23.09.2026, 02:32

Zoeken

Jacht

50 dierenwelzijnsorganisaties bekritiseren het WWF

50 dierenwelzijnsorganisaties beschuldigen het WWF ervan grofwildjacht en trofeejacht te steunen. De kritiek is gericht tegen de natuurbeschermingsstrategie.

Redactie Wild beim Wild · 22 mei 2022

Wie diep genoeg in de buidel tast, kan niet alleen in Afrika beschermde dieren neerschieten, maar ook de trofeeën meenemen naar Zwitserland.

Een motie van de voormalige GLP-Nationalrätin Isabelle Chevalley wil dit verbieden, maar het WWF is ertegen, aangezien het een lange traditie heeft om wereldwijd de jachtmisstanden te steunen.

De Nationale Raad heeft al ingestemd, maar de commissie voor wetenschap, onderwijs en cultuur van de Kantonsraad (WBK SR) wijst haar volgens een bericht in de «SonntagsZeitung» af – en beroept zich daarbij uitgerekend op het WWF.

Onlangs werd bekend dat het WWF in meerdere landen paramilitaire troepen steunt die zware mensenrechtenschendingen hebben begaan.

Ook het doden van dieren voor trofeeën is deels crimineel, maar altijd verkeerd – een schande. De trofeejacht met al zijn dierenmishandelingen als middel tot soortbehoud is een bankroetverklaring. Gemiddeld wordt er elke 15 minuten een olifant door trofeejagers gedood.

Dat het tot nu toe niet gelukt is om een einde te maken aan het afslachten van olifanten, daarvoor draagt het WWF mede verantwoordelijkheid.

Het WWF steunt uitbuitende projecten met de jacht en is betrokken bij de uitvoering ervan – in plaats van zich sterk te maken voor ethische concepten van natuur- en wildbeheer.Dit is al decennialang het verdienmodel van het WWF, want alleen door de decimering van de dierenwereld kunnen zij zich als soortbeschermer positioneren.Het WWF is ook geen dierenwelzijnsorganisatie, zoals ten onrechte nog steeds door grote delen van de bevolking wordt geloofd.

Er zijn talloze andere dingen die men kan doen om soorten te beschermen. Bij een nadere analyse blijkt meestal dat in Afrika vooral buitenlandse partijen profiteren van deze miljoenenbusiness, namelijk de jachtreisorganisatoren terwijl de plaatselijke bevolking volgens een recente studie van de Wereldnatuurbeschermingsunie (IUCN) in het beste geval een “hongerloon”. Zij heeft berekend dat de lokale bevolking gemiddeld slechts 0,2 € per persoon per jaar verdient aan jachttoerisme, voor zover ze daar al bij betrokken wordt. Vaak vinden jachtpartijen sowieso plaats op particulier boerenland – hier profiteert noch de staatskas, noch de arme bevolking, die enkel als dekmantel wordt misbruikt om de trofeejacht maatschappelijk aanvaardbaar te maken.

De jacht zou 15.000 deeltijdbanen moeten scheppen in de acht belangrijkste Afrikaanse jachtlanden – bij een totale bevolking van 140 miljoen mensen. Aan de staatsbegroting draagt ze een belachelijke 0,006 procent bij. Fototoerisme daarentegen levert miljarden op en schept een veelvoud aan banen.

Trofeejagers vernietigen de cultuur en traditie van inheemse volkeren. Niet zelden worden hele stammen van hun land verdreven om hun leefgebied te verpachten voor de macabere jachtpartijen van buitenlandse trofeejagers. Jacht is een negatief voorbeeld. Het overgrote deel van de toeristen wil een intacte dierenwereld zien, en daar profiteert ook de bevolking op lange termijn van.

Ook Zwitsers gaan op grootwildjacht. De Cites-instantie van Zwitserland registreerde voor de periode 2010 tot 2020 onder meer de invoer van 45 olifanten, 22 Nijlkrokodillen, twee alligators en veel andere, deels beschermde dieren. In totaal ging het om 462 dieren.

Volgens studies bevordert jacht stroperij, onethisch gedrag, smokkel en corruptie, evenals criminele praktijken. Wie de trofeejacht tolereert, bevordert op lange termijn geweld en een macabere jagerscultuur. Trofeejagers vernietigen de sociale structuren van wilde dieren en de gezonde genenpoel.

Uit een wetenschappelijke studie studie over de jacht op leeuwen in Tanzania blijkt dat de legale trofeejacht – en niet stroperij of het verlies van leefgebieden – de belangrijkste factor is voor de duidelijke afname van de wilde dieren.

In een brief aan de leden van de Kantonsraad schrijft het WWF: «Het inkomen dat hieruit voortvloeit, is voor de lokale bevolking in de afgelegen, landelijke gebieden zeer belangrijk. Als zij deze inkomsten verliezen, zal de stroperij toenemen, om zo het inkomensverlies te compenseren en schade aan de landbouw te beperken.«

Meer dan 50 Zwitserse dierenwelzijnsorganisaties zien dit anders en steunen de motie. 

Het WWF in Engeland heeft onlangs ook de steun voor de trofeejacht beëindigd.

Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →