Liechtenstein: massaal doden van bevers in plaats van samenleven

De milieuorganisaties WWF en Pro Natura bekritiseren de omgang met in het wild levende bevers in het Vorstendom Liechtenstein zeer scherp.

Dat vreedzaam samenleven van bevers en mensen ook in dichtbevolkte gebieden mogelijk is, bewijzen andere landen. Met deze praktijk remt het Vorstendom de natuurlijke verspreiding van de bever ook in het Zwitserse deel van het Alpenrijnsysteem sterk af.

Tweehonderd jaar geleden verdween de bever uit Zwitserland – recreatieve jagers hadden hem uitgeroeid. Vanaf 1956 werd hij opnieuw uitgezet. Sinds 1962 staat de knaagdier onder bescherming. Tegenwoordig leven er ongeveer 3.000 exemplaren aan rivieren en meren.

Twee dozijn bevers gedood

In Liechtenstein zijn de afgelopen jaren in totaal zo'n twee dozijn bevers deels gevangen en gedood, deels direct doodgeschoten. Bevers kunnen vanuit het water dammen ondermijnen. Op plaatsen waar modderstromen zich een weg naar het dal banen, kunnen ondermijnde beschermingswallen of -dammen een gevaar voor de omgeving vormen. Dat erkennen ook de milieuorganisaties in Liechtenstein en het aangrenzende kanton Sankt Gallen.

WWF St. Gallen en Pro Natura St. Gallen-Appenzell protesteren desondanks in de scherpste bewoordingen tegen deze aanpak, die bijna op massale afslachting neerkomt. Dit om de volgende redenen: in de afgelopen jaren is in Zwitserland tot nu toe geen enkele bever op last van de autoriteiten afgeschoten. Waar de bever aanzienlijke schade aanrichtte, bijvoorbeeld bij dammen en andere gevoelige plekken, zijn bouwkundige maatregelen genomen. Zo zijn onder meer netroosters geplaatst die het voor de ijverige natuurarchitecten onmogelijk maakten door te dringen. Deze preventieve maatregelen zijn noodzakelijk. De bevoegde instanties moeten meewerken om een naast elkaar bestaan van dier en mens mogelijk te maken. Dat geldt des te meer omdat veel andere diersoorten profiteren van het werk van de bever.

Het Verdrag van Bern wordt genegeerd

Liechtenstein is een ondertekenende staat van het Verdrag van Bern, dat ook de bescherming van de bever omvat. Volgens dit verdrag is het slechts in uitzonderlijke gevallen toegestaan beschermde dieren te doden. Bij het uit de weg ruimen van zoveel bevers kan niet langer van uitzonderlijke gevallen worden gesproken, maar moet gesproken worden van een nieuwe regel. Liechtenstein heeft tot nu toe nagelaten een beverbeleidsplan op te stellen. Het onderwerp is binnen de landsoverheid blijkbaar noch door het Amt voor Milieu, noch door het Amt voor Bevolkingsbescherming serieus opgepakt. Met bouwkundige maatregelen had men de beschermingswallen allang zo kunnen versterken dat de dieren geen schade meer kunnen aanrichten. Deze versterkingen kosten geld, maar dat is voor een Midden-Europees land absoluut te dragen. Afschieten is echter blijkbaar goedkoper, maar geen duurzame oplossing, want er blijven bevers binnentrekken. Voor de milieuorganisaties is dit een afschrikwekkend voorbeeld van een respectloze en onethische omgang met de natuur. De recreatieve jacht faalt ook hier als populatiebeheersing.

Ook in het zuiden van Duitsland, aan de overkant van de Hoogrijn, komt de bever in het vizier van recreatieve jagers. In plaats van de bever gewoon af te schieten, wil men hem daar zelfs opeten. Het Kamerlid Klaus Burger (CDU) heeft er speciaal een kookboek voor geschreven. Natuurlijk is dat een provocatie. Maar Peter Hauk (CDU), de minister voor het landelijk gebied in Baden-Württemberg, is daadwerkelijk van plan het knaagdier vrij te geven voor de jacht.