Vernietigingsveldtocht van boeren met gif

Pesticiden zijn overal te vinden: in drinkwater, groenten, fruit, granen, melk, bier – in veel van onze levensmiddelen.

En in onszelf: in weefsel, urine, moedermelk. Overal waar ze niet zouden mogen zijn en niet zouden mogen belanden, vinden we de giftige overblijfselen van de geïndustrialiseerde landbouw, de resten van synthetische pesticiden.

«Trittst im Alpengift daher» heet een 52 pagina's tellend boekje over herbicidegebruik op onze alpen. Wilde bloemen, helende kruiden, kristalheldere beekjes, geurend hooi en het gerinkel van koebellen. De alp is vaak een plek van kracht en verlangen, een landschap waar de puurste melk en de gezondste kaas vandaan komen. En dan dit. Dat op de alp giftige chemicaliën worden uitgebracht, zal voor het overgrote deel van de mensen nieuw zijn en voor sommigen een verrassing betekenen. Peter Jaeggi vertelt over zijn ervaringen tijdens het onderzoek.

Uitgever is de Bio-Stiftung Schweiz. De auteur Peter Jaeggi en tien prominente Zwitserse cartoonisten vestigen de aandacht op de giftige praktijken die zich bijna ongemerkt op sommige Zwitserse alpen afspelen. Herbiciden worden op alpweiden gebruikt tegen ongewenste planten. Onnodig, want het kan ook zonder gif, zoals dit onderzoek laat zien.

Ongeveer 30 verschillende herbiciden vergiftigen de alpweiden. Voor critici is duidelijk: hiervoor zijn onder andere decennialang wanbeheer en een ernstig besluit van de federale overheid verantwoordelijk. Onder de door de federale overheid aanbevolen herbiciden bevindt zich ook het in de EU verboden Asulam. Dat men de voor dieren giftige planten met zulke herbiciden behandelt en ze daarna uit onwetendheid vaak laat liggen, is onverantwoord. Vee en wilde dieren herkennen ze niet meer als giftige planten – en eten ze op.

Ook bij wilde dieren wordt in zorgwekkende mate de diagnose kanker gesteld door milieugiffen, zoals overbemesting, opeenhoping van zware metalen in de bodem, pesticiden, verhoogde fosforgehalten in wateren, belasting van van het water met nitraat, bestrijdingsmiddelenresten in drinkwater, enzovoort.

Volgens de Zwitserse (Schwyz) Pro-Natura-voorzitter Roger Bisig een onderschat probleem: «Planten met herbicide smaken zout, daarom zijn ze aantrekkelijk voor wilde dieren.» Als wildbeheerder heeft hij soms dode reeën gevonden die vermoedelijk aan herbiciden gestorven waren. «De doodsoorzaak kon nooit worden vastgesteld. Dergelijke onderzoeken zijn duur, daarom liet men het maar zo.»

Pesticiden worden wereldwijd op zo'n enorme schaal ingezet dat ze zijn uitgegroeid tot een verwoestende veldtocht die veel planten en dieren op het platteland het overleven onmogelijk maakt. Het wordt hoog tijd om het gif van de akkers te verbannen en weer samen te werken met de natuur en het leven.

De 7 mythes van de pesticide-industrie: