IJsland doodt bedreigde ijsbeer in plaats van te verplaatsen

Veel natuurbeschermers vragen zich af waarom de IJslandse milieuautoriteit er niet voor heeft gekozen om het dier te verplaatsen.

“Dit is niet iets wat we graag doen”, zei Helgi Jensson, politiechef van de Westfjorden. “In dit geval bevond de beer zich zeer dicht bij een zomerhuis. Daarin bevond zich een oude vrouw.”

IJsbeer’s zijn niet inheems in IJsland, maar worden soms op ijsschotsen vanuit Groenland aan land gedreven. De afgelopen weken zijn er meer ijsbergen voor de noordkust waargenomen, wat kan leiden tot meer ontmoetingen met beren.

Hoewel aanvallen van ijsberen op mensen uiterst zeldzaam zijn, wijst onderzoek erop dat de klimaatverandering deze hongerige dieren steeds vaker aan land drijft, waardoor het risico op conflicten tussen mens en beer toeneemt.

Volgens het World Wildlife Fund zorgt de klimaatverandering ervoor dat het Noordpoolgebied twee keer zo snel opwarmt als de rest van de planeet, wat leidt tot een verlies van zeeijsbedekking van ongeveer 14% per decennium. Sinds de gemiddelde zeeijsomvang van 1981 tot 2010 hebben we ongeveer 770.000 vierkante mijl ijs verloren – een oppervlakte groter dan Alaska en Californië samen.

Een studie uit 2020 waarschuwt dat ijsberen door het slinkende zee-ijs en de afnemende genetische diversiteit nog deze eeuw met uitsterven bedreigd zouden kunnen worden als de huidige trends zich voortzetten.

Om het nog erger te maken, toonde een studie uit 2021 in Noorwegen een verontrustende mate van inteelt bij ijsberen aan, een teken van hun strijd om te overleven. Tussen 1995 en 2016 is de genetische diversiteit van de ijsberen op de Spitsbergen-archipel met 10% afgenomen, wat een aanzienlijk risico vormt voor de toekomst van de soort.

Gezien eerdere ontmoetingen werd in 2008 een werkgroep opgericht om het beheer van rondzwervende ijsberen te evalueren. Helaas concludeerde de groep dat het veiligst is om beren die een gevaar vormen neer te schieten, vooral gezien de hoge kosten die verbonden zijn aan hun verhuizing naar het ongeveer 300 kilometer verderop gelegen Groenland.

De jonge beer die werd doodgeschoten, woog tussen de 150 en 200 kilogram en werd voor onderzoek naar het IJslandse Instituut voor Natuurlijke Historie gebracht. De onderzoekers zijn van plan monsters van de beer te analyseren om hem op parasieten te onderzoeken en zijn algemene gezondheidstoestand te beoordelen, inclusief de toestand van de organen en het lichaamsvetpercentage. De vacht en de schedel zullen mogelijk worden bewaard voor de collectie van het instituut.

IJslands besluit om de ijsbeer te doden, is diep teleurstellend en weerspiegelt een algemeen zorgwekkende aanpak van de autoriteiten in de omgang met wilde dieren.

Het verhuizen van bedreigde dieren zoals ijsberen in plaats van euthanasie is een meer meelevende en duurzamere oplossing. Deze dieren spelen een cruciale rol in hun ecosystemen en hun overleven is van essentieel belang voor de biodiversiteit. Verhuizing kan hen een veiligere leefomgeving bieden en tegelijkertijd het publieke bewustzijn over de inspanningen voor dierenbescherming vergroten. Door humane alternatieven de voorkeur te geven, beschermen we niet alleen individuele dieren, maar bevorderen we ook een evenwichtigere verhouding tussen wilde dieren en menselijke gemeenschappen.