Misbruik binnen de katholieke kerk in Zwitserland

Commentaar van de redactie

Er gaat bijna geen week voorbij zonder dat priesters of bisschoppen van strafbare handelingen worden beschuldigd.

Volgens een op 19.11.2023 gepubliceerd rapport van het RTS-programma «Mise au Point» zouden negen priesters betrokken zijn bij gevallen van seksueel misbruik binnen de abdij Saint-Maurice (Wallis).

Tegen een katholieke bisschop in Frankrijk wordt een onderzoek gevoerd wegens poging tot verkrachting. De bisschop van het West-Franse La Rochelle zou binnen een kerkelijke context hebben geprobeerd een volwassen man te verkrachten, zo maakte het openbaar ministerie in Parijs op 20.11.2023 bekend.

Dergelijke krantenkoppen schokken nauwelijks meer, maar lezen inmiddels als «Courant normal».

Onlangs publiceerde de Universiteit van Zürich een rapport waarin 1.002 gevallen van seksueel misbruik werden gedocumenteerd, gepleegd door katholieke geestelijken, kerkelijke medewerkers en religieuzen sinds het midden van de 20e eeuw in Zwitserland. Het misbruik van zuigelingen en prepuberale kinderen tot postpuberale jongvolwassenen zou slechts het topje van de ijsberg zijn.

Katholieke kerk

Al als kind en jongere kwam de instelling katholieke kerk mij onrechtmatig voor. Met tegenzin bezocht ik de kannibalistische, met alcohol doordrenkte ceremonies en sprookjesuurtjes op zondagochtend. Destijds konden ouders je nog tot je zestiende dwingen om de “kerkdienst” bij te wonen. 

Tijdens het katholieke godsdienstonderwijs sloop de pastoor van achteren naar je toe om je een tik op het hoofd te geven als hij het ergens niet mee eens was.

Later, als jongere tijdens het Welschlandjaar in een katholiek instituut in Estavayer-le-Lac, kregen we les van een pedofiele leraar/pater.

Al die jaren tot op vandaag voel ik walging voor de katholieke kerk, die haar gebouwen meestal heeft opgetrokken op cultusplaatsen van degenen die veel dichter bij de waarheid stonden. 

Hubertusmissen

De katholieke kerk biedt voor elke onzin een podium. Moordenaars mogen missen opdragen. Alles wordt verheerlijkt. De gelovige wordt schaamteloos om de tuin geleid. Hubertusmissen, die vooral door recreatieve jagers mede georganiseerd worden en bezocht worden, zijn niet verenigbaar met de christelijke ethiek van eerbied voor het leven. Ze vormen vaak de opmaat naar de bijzonder gruwelijke drijf- en drukjachten en speciale jachten, waarbij seniele recreatieve jagers op dierenmartelende wijze door de bossen trekken en talloze wilde dieren opjagen, terroriseren, verwonden en doden. Bij nadere analyse blijken deze recreatieve jagers leden van een criminele organisatie.

Erfolg: Verband Jagd Schweiz verliert

Er staat nergens geschreven dat Jezus Christus, die door beide confessies als Zoon van God wordt vereerd, ooit dieren heeft bejaagd. Dat zou ook zeer tegenstrijdig zijn, want Gods vijfde gebod luidt »Gij zult niet doden«. Elke jacht is echter verbonden met doden.

De betekenis van de Hubertuslegende is toch wel dat de mens in harmonie en vrede met de natuur en de dieren moet leven. Hij moet niet de jager zijn, maar de beschermer en de vriend van de dieren. Zoals het zo mooi staat in Marcus 16:15: »Trek heel de wereld door en verkondig het evangelie aan heel de schepping.« Hiermee is zeker niet het jagen bedoeld.

De paus

De voormalige paus Benedictus Ratzinger XVI heeft jarenlang aan slaapstoornissen geleden. Medicijnen zouden de emeritus overleden paus aanvankelijk wel geholpen hebben, maar waren op een gegeven moment aan »hun grenzen« gekomen. Benedictus schreef aan zijn biograaf Peter Seewald dat de medicijnen zijn beschikbaarheid »steeds minder konden waarborgen«. Uiteindelijk deed zich tijdens zijn apostolische reis naar Mexico en Cuba in maart 2012 een ernstig incident voor. De ochtend na de eerste nacht greep hij naar zijn zakdoek. Deze bleek »volledig doordrenkt van bloed« te zijn. Kort daarna zag hij zich gedwongen af te treden.

