23.09.2026, 08:59

Zoeken

Dierenwereld

Vaccineren: paranoïde afweerhouding tegen de natuur?

Is vaccineren een paranoïde afweerhouding tegen de natuur? Deze bijdrage belicht het debat over vaccinaties vanuit verschillende perspectieven.

Redactie Wild beim Wild — 29 november 2021

Kwakzalvers in hightech gewaad ruïneren onze gezondheid. Een commentaar van Hermann Ploppa.

Moeten de vaccins de mensen helpen, of zijn de mensen er om de vaccins vooruit te helpen? Deze vraag dringt zich op gezien de meedogenloosheid waarmee de vaccinatiecampagne, ondanks de niet meer te negeren massale vaccinatieschade, nog altijd onverstoorbaar wordt voortgezet. Het was in de westerse waardengemeenschap altijd al gebruikelijk om delen van de bevolking op te offeren in experimenten voor farmacologische of militaire doeleinden. Nieuw is echter dat deze massale schendingen nu op de gehele bevolking worden toegepast. Toekomstige generaties zullen straks geen verschil meer zien tussen de botte methoden van de kwakzalvers uit de vroegmoderne tijd en de genetisch gemanipuleerde "vaccinaties" van vandaag.

De uit Basel afkomstige schrijver en tijdgenoot van Luther, Sebastian Brant, schreef met zijn satirische meesterwerk Het narrenschip een bestseller. Hij had immers het talent om een reeks tijdgeestfenomenen treffend op de hak te nemen. Zo neemt Brant ook de landelijk rondtrekkende kwakzalvers op de korrel, die op jaarmarkten hun vaak dubieuze en botte geneeskunsten aanprezen:

"De praktijk van de kwakzalver is zo goed,
dat zij elke ziekte geneest …
Zo'n nar kan je in de afgrond storten,
voor je het beseft, je leven verkorten!"

Deze regels komen bij mij op wanneer ik de huidige agressieve marketing van een volstrekt onvoldragen mRNA-vaccin moet aanzien. De kwakzalver uit de vroegmoderne tijd kon zijn onvoldragen technieken slechts aanbieden aan het verbaasde publiek. Het volk kon zelf beslissen of het zich toevertrouwde aan de tangen en breekijzers van de kwakzalver of niet.

Aanvankelijk sprak de Duitse minister van Volksgezondheid Jens Spahn in die zin over een "vaccinatieaanbod“. Nu worden echter de duimschroeven steeds verder aangedraaid: wie zich niet wil laten inenten, moet rekening houden met het verlies van zijn baan en moet bij culturele evenementen zoals Waldi helaas buiten blijven, met sociale uitsluiting incluis.

Het speelt vooralsnog totaal geen rol dat er in Europa binnenkort volgens officiële EudraVigilance-gegevens 17.000 mensen zijn overleden als gevolg van de experimentele mRNA-injecties en honderdduizenden patiënten vaccinatieschade melden.

Men zou eigenlijk geneigd zijn aan te nemen dat medicijnen en met name vaccins er toch zijn om mensen in nood te helpen. Kennelijk zijn de rollen omgedraaid. Nu worden bevolkingsgroepen naar de vaccinaties gestuurd die aantoonbaar nauwelijks getroffen worden door corona: gezonde kinderen en jongeren.

Kennelijk zijn nu de mensen er om noodlijdende vaccins op de been te helpen. Een ongelooflijke omkering van de doelstellingen. Kan het zijn dat gezonde mensen zonder aarzelen worden opgeofferd om een zinledige machine draaiende te houden? Zoals eertijds bij de Feniciërs kinderen als offer werden verbrand om de god Moloch tevreden te houden?

Zo vergezocht is die vraag helaas niet. Want in de VS wordt nu een speciaal voor kinderen geschikte variant van het mRNA-vaccin met het additief trometamol goedgekeurd. Deze niet onomstreden stof wordt toegevoegd om het gevaar van hartinfarcten in verband met de vaccinaties te verkleinen (1). Dat gebeurt in alle stilte, nadat bekend is geworden dat vooral jonge mensen kort na mRNA-vaccinaties zijn overleden aan myocarditis (hartspierontsteking) of pericarditis (hartzakontsteking). Het gaat dus om een feitelijke erkenning door de Amerikaanse toezichthouder FDA, dat deze hartinfarcten een direct gevolg kunnen zijn van de mRNA-vaccinaties. Terzijde zij vermeld dat aan de toevoeging van trometamol opnieuw een extra risico op ernstige bijwerkingen verbonden is (2).

