Luid en kleurrijk tegen het jagersgespuis

Op het Thunse beursterrein in het kanton Bern vond op zaterdag 3 februari 2018 voor de 84e keer de bont- en pelsmarkt plaats. Tegelijkertijd riepen dierenrechtenactivisten op tot een demonstratie tegen de nepcultuur.

Sinds 1934 verkopen de Berner recreatieve jagers eenmaal per jaar de pelzen van hun geschoten dieren aan de handelaren. Op de altijd in februari plaatsvindende Thunse bont- en pelsmarkt worden vooral vossenhuiden aangeboden, maar ook pelzen van andere wilde dieren. Verder werden er wapens verkocht en jachtreizen aangeboden.

Gapende leegte op de markt van de recreatieve jagers

Dit evenement zou het grootste evenement voor recreatieve jagers in het kanton Bern zijn. De bevolking heeft er echter vrijwel geen aandacht aan geschonken. Voor de kramen heerste min of meer een gapende leegte.

Een goede honderd demonstranten kwamen in de middag samen op het Thunse Waisenhausplatz voor een optocht door de stad. De activisten brachten vreedzaam maar vastberaden wat sfeer, kleur en cultuur tot voor het Expo-terrein, bij de saaie jagersmarkt.

Op de nieuwe locatie op het Expo-terrein was de vossenhuid, net als de afgelopen jaren, niet veel waard. De handelaren betaalden de recreatieve jagers nauwelijks tien frank – meestal slechts als goodwill.

Verzet tegen de recreatieve jacht

Barbaarse folklore of gewone jachtmethode? In elk geval geniet de holenjacht nauwelijks acceptatie onder de Zwitserse bevolking; dat blijkt uit een representatieve enquête onder 1.015 personen, die het marktonderzoeksbureau Demoscope in opdracht van de Zwitserse Dierenbescherming (STS) heeft uitgevoerd. 64 procent steunt een verbod, slechts 21 procent wil de holenjacht behouden. De afwijzing is onder vrouwen en 15- tot 34-jarigen iets sterker. Een 'Röstigraben' (taalkloof) bestaat niet. De enquête vond afgelopen september plaats.

Een vergelijkbaar beeld zien we bij de drijfjacht. Daarbij jaagt de zogenoemde drijver het wild op met als doel het voor het geweer van de recreatieve jager te drijven. Omdat de dieren zich snel bewegen, is het risico op schampschoten en op niet direct dodelijke schoten groter dan bij de zitjacht, waarbij een jager het wild geduldig opwacht. Volgens de enquête wil 43 procent de drijfjacht verbieden en nog eens 32 procent wil het aantal beperken.

Samuel Furrer van de afdeling Wilde dieren van de Zwitserse Dierenbescherming STS vindt dat men nu naar de bevolking moet luisteren. Furrer: «De holenjacht is dierenmishandeling. Dat is niet ethisch en niet juist. Wij eisen de afschaffing.» Meer over het dierenwelzijnsprobleem van de recreatieve jacht.