Offshore-windparken vergiftigen de zee met zware metalen

Een nieuwe studie, waaraan ook wetenschappers van het Plymouth Marine Laboratory hebben meegewerkt, waarschuwt voor potentieel schadelijke hoeveelheden metalen uit de beschermingssystemen van de turbines, omdat de toxiciteitsrisico's onvoldoende worden beoordeeld.

De studie toonde aan dat de materialen die worden gebruikt om windturbines tegen corrosie te beschermen, uitlogen in het omringende water en zo een risico kunnen vormen voor ecosystemen, de veiligheid van zeevruchten en de menselijke gezondheid.

Jaarlijks duizenden tonnen metalen vrijgegeven

Offshore-windparken stoten jaarlijks duizenden tonnen aan metalen uit, zoals aluminium, zink en indium. Er wordt verwacht dat deze hoeveelheid drastisch zal toenemen, omdat windparken een belangrijke rol moeten spelen bij het verminderen van de wereldwijde koolstofuitstoot.

In de studie, die werd gepubliceerd in het tijdschrift Nature’s Ocean Sustainability, wordt de jaarlijkse inbreng van metalen uit de huidige Europese windparken geschat op 3’219 ton aluminium, 1’148 ton zink en 1,9 ton indium.

Bij zink overtreft dit al de som van alle bekende directe emissies en rivierlozingen in de Noord-Atlantische Oceaan vanuit de belangrijkste Europese landen. Ook de gevolgen van windkracht voor de zeefauna zijn zorgwekkend.

Gezondheidsrisico's door aquacultuur bij windparken

Door de vestiging van algen- en mosselkwekerijen in de directe nabijheid van offshore-windparken, zoals de eerste commerciële algenkwekerij ter wereld in de Noordzee, zouden metalen uit de turbines zich in deze soorten kunnen opstapelen en tot concentraties kunnen leiden die de voor menselijke consumptie veilige grenswaarden overschrijden. Zo zou het eten van oesters met een hoog zinkgehalte de aanbevolen wekelijkse inname voor volwassenen kunnen overschrijden en daarmee de menselijke gezondheid in gevaar kunnen brengen.

«Volgens de huidige uitbreidingsplannen van de overheid zouden deze uitstoten tegen 2050 wel twaalf keer kunnen toenemen, wat serieuze zorgen wekt over de mogelijke opeenhoping van metalen in zeedieren zoals oesters, mosselen en algen, die waarschijnlijk ook in de buurt van windparken worden gekweekt.» Professor Watson

De wetenschappers roepen op tot een uitgebreidere monitoring van water en sediment in de buurt van windparken, het gebruik van corrosiebeschermingssystemen met geringere milieueffecten en strikte monitoringrichtlijnen voor het gebruik van aquacultuur en windparken.

Verdere artikelen

• Wilde dieren in Zwitserland zijn met plastic vervuild
• Milieueffecten van windturbines: de gevaren van PFAS voor wilde dieren
• Studie over de invloed van windturbines op het weer
• Offshore-windparken kunnen aanzienlijke risico's veroorzaken voor het ecosysteem, de economie en de menselijke gezondheid
• De gevolgen van windparken voor de bodemvochtigheid en het lokale klimaat
• Windturbines veroorzaken precies wat ze zouden moeten voorkomen
• Zonnepaneelafval: het afvalprobleem
• De gevolgen van windturbines voor wilde dieren en het debat over schone energie
• «Voor Zwitserland volstaan twee nieuwe grote kerncentrales»
• Windenergie en mariene fauna: geen harmonieuze coëxistentie
• Schandalige geheime overeenkomsten tussen windenergiepromotor en Berner gemeenten