Vijg: een van de oudste vruchten ter wereld

De vijg wordt in Zwitserland nauwelijks verbouwd. Toch is de zoete vrucht populair.

Vijgen behoren tot de oudste vruchten ter wereld die door mensen worden gegeten. Al in de oudheid werd de vijg gebruikt als zoetmiddel en medicijn. Niet zonder reden: de vrucht is erg gezond en bevat waardevolle voedingsstoffen. Het steenfruit levert onder andere belangrijke mineralen zoals magnesium en foliumzuur, evenals de vitamines A en B. Bovendien bevatten 100 gram verse vijgen gemiddeld slechts 63 kilocalorieën. Let echter op: gedroogde vijgen bevatten bij hetzelfde gewicht 247 kilocalorieën, omdat ze vocht verliezen.

Sommige soorten hebben wespen nodig

Zoals bij veel andere planten zijn er ook bij de vijg vrouwelijke en mannelijke bloemen. Alleen uit de vrouwelijke bloem ontwikkelt zich een vijg. De mannelijke bloem zorgt voor de bestuiving van de vrouwelijke bloemen. Meestal hebben vijgenbomen een specifiek geslacht. Er bestaan echter ook zelfbevruchtende vijgenbomen, die zowel vrouwelijke als mannelijke bloemen dragen.

Het bestuivingsproces van de bloemen bij niet-zelfbevruchtende soorten is bijzonder. Daarvoor is de vijgenwesp nodig. Met de wesp die wij kennen uit de Zwitserland, heeft deze niet veel te maken. Uiterlijk lijkt ze eerder op een vliegende mier. Op weg naar binnen in de bloem verliezen de wespen hun vleugels, en soms ook hun poten. Daardoor sterven ze later in de bloem. Ze leggen echter eieren, en de nakomelingen graven tunnels uit de vijg. Met het stuifmeel dat ze onderweg verzamelen, bestuiven de vrouwelijke wespen de volgende bloemen. De dode wespen worden binnen twee weken afgebroken, dus er bestaat geen gevaar om een wesp in je vijg aan te treffen. De vijgenwesp leeft in de warme productielanden van de vijg. Vijgenbomen in Zwitserland kunnen dus niet door hen worden bevrucht, waardoor hier zelfbevruchtende vijgenbomen geschikt zijn.

Zichtbare vijgenbloesems zoekt men trouwens tevergeefs aan de boom. De vele kleine bloemen zitten in de bolletjes die later tot vijg uitgroeien. Het gaat dus niet om een vrucht zoals wij een vijg waarnemen. Elk klein pitje in de vijg is een eigen steenvrucht.

Turkije is hoofdleverancier

In Zwitserland worden nauwelijks vijgen geteeld. Vooral in particuliere tuinen ziet men wel eens vijgenbomen dicht bij een muur staan. De vrucht heeft een warm en zonnig klimaat nodig. De vijgen in onze detailhandel zijn dus vrijwel allemaal geïmporteerd. De grootste importhoeveelheid komt uit Turkije. Daarnaast komen veel van onze vijgen uit Italië en Spanje.

Het seizoen van deze vrucht duurt in Zwitserland maar zo'n twee à drie maanden: van juli tot september. De vruchten kunnen op heel verschillende manieren worden gegeten: rauw, gegrild, gedroogd, ingemaakt, als pasta of als jam. Meer over dit onderwerp voeding.