Laten we ons dus de hoogst pijnlijke vraag stellen: kan het zijn dat onze democratisch via verkiezingen gelegitimeerde regering en de haar nabijstaande gezondheidsindustrie in staat zijn om ons als burgers op grote schaal zonder gewetensbezwaar op te offeren aan een farmacologische Moloch?

De lange traditie van medische mensenexperimenten

Als we naar de geschiedenis van de westerse waardengemeenschap kijken, moeten we helaas vaststellen: dit heeft altijd bestaan. Tot nu toe betrof het echter voornamelijk machteloze, gediscrimineerde minderheden in de samenleving. Het misbruik van hen voor "medische" doeleinden werd bovendien meestal in het geheim uitgevoerd. Het was duidelijk dat de meerderheid van de bevolking dergelijke inbreuken op de lichamelijke integriteit niet zou toestaan. Dat is tegenwoordig anders.

Er wordt een gezondheidsnoodtoestand uitgeroepen, op basis waarvan nu een geneesmiddel in een "rollend proces" al voor het eigenlijke marktrijp zijn op de mensen wordt losgelaten. En stukje bij beetje werken de machthebbers naar hun eigenlijke doel toe: namelijk alle burgers met het nieuwe middeltje te bestoken. Men is dus niet eerlijk in de bedoeling.

De speciale vergunning voor het rollende proces werd enkele jaren geleden ontwikkeld om snel hulp te kunnen bieden bij de verschrikkelijke ebola-epidemie in Afrika. Ebola verloopt bij bijna 100 procent van de gevallen dodelijk. Het is begrijpelijk dat bij zulke vooruitzichten elk middel, hoe onvolgroeid ook, ingezet mag worden om zo snel mogelijk hulp te kunnen bieden. Deze speciale toelating nu echter toepassen op een uitgeroepen pandemie die slechts in 0,03 procent van de gevallen dodelijk afloopt, is regelrecht crimineel. Om zoiets bij de meerderheid van de bevolking aanvaardbaar te maken, is een zorgvuldige mediale bewerking van de slachtoffers vereist.

Wie met een waakzame geest de mediale bewerking van de bevolking in de afgelopen drie decennia heeft gevolgd, komt tot de conclusie: de voortdurende, onophoudelijke verheerlijking van de meest rauwe vorm van geweld leidt tot afstomping en verdomming, maar ook tot een aanzienlijke infantilisering van de mediaconsumenten. Ambulancepersoneel moet zich door een muur van kijkers heen worstelen om slachtoffers te kunnen helpen. Manfred Spitzer beschrijft in zijn boek „Einsamkeit” hoe een gepensioneerde man levenloos ineenzakt bij een geldautomaat. Vier andere bankklanten stappen onbewogen over de gepensioneerde man heen om hun geld op te nemen. Pas de vijfde klant belt het alarmnummer.

En zo zien we momenteel hoe mensen in een wachtrij staan om hun vaccinatie te ontvangen. Onbewogen en onaangedaan wijken ze opzij om plaats te maken voor ambulancebroeders die op de brancard iemand die net zijn injectie heeft gekregen en spastisch stuiptrekt, naar de spoedeisende hulp rijden.

Als geduldig slachtvee blijven de mensen apathisch op hun telefoon staren om de tijd tot de 'prik' te overbruggen. Dergelijke scènes zijn de laatste tijd vaker gedocumenteerd.

Deze totalitaire aanpak, waarbij nu de gehele bevolking wordt onderworpen aan farmacologische openluchtexperimenten, is mogelijk gemaakt door een efficiënt gesmeerde samenwerking tussen de farmaceutische bedrijven en de inmiddels wereldwijd verbonden IT-concerns.

