22.09.2026, 21:52

Zoeken

Dierenrechten

Bontindustrie: dodingsseizoen is begonnen

We hebben geen dieren nodig die moeten lijden en sterven voor mode!

Redactie Wild beim Wild — 1 december 2022

Pelsdierfokkers zijn uitgerust met zware handschoenen en metalen tangen om dieren bij de nek te pakken.

Maar terwijl de pelsdierfokkers voorzorgsmaatregelen treffen om de vachten niet te beschadigen, doen ze zo weinig mogelijk om het lijden van de dieren te verminderen wanneer ze omwille van hun vacht worden gedood.

Het recentste rapport «Fur Free Europe» gaat niet in op de bloederige details van de laatste momenten van deze dieren. Maar de wreedheid van hun dood is schokkend en onderstreept met klem waarom de pelsdierhouderij verboden moet worden.

Vergassing: 4 tot 15 minuten tot de dood

De nertsen worden uit hun kooien gehaald door ze bij de staartbasis vast te pakken en door een veerbelaste valdeur in een gaskamer op wielen te duwen. Op deze manier wordt de hantering tot een minimum beperkt, maar de zeer zelfstandige nertsen worden samen met tientallen andere nertsen bijeengegooid. Dat is niet alleen zeer stressvol, maar ze kunnen ook stikken nog voordat het gas zijn werking heeft ontplooid, doordat ze met zoveel andere dieren samen opgesloten zitten.

Ondanks de eis om deze praktijk te beëindigen, worden nertsen nog steeds met kooldioxide vergast. Afhankelijk van de concentratie van het gas kan het tussen 4 en 15 minuten duren voordat de nertsen sterven. Ook koolmonoxide wordt gebruikt om nertsen te doden, maar aangezien dit gas door zuurstoftekort bewusteloosheid en de dood veroorzaakt, is dit voor een dier dat gewend is aan duiken bijzonder wreed.

Elektroshock: hartstilstand bij volledig bewustzijn

De minst weerzinwekkende methode om dieren door middel van een elektrische schok te doden, is het gelijktijdig aanbrengen van elektroden op kop en rug, zodat de stroom rechtstreeks door de hersenen loopt en de dieren bewusteloos raken voordat ze aan een hartstilstand sterven. Op pelsdierfarms echter mogen vossen en wasbeerhonden op een elektrode kauwen, terwijl een andere in hun endeldarm wordt geschoven – en hun hart fibrilleert nog voordat ze het bewustzijn verliezen.

Nekbreuk bij chinchilla's

Hoewel chinchilla's soms ook door vergassing, elektrocutie van kop naar staart of via water gedood worden, komt voor velen het einde op de eenvoudigst mogelijke manier: de pelsfokker pakt de kop en kaak vast, buigt de nek naar achteren en trekt dan krachtig aan de staart, waardoor de nek breekt. Het chinchilla stopt met piepen, maar stuiptrekt vaak nog verder. Dat alles hoort bij een dag werk.

Deze wreedheid moet stoppen. Aan dit dodingsseizoen moet een einde komen.

Als u het hiermee eens bent, is het tijd om de Europese burgerinitiatief Pelsvrij Europa te ondertekenen, om pelsboerderijen en gefokte pelsproducten op de Europese markt te verbieden.

De dodingsmethoden worden gekozen om de pelzen te beschermen, niet de dieren.

De complexe gedragsmatige behoeften van wilde diersoorten zoals vossen of nertsen, die voor hun pels worden gefokt, kunnen in bontfarms niet vervuld worden. Dieren in krappe kooien houden en ze uitsluitend of hoofdzakelijk voor hun pels doden is ook voor gedomesticeerde soorten zoals konijnen of chinchilla's niet te rechtvaardigen. Pelsdierfokkerij is onethisch, ongeacht waar het plaatsvindt, daarom eisen we ook een verbod op de verkoop van pels van dieren van fokfarms.

U kunt met barmhartigheid alle dieren en onze planeet helpen. Kies mededogen op uw bord en in uw glas. Go vegan.

Meer over recreatieve jacht: Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →