Futra dzikich zwierząt: oszustwo z etykietami na futrach kosztem dzikich zwierząt

W skali całych Niemiec wyjątkowy projekt o nazwie «Zmiana sierści», zajmujący się przetwarzaniem futer dzikich zwierząt pochodzących z krajowego łowiectwa rekreacyjnego, rozpoczyna produkcję.

«Mamy tymczasowe zezwolenie na prowadzenie działalności i w przyszłym tygodniu zaczynamy pracę», powiedział dyrektor zarządzający Frederik Daniels. W tak zwanej stacji skórowania w Rastatt zdejmowane będzie futro lisów, kunom domowym i leśnym, szopom praczom, piżmakom i nutriom.

Stamtąd futra trafiają do garbarni i kuśnierzy, którzy wytwarzają poduszki, futrzane kołnierze oraz podszewki do kurtek. Dotychczas zwłoki odstrzelonych zwierząt były zazwyczaj wyrzucane. Inicjatorami projektu są Niemiecki Związek Łowiecki (DJV) oraz związek krajowy Badenii-Wirtembergii. Niemiecki Związek Ochrony Zwierząt odnosi się do projektu odmownie: dla futer zwierzęta musiałyby cierpieć i umierać.

Zabójcy dzikich zwierząt jako dostawcy futer dbający o dobrostan zwierząt?

Nad metalowym stołem kołysze się pistolet na sprężone powietrze, który ma ułatwiać zdejmowanie futra. Gotowe leżą osełka do ostrzenia noży oraz tak zwany nóż do wnętrzności z zaokrągloną końcówką. «Dzięki temu można rozciąć zwierzę, nie uszkadzając narządów, takich jak żołądek czy jelita», wyjaśnia Frederik Daniels, kierownik stacji skórowania w Rastatt.

Myśliwi rekreacyjni z całych Niemiec od miesięcy oddają za opłatą upolowane zwierzęta w ponad 260 punktach odbioru w całym kraju. Stamtąd tusze kun leśnych i domowych, lisów, szopów pracz, piżmaków i nutrii trafiają w stanie głęboko zamrożonym do Rastatt.

Lepsze „poczucie” niż przy tanich futrach

W dłuższej perspektywie operatorzy chcą zdzierać skórę z około stu zwierząt dziennie i wprowadzać futra na rynek. „Od około 7 000 do 10 000 skór rocznie to się opłaca”, mówi Daniels. Pieniądze dla Fellwechsel GmbH, spółki zależnej związku łowieckiego, mają pochodzić z aukcji, na których skóry będą licytowane handlarzom futrami.

Klientem stacji skórowania jest firma Blaser Jagdwaffen GmbH z Isny im Allgäu. Według własnych deklaracji świadomie rezygnuje ona z importowanych skór i jesienią oferuje trzy modele kurtek z futrem z Rastatt. „Zależy nam na rozsądnym i zrównoważonym wykorzystaniu zasobów naturalnych”, mówi szefowa Blaser Outfits, Simone Schmidt.

Brak zrozumienia ze strony obrońców zwierząt

Obrońcy zwierząt wykazują niewiele zrozumienia. Niemiecki Związek Ochrony Zwierząt odnosi się do przedsięwzięcia odmownie, mówi rzeczniczka Lea Schmitz. Już samo łowiectwo rekreacyjne zadaje zwierzętom niepotrzebne cierpienie. Ponadto tzw. ekofutra to „w ostatecznym rozrachunku jedynie oszustwo etykietowe kosztem zwierząt”. Bo również dla tych futer muszą ginąć zwierzęta. Poza tym np. przy garbowaniu bynajmniej nie stosuje się wyłącznie naturalnych substancji, jak twierdzi się na stronie internetowej Fellwechsel.

I w ogóle: czy noszenie futer w przestrzeni publicznej nie normalizuje futra, tak że popyt na nie mógłby znów wzrosnąć? Ludzie noszą ubrania – zwierzęta noszą futro.

Futro ma fatalną reputację – i to z dobrych powodów: na farmach zakładanych w przeważającej części specjalnie z myślą o tym luksusowym towarze zwierzęta są często trzymane w strasznych warunkach, zanim zostaną w męczarniach pozbawione życia i obdarte ze skóry. Potajemnie wykonane nagrania obrońców zwierząt trudno znieść. Więcej na ten temat w praw zwierząt oraz problem dobrostanu zwierząt związany z łowiectwo rekreacyjne.