Wat willen deze farmacologisch-mediale elites hiermee eigenlijk bereiken? Een kapitalistische samenleving zou toch een vitaal belang moeten hebben bij steeds meer consumenten? Er zijn mensen die menen dat een doorgedraaide mondiale elite de mensheid met alle mogelijke middelen wil terugbrengen tot een aantal van 500 miljoen (3). In werkelijkheid zou de huidige consumptiegerichte levensstijl op langere termijn alleen nog volhoudbaar zijn met maximaal 800 miljoen mensen op deze aardbol (4).

De Angelsaksische elite is wel het een en ander aan gekte toe te vertrouwen. Zo besloten de eugenetische elites van de VS in 1914 dat tegen 1985 door castratie, sterilisatie of levenslange opsluiting die tien procent van de bevolking die de elites als “minderwaardig” (inferior) beschouwden, wereldwijd “geëlimineerd” moest worden (5).

De Eerste Wereldoorlog zorgde ervoor dat deze dystopische plannen voor langere tijd op de plank bleven liggen. Op dit moment lijkt bevolkingsreductie echter niet het motief te zijn voor het meedogenloos doorvaccineren van de gehele bevolking van de westerse waardengemeenschap. Want juist in het Westen worden de levensbelangrijke beschermingstroepen van de elites bij voorrang gevaccineerd: voor politie, leger, brandweer, medische diensten en vliegend personeel moeten de mRNA-vaccinaties verplicht worden. Ja, zelfs de ideologische beschermingstroepen van het kapitaal schrijven hun leden de mRNA-vaccinatie voor. Paus Franciscus liet de gehele Vaticaanstad radicaal doorvaccineren. Ook de Dalai Lama liet zich publiekelijk met mRNA-stoffen vaccineren. De volkeren van de Derde Wereld zijn daarentegen tot dusver grotendeels gespaard gebleven van mRNA-vaccins. Zij krijgen intussen de conventionele dode vaccins uit China.

Om het nog eens te zeggen: het probleem zijn niet de conventionele dode vaccins. Het grote gevaar gaat uitsluitend uit van de experimentele mRNA-vaccins. Deze nieuwe vaccins, gecombineerd met de vaccinatieplicht, vormen het dodelijke gevaar.

Bevolkingsreductie als motief voor de dodelijke vaccins kan dus met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid worden uitgesloten. Het is al buitengewoon verontrustend dat we nog steeds niet weten waarom het farmacologisch-mediale complex ons in dit waanzinnige avontuur heeft gemanoeuvreerd. Zoals gezegd is het niets nieuws om onschuldige burgers in dodelijke experimenten te betrekken. Mensen werden in gevangenschap misbruikt voor experimenten. Of de krankzinnige medici hielden zich schadeloos aan Ethnic Minorities, oftewel bevolkingsminderheden. Daarin uitte zich telkens weer, niet in de laatste plaats, ongegeneerd racisme. Dat deze “filosofie” zich nu echter ook uitstrekt tot de gehele mensheid, is nieuw.

Ziekten zoals pokken zijn besmettelijk. Dat was de Engelsen in Amerika al bekend. Om de indianen met Europese ziekteverwekkers te "vaccineren", liet generaal Jeffrey Amherst in 1763 tijdens onderhandelingen gedurende de Pontiac-oorlog aan de afgezanten van de opstandige indianen als "gastgeschenk" dekens van pokkenzieken uitdelen. Terwijl de Britse soldaten door de wijdverspreide aanwezigheid van pokken in het 18e-eeuwse Engeland vrijwel immuun waren voor de ziekte, bezaten de oorspronkelijke bewoners van de Nieuwe Wereld geen enkele weerstand en werden ze door de epidemie weggemaaid.

Deze optie inspireerde Hitlers goeroe Madison Grant uit de VS tot de overweging om zwarte mensen in Afrika op dezelfde manier te decimeren:

“Nadat de natuurlijke belemmeringen uit de weg zijn geruimd, vermenigvuldigen de negers zich zo snel dat er geen leefruimte meer op het continent (Afrika) zal zijn voor blanke mensen. Tenzij de dodelijke slaapziekte, die voor zwarte mensen aanzienlijk fataler is dan voor blanke mensen, toevallig ongehinderd haar loop zou nemen" (6).

