Szwajcaria jako kraj importujący psy

W Szwajcarii żyje około 550 000 psów. Co tydzień importuje się średnio 500 psów, coraz częściej z zagranicznych schronisk i stacji opieki. Rzeczywista ochrona zwierząt czy podły biznes? Na co zwracać uwagę, aby nie paść ofiarą przestępczych praktyk ani nie przyczyniać się nieświadomie do cierpienia zwierząt za granicą? Szwajcarska Ochrona Zwierząt STS opublikowała na ten temat obszerne dochodzenie «Szwajcaria jako kraj importujący psy».

Importuje się nie tylko psy rasowe – przede wszystkim buldogi francuskie i chihuahua – w 2017 roku największy udział w imporcie, z ponad 8100 psami, miały mieszańce. «Kundelki» z zagranicy cieszą się dużą popularnością. Co więcej, wielu ludzi wierzy, że adoptując psa w ramach zagranicznej ochrony zwierząt, bez wyjątku czynią dobro i aktywnie pomagają zwierzętom, co jednak, jak wynika z dochodzenia STS, w wielu przypadkach okazuje się złudne. A popyt kształtuje podaż. Organizacje zajmujące się ochroną zwierząt, ratowaniem zwierząt czy pośrednictwem w ich adopcji wyrastają jak grzyby po deszczu, także w Szwajcarii.

Rodzima hodowla psów od lat nie jest w stanie sama zaspokoić zapotrzebowania na młode psy, zwłaszcza na modne rasy, takie jak chihuahua, mopsy i buldogi francuskie, dlatego Szwajcaria jest zasadniczo lukratywnym rynkiem dla handlu szczeniętami. Marża zysku zagranicznych handlarzy i hodowców wynosi średnio 1000 franków za psa. Transport i sprzedaż 20–25 szczeniąt pozwala uzyskać przychody rzędu 20 000 franków. Problem polega na tym, że szczenięta za granicą są często hodowane w najgorszych warunkach. Muszą żyć stłoczone w małych, bardzo brudnych drucianych klatkach lub boksach. Wiele suk nigdy nie widzi światła dziennego, nigdy nie wychodzi na zewnątrz, nigdy nie jest wyprowadzana na spacer i jest dosłownie wykorzystywanych jako maszyny do rodzenia. Szczenięta są najczęściej zbyt wcześnie oddzielane od matek, przez co są osłabione, czasem wręcz śmiertelnie chore, a często także źle zsocjalizowane. Wiele szczeniąt umiera już podczas transportu lub krótko po nim. Nielegalny handel psami nie tylko wytwarza masowe cierpienie zwierząt, lecz także otwiera drzwi wysoce zakaźnym chorobom. Ponadto wspiera przestępczy system o strukturze mafijnej, który dodatkowo nakręca cierpienie zwierząt.

Smutne historie

Miłośnikom zwierząt trudno pozostać twardymi wobec licznych smutnych losów psów w takich krajach jak Węgry, Rumunia, Bułgaria, Hiszpania i Włochy i nie chcieć «uratować» żadnego z nich. Barbarzyńskie sceny na ulicach i w schroniskach niektórych krajów są nie do utrzymania, gdy władze i ich zleceniobiorcy próbują w najokrutniejszy sposób zapanować nad populacjami bezpańskich i ulicznych psów. Jednocześnie bezduszne traktowanie niechcianych psów sprzyja powstawaniu organizacji pomocy zwierzętom i ratowania zwierząt, schronisk interwencyjnych i domów tymczasowych. Zaangażowanie tych organizacji w ochronę zwierząt nie zawsze jest jednak zrozumiałe i wśród nich zapewne bywają również czarne owce, częściowo wyraźnie nastawione na zysk. Trzeba się dokładnie przyglądać i odróżniać wartościową pracę na rzecz ochrony zwierząt na miejscu od lukratywnego robienia interesów kosztem ogromnego cierpienia zwierząt.

Otwórz oczy przy zakupie psa!

Również przy zakupie lub przejęciu psa z zagranicy obowiązuje zasada: otwórz oczy przy zakupie psa! W idealnej sytuacji przyszły opiekun sam wyrabia sobie pogląd na sytuację i warunki życia psa w kraju pochodzenia. Pozwala to przynajmniej w przybliżeniu ocenić, czy pies i człowiek do siebie pasują i czy dawny bezpański pies w ogóle nadaje się do «cywilizowanego» życia w Szwajcarii.

Jeśli polegamy na pośrednictwie organizacji pomocy zwierzętom, obowiązuje zasada: do odpowiedzialnego pośrednictwa w przekazywaniu psów z zagranicy należą doradztwo i pomoc także po przekazaniu psa nowemu opiekunowi, wydawanie psów dopiero po okresie adaptacji w domu tymczasowym oraz oddawanie wyłącznie psów leczonych przez weterynarza, wykastrowanych, zaczipowanych i zaszczepionych. Ponadto w przypadku poważnej organizacji ciężar działań wyraźnie spoczywa na pracy na miejscu (działania edukacyjne, akcje kastracji, program «Neuter and release» (kastrować i wypuszczać z powrotem) czy schronisko i lokalne pośrednictwo w adopcji zwierząt).

[toggle title=»Szwajcaria jako kraj importujący psy: robienie interesów, żądza zysku, przestępczość» load=»hide»]Dochodzenie STS[/toggle]