Insecten: een misleidende weg naar duurzame voedselsystemen

Een nieuwe studie, in opdracht van het Britse ministerie voor Milieu, Landbouw en Plattelandszaken, concludeert dat insecteneiwitten veel schadelijker zijn voor het milieu dan de dierlijke veevoeders die ze moeten vervangen, en dat insecten niet de huidige oplossing zijn voor het koolstofvrij maken van de veevoederindustrie.

Omdat de insectenkweek in Europa toeneemt, overweegt de Britse regering insecten toe te staan als varkens- en pluimveevoer, en gaf zij Ricardo Sustainability, Clean Energy and Environment de opdracht een levenscyclusanalyse uit te voeren om de duurzaamheid van insecteneiwitten als veevoeder te bepalen.

Insecteneiwit verhoogt de milieu-impact van de veehouderij

Uit het Ricardo-onderzoek bleek dat insecteneiwitten 13,5 keer meer bijdragen aan klimaatverandering dan soja en 4,2 keer meer dan vismeel, vooral vanwege de hoge energiebehoefte en het gebruik van hoogwaardige granen en groenten om de insecten te voeden. Zelfs insecten die met voedselresten worden gevoerd – een veelgebruikt argument om de insectenkweek te rechtvaardigen – zouden nog altijd een grotere milieu-impact hebben dan soja en vismeel.

Vergeleken met conventionele alternatieven vergt insecteneiwit meer hulpbronnen en meer land en biedt het geen voordelen op het gebied van duurzaamheid. Bij insecten die met traditionele veevoeders worden gevoerd, wat in de sector gebruikelijk is, is soja te verkiezen in 15 van de 16 in de studie onderzochte impactcategorieën.

De studie laat geen duidelijke weg zien waarop insecteneiwitten een beter duurzaamheidsprofiel kunnen bereiken, en enkele van de voordelen die door voorstanders van de insectenkweek worden aangevoerd (met name het gebruik van bijproducten van insecten als kunstmest) worden als onrealistisch of te weinig onderzocht beschouwd. De studie concludeert dat insecten “niet de huidige oplossing voor de decarbonisatie van de diervoederindustrie” zijn.

Insectenkweek: een probleem met zes poten

Als voedermiddelenindustrie verergert de insectenkweek niet alleen de toch al grote gevolgen van de veehouderij, maar ondersteunt ook intensieve landbouwpraktijken die ernstige negatieve gevolgen hebben voor dierenwelzijn en de menselijke gezondheid.

Als probleem met zes poten heeft de insectenkweek ook het potentieel om de voedselzekerheid, het dierenwelzijn en de ecosystemen aan te tasten door het vrijkomen van gekweekte insecten in het milieu. In de Ricardo-studie zelf wordt opgeroepen tot verder onderzoek om de bredere milieueffecten, vooral het verlies aan biodiversiteit, beter te begrijpen.

Het is dringend noodzakelijk dat beleidsmakers in het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie de overgang naar duurzame voedselsystemen ondersteunen en afstand nemen van schijnoplossingen zoals de insectenkweek.