Zo'n mindset maakte het mogelijk om mensenproeven op cohortniveau uit te voeren in de Amerikaanse staat Louisiana, waar destijds voornamelijk Afro-Amerikanen woonden. Bij het beruchte Tuskegee-experiment werden vanaf 1932 399 met syfilis besmette proefpersonen gevolgd om precies te bestuderen hoe het ziekteverloop verliep. Deze experimenten gingen ook na de Tweede Wereldoorlog door, toen de syfilispatiënten met penicilline hadden kunnen worden genezen. De beschikbaarheid van penicilline werd voor de proefpersonen verzwegen om deze wonderbaarlijke cohortstudie niet in gevaar te brengen.

Ten gunste en voordele van de farmaceutische industrie werden tussen 1946 en 1948 in Guatemala mensen opzettelijk met syfilis besmet, om vervolgens de werkzaamheid van penicilline op grote schaal te testen. De perverse proefleiders stuurden met syfilis besmette prostituees naar gevangenen om hen te besmetten.

De mensenproeven in Duitse concentratiekampen zijn goed gedocumenteerd. Onder de begunstigden van deze proeven bevond zich onder andere de Rockefeller-stichting, die vier miljoen dollar had geïnvesteerd in de Duitse mensenproeven. Zo kwamen de Amerikanen aan de inzichten over geprepareerde hersenen van euthanasieslachtoffers, die in het Kaiser-Wilhelm-Instituut in Berlin-Buch werden geanalyseerd (7).

In de jaren 1953 tot 1954 en 1963 tot 1965 besproeiden de Amerikaanse strijdkrachten woonwijken die vooral door etnische minderheden werden bewoond met gevaarlijke gifgassen. Het ging om experimenten met stoffen die als chemische wapens tegen de Sovjet-Unie ingezet zouden moeten worden. Men koos steden zoals Minneapolis of St. Louis, die qua klimaat op de doelwitlocaties in de Sovjet-Unie leken. Er bestaat een gegrond vermoeden dat hierbij ook radioactieve bestanddelen op de eigen bevolking werden verspreid (8).

Er zijn de beruchte mensenproeven met het breedspectrumantibioticum Trovan in Kano, een deelstaat in het Afrikaanse Nigeria, in 1996. Destijds testte Pfizer 100 kinderen met Trovan en nog eens 100 kinderen met het reeds bestaande medicijn Ceftriaxone. Er was geen toestemming van de regering en ook geen geïnformeerde toestemming van de ouders. Elf kinderen stierven, veel kinderen zijn blind, doof geworden of hebben hersenschade opgelopen. In eerste instantie wezen Amerikaanse rechtbanken schadeclaims van de Afrikanen af. Uiteindelijk werd in 2009 toch 75 miljoen dollar overgemaakt aan de regering van Kano. Ondertussen had Pfizer detectives ingehuurd om de hoogste aanklager van Kano zwaar te chanteren met onthullingen over corruptiezaken (9).

In Kenia voerden de Wereldgezondheidsorganisatie WHO samen met UNICEF in 2013 tetanusvaccinaties uit, en wel alleen bij vrouwen tussen 14 en 49 jaar. Na deze vaccinaties nam het aantal gevallen van onvruchtbaarheid en onbedoelde miskramen toe. Dat kwam de Keniaanse bisschoppenconferentie vreemd voor. De bisschoppen dwongen via de rechter een onderzoek naar de vaccins af. Daarbij bleek dat in de vaccindosis het onvruchtbaarheid veroorzakende hormoon bèta-HCG was gesmokkeld (10).

De moderne kwakzalvers

Laten we het bij deze willekeurig gekozen voorbeelden houden. De reeks voorbeelden zou eindeloos kunnen worden voortgezet. Wat hier duidelijk wordt:

Er waren bij de verantwoordelijke farmaceutische bedrijven, politici, wetenschappers en militairen nooit enige remmingen om zich meester te maken van de lichamen van andere mensen om sinistere doelen te bereiken.

Echter, en daarmee zijn we weer terug bij het uitgangspunt van onze beschouwingen, tot nu toe vergreep men zich altijd alleen aan bevolkingsgroepen die maar een segment van de totale bevolking vormen. Maar nu waagt men zich aan de gehele bevolking van de welvarende postindustriële samenlevingen.

