

Is het hele wet oftewel de rechtssituatie, die ook door recreatieve jagers rond de militante vereniging Jagd Schweiz wordt vormgegeven, slechts een achterdeur om beschermde wolven af te knallen? Waarom de schadeveroorzaker neerschieten, als je de helft van de roedel onschuldige wolven kunt uitschakelen?

Zo wordt de wolf gestigmatiseerd als staatsvijand nr. 1 en behandeld als het stiefkind van de natie, omdat hij twee onbekeerlijke minderheden in de weg zit. De dierenuitbuiters schuwen de extra inspanning voor kuddebescherming en klagen liever. De militante loden-jassendragers vrezen minder wilde dieren om af te schieten en snakken naar de roofdieren. Feit is echter dat er nog steeds veel meer schapen en geiten verloren gaan of jammerlijk sterven, doordat ze volledig onbeheerd in de bergen wegkwijnen of naar de slager worden gebracht. Dit zijn bij massa's werkelijk geen mooie beelden die zich daar verborgen in de slachthuizen afspelen.

Dezelfde regeringsraad klaagt in de media voortdurend dat de recreatieve jagers niet genoeg edelherten uitdunnen en dat hun bestanden jaar na jaar toenemen. En dan laat hij zijn beste medewerkers koelbloedig liquideren in de nevel van jagerslatijn. Hij steunt bestiale jachtvormen zoals de speciale jacht, waar plotseling veel waidmannisch zou zijn wat tijdens de reguliere hoge jacht verboden is.

Regeringsraad Mario Cavigelli is ook niet foutloos, maar blijkbaar wel een vriend van de doodstraf.

Marc Chardonnens

«Het BAFU verwelkomt uitdrukkelijk het voornemen van het kanton Graubünden om met deze afschoten expliciet ook een gedragsverandering te bewerkstelligen bij de overblijvende wolven van de roedel, in de richting van meer schuwheid ten opzichte van de mens.»

Marc Chardonnens, directeur BAFU

In het informatieblad «Wolfsafweerhekken op weiden voor kleinvee» van AGRIDEA staat op pagina 1: «Voor het overspringen van elektrische hekken door wolven ontbreken in Zwitserland tot op heden de bewijzen.»

Hebben de wolven een tunnel gegraven, of hoe zijn ze dan door de naar verluidt perfect functionerende geëlektrificeerde draadhekken heen gekomen? Een net zou gedeeltelijk zijn ingestort, schrijft Marc Chardonnens in de toestemming van het BAFU voor de bestandsregulering van de wolvenroedel bij de Beverin GR in 2019.

Hoe is dit mogelijk, als elektrische draadafrasteringen onder een spanning van 3.000 en 4.900 volt staan? Bij de eerste schok zou elke wolf het hazenpad hebben gekozen, of lopen de wolven nu rond op geïsoleerde ladders?

Over een hek van 90 cm hoog kan praktisch al een poedel springen als hij iets nieuws wil proberen. Als de hekken bij de «aanval» bezwijken, zijn het gewoon waardeloze hekken. Waarom kunnen schapen steeds weer hekken omver lopen? Omdat ze slecht zijn geplaatst of onderhouden. Bovendien is het voor dubieuze schapenhouders een koud kunstje om te beweren dat de hekken onder stroom stonden. Elk kind kan de stroombron uitschakelen.

Twee jaar geleden zou een wolf in Trun, eveneens in het kanton Graubünden, zelfs over een half openstaande staldeur (113 cm) zijn gesprongen.

Waarom wordt er symptoombestrijding bedreven in plaats van de Kuddebescherming verder te ontwikkelen en op een functioneel niveau te brengen? Het is duidelijk dat er in deze actuele gevallen in het kanton Graubünden iets niet klopt met de kuddebescherming, respectievelijk de draadafrasteringen.

schapenhouder

Waarom kan iedere Jan en alleman schapen en geiten parkeren en zich breed maken op plekken waar eigenlijk territorium van wilde dieren is? Ruim 200.000 schapen worden jaarlijks voor een paar maanden de bergen in gekarد, wat de belastingbetaler tientallen miljoenen franken aan subsidies kost. Eten en grazen ree, hert en gems tegenwoordig ook nog slechter dan schapen?

Indrukwekkende cijfers over de biomassa van alle gewervelde dieren op het vasteland. De biomassa van alle landbouwhuisdieren (zoals runderen, paarden, varkens, kippen enz.) wordt berekend op 65 %. Daar komt de mensheid met 32 % nog bij. Daartegenover staat de biomassa van alle wilde dieren met slechts 3 %. Dat betekent dat de mens en zijn meestal onder dierenmishandelende omstandigheden gefokte landbouwhuisdieren zich verhouden tot alle wilde dieren op de continenten als 97 % tot 3 %! Een onevenredigheid van jewelste die ons zou moeten doen nadenken.

Na het schokkende VN-rapport over het Soortenuitsterving in het voorjaar van 2019 richt de blik zich op Zwitserland. In geen enkel land ter wereld is het aandeel bedreigde soorten zo groot als in Zwitserland. Meer dan een derde van de planten-, dier- en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Het zijn telkens ook die rechtse kringen van recreatieve jagers en boerenvertegenwoordigers met hun armzalige lobbywerk die via de politiek en wetgeving hiervoor verantwoordelijk zijn.

Juist bij de dierenuitbuiters en recreatieve jagers is het van groot belang dat men heel goed kijkt. Nergens wordt zoveel gemanipuleerd met onwaarheden, jagersverhalen en nepnieuws. Geweld en leugens zijn twee kanten van dezelfde medaille!