Deze perversie heeft niets met de jacht te maken

Jean-Baptiste Forray onderzoekt in zijn boek «Les Nouveaux seigneurs» de verwevenheid van macht, rijkdom en recreatieve jacht, die in de regio een elitaire en in zekere zin gesloten kring vormt.

In het topmanagement van Axa wordt nieuwe medewerkers gevraagd: «Gaat u jagen?» Ze begrijpen al snel dat het beter is om ja te zeggen. Voor sommige grote bazen is de recreatieve jacht, naast de universiteiten en de vrijmetselarij, een van de drie grote netwerken die tellen.

Elites en hun jachtsloten in de Sologne

In de Sologne, twee uur van Parijs verwijderd en een land van bossen en vijvers, staan talrijke kastelen en herenhuizen in handen van baronnen uit de industrie, het showbusiness en de luxebranche. In de herfst nodigen de Bouygues, Dassaults, Wertheimers, Seydoux en Tranchants politici en tv-sterren uit voor de recreatieve jacht op hertes of wilde zwijnen. Een allesverterende passie die soms tot excessen leidt.

Om zich te beschermen, zijn grote landgoederen omheind met 4.000 kilometer gaas dat de wilde dieren in de val lokt. Onder de wachttorens, het prikkeldraad en de bewakingscamera's wordt het wild in paniek gebracht en tot doelwit gemaakt van kleiduifschieten, zonder enige kans om te ontsnappen. Een duidelijk dierenwelzijnsprobleem.

35.000 wilde eenden per seizoen gekweekt en afgeschoten

In het hart van de Sologne ligt een groot particulier landgoed waar bij de vijvers per seizoen 35.000 wilde eenden worden gekweekt. Wanneer er dan een jachtgezelschap arriveert, schieten ze de vogels neer met semiautomatische wapens. Op 16 deelnemers komen meer dan 4.000 eenden en 15.000 schoten munitie. Ook wilde zwijnen worden tijdens zulke weekenden bij honderden afgemaakt.

In de Sologne puilen de vriezers uit. Er zijn talrijke gespecialiseerde verwerkers en restaurants, maar de consumptie van wild kan niet oneindig worden opgevoerd. Dat leidt tot droevige situaties. Vaak eindigen geschoten dieren in een met kalk verzegeld gat. Na een jachtweekend liggen er bij de wegrestaurants richting Parijs regelmatig fazanten en andere wilde vogels in de vuilnisbak.

Recreatieve jacht bekritiseerd als “pornojacht”

De recreatieve jacht is niet alleen een vrijetijdsvertier, maar ook een belangrijke sociale ontmoetingsplaats voor de superrijken. Tegelijkertijd bekritiseren buurtbewoners en traditionele recreatieve jagers de excessieve privatisering en commercialisering van de recreatieve jacht, die inmiddels uitmondt in een soort “pornojacht”. De hekken die het wild opsluiten, zijn een symbool van macht en exclusiviteit. Ook de Psychologie van recreatieve jacht speelt hier een centrale rol.

Op een van deze landgoederen, dat deel uitmaakt van het vermogen van een grote Franse industrieel, betaalt men voor drie jachtdagen met gids 14.800 €. Dat is echter de prijs zonder overnachting. Die komt er nog bovenop, afhankelijk van wat men wenst.

Het wild kan zich vanwege de hekken niet meer vrij bewegen. De zekere gelijke kansen, waarbij het dier in ieder geval theoretisch aan zijn recreatieve jager zou kunnen ontsnappen, zijn dus verdwenen. Bovendien schenden de hekken de verworvenheid van de Franse Revolutie, volgens welke het wild niet langer aan de adel toebehoort, maar aan iedereen. Op het privéterrein gelden speciale regels: de eigenaren kunnen jagen wanneer ze willen, zonder seizoensgebonden beperkingen. Mensen uit de regio vertellen ook hoe de wilde dieren worden bijgevoerd. Majestueuze herten of reeën staan achter de hekken als koeien, ze zijn duidelijk aan mensen gewend. Wilde zwijnen eten maïs die aan hen wordt geserveerd. Dat alles is in strijd met fundamentele principes. De recreatieve jacht faalt als populatiecontrole over de hele linie.

Recreatieve jagers, milieuactivisten en plaatselijke bewoners verzetten zich. De Sologne, die lange tijd in de schaduw van de machtigen stond, droomt nu luid van de afschaffing van de privileges. Het protest tegen deze ontwikkeling heeft geleid tot nieuwe wetten die tot 2027 veranderingen eisen, zoals het slopen van de hekken.

Het boek «Les Nouveaux Seigneurs» licht een tipje van de sluier op over het separatisme van de ultrarijken tegen de achtergrond van dierenleed.