In de VS tekende deze trend zich al tientallen jaren geleden af. Denk bijvoorbeeld aan de in Duitsland weinig bekende vaccinatiewaanzin van de Amerikanen. Al sinds lange tijd bevelen de Amerikaanse autoriteiten tot 37 vaccinaties aan — niet gedurende een heel leven, nee, in de korte levensspanne vanaf de verwekking tot het bereiken van de puberteit (11). Alsof het lichaam sinds het ontstaan van de mens uit de aap altijd volledig weerloos is geweest tegen virussen en bacteriën, wordt de baby doorgeprikt tot en met. Men vraagt zich af hoe de mens het de afgelopen 35.000 jaar van zijn ontwikkeling überhaupt gered heeft zonder vaccinaties.

Hieraan ligt een diep paranoïde afweerhouding tegen de natuur ten grondslag. En deze basishouding wordt met behulp van de steeds opdringeriger wordende massamedia ook bij ons steeds verder aangewakkerd. De bekende dierenfilmer Andreas Kieling merkte al jaren geleden op dat wanneer er ergens in Duitsland een wolf gesignaleerd wordt, de overbezorgde moeders hun kinderen wekenlang binnenshuis opsluiten — het kleintje zou immers midden op de dag door de wolf verscheurd kunnen worden. Dat er elk jaar ongeveer 30.000 kinderen slachtoffer worden van verkeersongelukken, is daarentegen absoluut geen onderwerp van gesprek.

Precies gelijktijdig met het begin van de coronacampagne in het voorjaar van 2020 begon het overal groenstroken af te zetten met rood-witte linten: "Voorzichtig! Vallende takken!" En deze basishouding ligt ook ten grondslag aan de farmaceutische agenda.

Geenszins is het de bedoeling hier in algemene zin tegen de verworvenheden van de farmaceutische industrie van leer te trekken. Veel producten zijn zonder twijfel nuttig en heilzaam. Echter, de farmaceutische industrie is in de loop van de helaas door geen enkele publieke instantie afgeremde kapitaalaccumulatie en kapitaalconcentratie tot doel in zichzelf verworden. En zo werden ook de huidige groei-excessen van de vaccinatie-industrie al minstens tien jaar geleden gepland en voorbereid.

Hele regio's in Duitsland worden momenteel in hoog tempo omgevormd volgens bouwplannen waarvoor al vele jaren geleden de infrastructuur en de bestemmingsplanprocedures rond zijn gemaakt. Op basis van zo'n logica mag er nu geen halt meer worden toegeroepen. De walsmachine rolt door. De wals tegenhouden zou de hele branche in de afgrond storten.

Toekomstbestendig gezondheidsbeleid in plaats van kwakzalversmethoden

En zo wordt er strijd gevoerd tegen pandemieën die alleen in de hoofden van de farmastrategen bestaan. Groei of sterf. Onvoorstelbare winsten van de Duitse farma-industrie worden nu ingezet in de oorlog tegen alle krachten die zich zouden kunnen verzetten tegen de groeidwang van de branche. Dat is de perversie van een branche die onder Robert Koch en Emil von Behring nog wel degelijk haar verdiensten kon laten zien.

In de huidige overdimensionering krijgt de eenzijdige filosofie van de farmaceutica bijna genocidale trekken. Waar bij individuen intacte immuunsystemen aanwezig zijn, worden deze nu weggeschoten om plaats te maken voor een "vaccinatieabonnement" voor het leven. Laten we eindelijk luisteren naar de woorden van de voormalige Gavi-vaccinatieallianceonderzoeker Geert Vanden Bossche: de mRNA-vaccinaties schakelen de "software" van de lichaamseigen immuunafweer uit en installeren een "software" die alleen werkzaam is tegen het huidige SARS-CoV-2.

