Waarom mag je met meer dan 45 jaar nog jagen?

Weer een dodelijk schot – en weer was alles «een ongeluk».

Een 83-jarige recreatieve jager neemt op zondag 19 oktober 2025 deel aan een drijfjacht in het Franse departement Lot-et-Garonne. Even later is een 64-jarige man dood – getroffen door een kogel. Een tragisch «ongeluk», zo heet het. Maar hoeveel van deze ongelukken zijn er nog nodig voordat iemand de vraag stelt die zich allang opdringt: waarom mag je met meer dan 80 jaar nog met een dodelijk wapen door het bos lopen? Als een ervaren recreatieve jager ondanks organisatie dodelijk kan verongelukken, hoe veilig zijn dan andere bosbezoekers?

De grootste leeftijdsgroep onder de recreatieve jagers is 65+, degenen met leeftijds-, denk-, gezichts-, concentratie- en reactiezwaktes evenals opleidings- en trainingsachterstanden. Vanaf het 45e levensjaar stijgt het aantal ongelukken voor mens en dier dramatisch. Om de 29 uur gebeurt er in Zwitserland een ongeluk door de recreatieve jacht. De schokkende berichten over jachtongevallen en dodelijke misdrijven met jagerswapens tonen aan: het wordt de hoogste tijd voor de afschaffing van de recreatieve jacht! Zou er bij de politie of in het leger regelmatig zoveel slachtoffers zijn, dan zou wellicht nauwelijks iemand spreken van een verantwoordelijke omgang bij de jachtuitoefening. En wat je echt liefhebt, dood je niet.

Waldspaziergang in Gefahr: Wenn die Hobby-Jagd Angst macht

Geen leeftijdsgrens – geen controle – geen verantwoordelijkheidsbesef

In Frankrijk geldt, net als in veel andere Europese landen: eenmaal een jachtvergunning – altijd een jachtvergunning. De wet legt een minimumleeftijd voor de jachtvergunning vast, maar niet vanaf wanneer men zou moeten stoppen.

Geen verplicht onderzoek, geen gezichts- of gehoortests, geen controle van het reactievermogen. Een 83-jarige mag blijven schieten alsof de tijd heeft stilgestaan.

Dat zou zijn alsof je op je 83e nog een vrachtwagen mag besturen, zonder rijexamen, zonder APK, zonder medische keuring. Alleen is de vrachtwagen in dit geval een wapen – en de openbare ruimte een bos dat iedereen gebruikt. De weg is een verplicht gebruikte openbare ruimte met voortdurende controle – examens, puntensystemen, alcoholtests enzovoort. De recreatieve jacht daarentegen is vrije tijd, vrijwillig. Wie daaraan deelneemt, mag anderen niet in gevaar brengen.

De mythe van de “ervaring”

Jachtverenigingen argumenteren graag met «ervaring». Maar ervaring vervangt geen lichamelijke geschiktheid.

Naarmate men ouder wordt, nemen gezichtsscherpte, reactietijd en motorische controle af. Dat is geen belediging, maar biologie. En bij een drijfjacht, waar mensen, dieren en honden zich tegelijkertijd bewegen, volstaat één enkele fout – en iemand is dood.

Ervaring kan in zulke situaties geen bescherming bieden, ze kan in het ergste geval zelfs zelfoverschatting bevorderen.

Jagen is geen grondrecht

Niemand wordt gedwongen om op zijn 80e nog te jagen. De recreatieve jacht is geen plicht, geen openbare dienst, geen bijdrage aan het algemeen welzijn – het is een hobby.

Wie ervoor kiest om met een vuurwapen in de openbare ruimte actief te zijn, draagt verantwoordelijkheid – voor zichzelf en anderen.

Daartoe behoort:

• Regelmatige medische geschiktheidstests,
• een duidelijke leeftijdsgrens,
• en een eerlijk debat over de vraag of gewapende vrijetijdsactiviteiten in gezamenlijk gebruikte bossen überhaupt nog van deze tijd zijn.

Het bos is van iedereen – niet alleen van de recreatieve jagers

Wandelaars, joggers, ruiters, gezinnen – zij allen delen dezelfde leefomgeving. Maar slechts één groep loopt daar met geweren rond. En alleen voor hen gelden nauwelijks voorwaarden.

Wanneer een recreatieve jager door ouderdomsgebreken of gebrekkige waarneming anderen in gevaar brengt, is dat geen privézaak. Het is een maatschappelijk en dierenbeschermend probleem. Veel wilde dieren worden slechts aangeschoten en lijden daardoor immense kwellingen.

Het bos is geen jachtgebied van enkelingen, maar openbare ruimte. Ieder mens, ieder dier zou zich daar veilig moeten kunnen voelen – zonder angst voor een schot uit trillende handen.

Tijd om te handelen: leeftijdsgrens nu!

Het is tijd om verantwoordelijkheid te nemen. De recreatieve jacht heeft eindelijk dezelfde veiligheidsnormen nodig als elke andere gevaarlijke activiteit.

De eis van IG Wild beim Wild:

• Medische en psychologische geschiktheidskeuring elke vijf jaar vanaf het 45e levensjaar,
• Verbod op de actieve recreatieve jacht vanaf 65 jaar,
• Intrekking van de jachtvergunning wanneer de gezondheidsgeschiktheid niet meer aanwezig is.
• Afschaffing van de recreatieve jacht.

Wie op 83-jarige leeftijd nog op dieren richt, riskeert niet alleen dierlijk, maar ook menselijk leven. Deze vrijheid mag dan traditioneel lijken – ze is echter gevaarlijk. Een samenleving die zulke risico's tolereert, beschermt niet haar natuur, maar haar gewoonten. Het bos is geen schietbaan. Het is een leefgebied – voor iedereen.

Het is hoog tijd voor de afschaffing van de recreatieve jacht! Dodelijke vuurwapens horen niet thuis in de handen van seniele recreatieve jagers, die deze volledig ongecontroleerd kunnen gebruiken! Recreatieve Jagers vertegenwoordigen alles wat er mis is in de wereld.

Recreatieve Jagers belichamen speciesisme. Speciesisme is vergelijkbaar met racisme en seksisme, en dat is geen cultuur of traditie.