De democratie maakt het mogelijk dat naïeve mensen een plaatsvervanger van God kiezen. Wat handig. Sinds het begin der tijden worden onder deze plaatsvervangers de bakens uitgezet voor barbaars gedrag jegens dieren en mensen.

In Zwitserland maakt de democratie het mogelijk dat veeboeren en recreatieve jagers de politiek domineren. Dat zijn geen goede tekenen.

In de VS produceert de democratie presidenten waarbij men zich moet afvragen: wat moet dat voorstellen?

Kerkklokken

Ik begrijp waarom steeds meer mensen zich ergeren aan de kerkklokken, die op elk onmogelijk moment zonder aanleiding beieren. Sommigen ontnemen ze zelfs de slaap in deze hectische tijden. Men associeert er niets positiefs mee en wil ook niet voortdurend herinnerd worden aan de wandaden onder de kerktoren.

Voor veel spirituele mensen is de katholieke kerk verworden tot een plaats van teleurstelling. Een plaats van predikers in plaats van beoefenaars. Een plaats waar rattenvangers mensen bedriegen die daar huichelachtig elke zondag hun zegen komen halen. Het kruis is een negatief symbool voor het lijden, de vernietiging, de angst en de dood van de sekte en trekt dienovereenkomstige energieën aan.

Men kan medelijden hebben met de stuurloze priesters, zij houden sprookjesboeken in hun handen waarin de waarheid wordt verheerlijkt. De christenen of joden geloven dat een messias of verlosser hun zonden vergeeft. Zoiets bestaat en bestond helaas niet. Zou het niet beter zijn om eerst geen zonden te begaan? Wat men zaait, zal men oogsten. Dat is een kosmische of karmische wet waaraan men zich moet onderwerpen. Al het andere is hocus pocus. 

Hebben profeten ons in het verleden niet steeds weer aanwijzingen gegeven, bijvoorbeeld in de vorm van geboden voor een rechtschapen leven? Het is aan ons om ze in de praktijk te brengen. Hemel en hel zijn science fiction van predikers, bedoeld om mensen met angst te onderdrukken. Iedereen kan zijn hemelse omgeving al in dit leven vormgeven. Voor sommigen lijkt het nu al op de hel, voor anderen weer anders. Dat zal in de toekomst ook niet veranderen.

Niet religie maar spiritualiteit is de weg naar verlossing en verrijzenis.

Velen weten niet dat de Taliban en de Palestijnen oude joodse wortels hebben, maar zich tot de islam hebben bekeerd. Of dat Jezus Christus waarschijnlijk veel tijd heeft doorgebracht in Noord-India. Uit vroegchristelijke geschiedschrijving blijkt ook duidelijk: Jezus was vegetariër en zette zich zijn leven lang in voor de dieren. De Bijbel is een politiek vervalst boek. De Romeinen waren bekend als grote vleeseters, en ook het absolute pacifisme van de oerchristenen was hun een doorn in het oog. De geschriften van vroege kerkvaders zijn echter ondubbelzinnige getuigenissen van een vegetarisch oerchristendom.

Vegetarisme

Het leven in zijn oneindige vormen bestaat als een organische eenheid. Wij zijn er een deel van. Dat deel zou ontzag moeten voelen voor het geheel. Dat is het idee van het mens-zijn. Het betekent eenvoudigweg: het leven niet vernietigen. Het betekent dat het leven God is. Vermijd het te vernietigen. Anders vernietig je de ecologie zelf. En daarachter schuilt iets zeer wetenschappelijks.

Het is geen toeval dat alle religies die in India zijn ontstaan, in wezen vegetarisch zijn, en dat alle religies die buiten India zijn ontstaan, dat niet zijn. Maar de hoogste toppen van het religieuze bewustzijn zijn in India bereikt, en nergens anders. Vegetarisme werkt als een zuivering. Als je dieren eet, sta je meer onder de wet van de grofstoffelijkheid. Je bent zwaar. Je voelt je meer aangetrokken tot de aarde. Als je vegetariër bent, ben je lichter. En je staat meer onder de wet van de genade, onder de wet van de kracht. Je begint je richting de hemel van de goddelijkheid te bewegen. Eten is niet zomaar eten. Het vormt je. Wat je eet, word je. Als je iets eet dat in wezen berust op moord, op geweld, kun je je niet verheffen boven de wet van de geweldloosheid. Je blijft min of meer een roofdier.

U kunt met barmhartigheid alle dieren en onze planeet helpen. Kies mededogen op uw bord en in uw glas. Go vegan.