Voor alle daaropvolgende virusmutaties staat het menselijk lichaam dan wagenwijd open. Dat verklaart perfect de noodzaak van de boostervaccinaties. De farma-industrie maakt de gevaccineerde afhankelijk van de naald, precies zoals de heroïnedealer zijn klant, die hij eerst goedkoop "aanhaakt" (12). Met het fijne verschil dat de heroïnedealer zijn toekomstige abonnementsklant eerst moet overtuigen. Terwijl ons goed geoliede apparaat van politiek, wetenschap en media alle burgers met primitieve dwangmechanismen genadeloos naar de onverzadigbare farmaconcerns drijft als hun toekomstige mRNA-junks.

De behandelmethoden van de kwakzalver zijn tang en braakmiddel. De behandelmethoden van de tot moderne kwakzalvers verworden farma-industrie zijn de methoden van de diepzeevisserij: om tonijnen te vangen, worden scholen andere levende wezens in kilometerslange netten gevangen en sterven ze als bijvangst.

Misschien is het beeld van Friendly Fire nog treffender: om de vijand volledig te vernietigen, worden ook nog cohorten bondgenoten mee vernietigd. Antibiotica bijvoorbeeld vernietigen niet alleen vijandige indringers, maar ook de eigen flora. Toen ik in een meer verdronk en vervolgens werd gereanimeerd, hielp inderdaad niets anders dan een breedspectrumantibioticum. Daarvoor ben ik dankbaar. Maar het is zeker niet nuttig om bij elk pijntje meteen antibiotica voor te schrijven, zodat de patiënt direct weer aan het werk kan hollen.

De uitwassen van de kapitaalconcentratie in de farmasector moeten krachtig worden teruggedrongen. Ook de pogingen van farmalobbyisten en hun handlangers in de politiek om niet-farmaceutische behandelmethoden te verketteren en te verbieden, moeten krachtig worden bestreden. Een toekomstbestendig gezondheidsbeleid zal streven naar een gezonde mix van allopathie, homeopathie en alternatieve geneeswijzen. Toekomstige generaties zullen geen onderscheid maken tussen de kwakzalverij van de vijftiende eeuw en de mRNA-excessen van vandaag.

Bronnen en opmerkingen:

(1) https://www.globalresearch.ca/pfizer-secretly-added-heart-attack-drug-children-covid-vaccines/5761342
(2) https://www.pschyrembel.de/Trometamol/H0EL3
(3) Op een heel zakelijke manier bespreekt Jim Marrs veel aanwijzingen die zouden kunnen wijzen op een agenda voor bevolkingsreductie. Jim Marrs: Population Control — How Corporate Owners are killing us. New York 2015
(4) Oxfam, World’s billionaires have more wealth than 4.6 billion people
https://www.oxfam.org/en/press-releases/worlds-billionaires-have-more-wealth-46-billion-people
(5) Hermann Ploppa, Hitlers amerikanische Lehrer, Marburg 2016, pagina 122 en volgende.
(6) Madison Grant: The Passing of the Great Race. New York 1916, pagina 79/80. Vertaling in Hitlers Amerikanische Lehrer, pagina 168.
(7) Hitlers amerikanische Lehrer, pagina 142.
(8) Hermann Ploppa, Grüner Nebel, Rote Wolke, Schnelle Bräune, Telepolis, 1 oktober 2012,
https://www.heise.de/tp/features/Gruener-Nebel-Rote-Wolke-Schnelle-Braeune-3395903.html
(9) https://www.drugwatch.com/manufacturers/pfizer/
(10) https://www.kath.ch/newsd/kenia-kirche-vermutet-heimliche-sterilisation-bei-tetanusimpfung/
(11) https://www.cdc.gov/vaccines/parents/by-age/birth.html
(12) https://www.youtube.com/watch?v=ZJZxiNxYLpc&t=77s

Hermann Ploppa is politicoloog en publicist. Hij heeft talrijke artikelen gepubliceerd over de elites van de VS, onder andere over de invloedrijke Council on Foreign Relations. In 2008 publiceerde hij “Hitlers Amerikanische Lehrer”, waarin hij tot dan toe onopgemerkte invloeden van Amerikaanse stichtingen en auteurs op het nationaalsocialisme blootlegde. Zijn bestseller “Die Macher hinter den Kulissen – Wie transatlantische Netzwerke heimlich die Demokratie unterwandern” zorgt nog steeds voor levendige publieke discussies.

Meer over recreatieve jacht: Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →