Chevalley: Nee tegen afschot naar willekeur

De herziening van de jachtwet “gaat te ver”, omdat ze het afschieten van meerdere soorten wilde dieren zomaar “naar believen” toestaat, terwijl eigenlijk de biodiversiteit beschermd zou moeten worden.

Dat zegt nationaal raadslid Isabelle Chevalley. De Groenliberale uit Vaud legt uit waarom ze bij de stemming op 27 september een nee bepleit.

We krijgen alarmerende signalen van wetenschappers over het verlies van onze biodiversiteit. Alle studies tonen aan dat onze soorten aan het verdwijnen zijn. En dat in rap tempo, legt het raadslid uit aan swissinfo.ch.

Zwitserland heeft een Rode Lijst van bedreigde soorten. We moeten alles doen wat in onze macht ligt om deze soorten te behouden. Toch mogen veel van hen worden bejaagd. Bijvoorbeeld de houtsnip, die door deze nieuwe wet niet beschermd zou worden, hoewel hij op de Rode Lijst staat.

De vragen die je kunt stellen zijn: waarom wordt deze vogel nog steeds gedood? Richt hij schade aan in de landbouw? Nee. Beschadigt hij menselijke infrastructuur? Nee. Wordt hij gedood om gezinnen te voeden? Nee. Levert de verkoop van deze vogel een aanzienlijke financiële winst op die voor een deel van de bevolking van levensbelang is? Nee.

Waarom dan wel? Louter voor het plezier. Dit feit zou je bijna aan het lachen kunnen maken, als het niet zo absurd was. We bekritiseren de mensen in Afrika die olifanten doden, maar in werkelijkheid doen wij het niet echt beter.

Afgeschoten zonder schade te hebben aangericht

Volgens de herziene Jachtwet mag een soort worden afgeschoten wanneer ze nog geen schade heeft aangericht. Dit is een absolute noviteit, want tot nu toe was voor een afschotvergunning het bewijs van schade nodig, en wel van aanzienlijke schade. Dat zou niet meer zo hoeven te zijn.

Bovendien moet de Bondsraad de lijst van de betrokken diersoorten kunnen uitbreiden zonder daarvoor de goedkeuring van het parlement te hoeven vragen. Dit is een zware afwijzing van de democratie.

Als u zich afvraagt welke diersoorten getroffen zouden kunnen worden, geven de debatten in het parlement een aanwijzing. Het gaat onder meer om de lynx, de zwaan en de bever. Waarom storen deze dieren ons?

Natuurlijk, de lynx eet wild, dat daardoor niet meer door de jagers kan worden geschoten. Maar hij is vooral een grote bondgenoot van de boswachters. Doordat hij de vermeerdering van reeën en herten voorkomt – soorten die zich voeden met verse scheuten – draagt hij wezenlijk bij aan de gezondheid van het bos.

De zwaan, die soms op velden in de buurt van meren uitwerpselen achterlaat, veroorzaakt voor de landbouw slechts minimale problemen. De bever ten slotte kan dammen aanleggen en lokaal een rivierbedding veranderen. Doordat hij zijn omgeving vormgeeft, gaat zijn aanwezigheid over het algemeen gepaard met een toename van de biodiversiteit op zijn territorium.

Nogmaals: in tijden van verlies aan biodiversiteit is het op zijn minst vreemd om wegens kleinere schade in te stemmen met het afschieten van deze dieren, die bijdragen aan een algeheel evenwicht. En laten we niet vergeten dat ze gedood kunnen worden voordat ze überhaupt schade hebben aangericht.

Isabelle Chevalley: het overzicht van het geheel gaat verloren

Ten slotte moet de beslissing over het afschieten in handen van de kantons liggen en niet meer in handen van de Bond. Dit roept het probleem op van het overzicht van het geheel. Dieren kennen de kantonsgrenzen van ons kleine land niet: een dier zou 's nachts in het ene kanton beschermd kunnen zijn en de volgende ochtend in het naburige kanton worden afgeschoten, legt Isabelle Chevalley uit,

Anderzijds zal het voor belangengroepen gemakkelijker zijn om in hun kanton druk uit te oefenen op de autoriteiten om dergelijke afschotbeslissingen af te dwingen. Het is duidelijk dat de Bond een bredere aanpak hanteert, omdat hij de belangen van alle betrokken partijen in aanmerking neemt.

Wij betwisten niet dat we bijvoorbeeld het aantal wolven moeten bijsturen wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Maar we moeten geen wet hebben die het signaal geeft: afschieten naar believen!

We moeten leren samen te leven met de dierenwereld. De mens kan niet alles elimineren wat hem stoort. De mens maakt deel uit van de biologische diversiteit, en als die biologische diversiteit niet wordt gerespecteerd, brengt dat uiteindelijk het voortbestaan van de mens zelf in gevaar.

Deze herziening van de jachtwet gaat te ver, we moeten onze biologische diversiteit beschermen. Nee tegen een wet uit vervlogen tijden!

Bron: swissinfo.ch