JagdSchweiz zoekt kinderen: «Kinder in der Natur» is nawuchswerving in vermomming
JagdSchweiz bouwt met ‘Kinderen in de natuur’ een pool van recreatieve jagers op voor boswandeldagen, projectweken en schoollessen. Wat wordt verkocht als natuureducatie, is de volgende fase van een rekruteringsstrategie.
De koepelorganisatie JagdSchweiz bouwt een pool van recreatieve jagers op die moeten optreden tijdens boswandeldagen, projectweken en op school.
Wat wordt verkocht als natuureducatie, is de volgende fase van een rekruteringsstrategie die wij al jaren documenteren.
Eind juli 2026 heeft JagdSchweiz (ChasseSuisse, CacciaSvizzera, CatschaSvizra) op Facebook een nieuw project gelanceerd: ‘Kinderen in de natuur’. De vereniging zoekt “betrokken jagers uit alle regio’s van Zwitserland” die hun kennis doorgeven aan kinderen. De inzetplekken noemt de post zelf: boswandeldag, projectweek, schoolles, vakantiepas. Aangeboden worden een training van een halve tot een hele dag, “hoogwaardig aanschouwelijk materiaal” en kant-en-klare ideeën voor spelletjes, activiteiten en lesmateriaal. Men hoeft “het wiel niet opnieuw uit te vinden”.
De verpakking is vertrouwd. Reeën van dichtbij, het afgeworpen gewei van het hert, de sporen van vos en das. Allemaal onschuldig, allemaal kindvriendelijk. Maar midden in deze opsomming staat de eigenlijke boodschap: “Welke taken vervullen jagers eigenlijk?” Precies op dit punt slaat natuurpedagogiek om in imagoverzorging. Het gaat er niet om kinderen wilde dieren te laten zien. Het gaat erom hen de recreatieve jacht te presenteren als een vanzelfsprekend, positief onderdeel van de natuur, overgebracht door precies die belangengroep die rechtstreeks profiteert van nieuwe aanwas en maatschappelijke acceptatie.
Waarom een belangengroep geen neutrale leerkracht is
Het cruciale punt is het belangenconflict. Recreatieve jagers hebben geen pedagogische roeping, en toch bedrijven ze zendingswerk tot in de basisscholen. Wie kinderen uitlegt “welke taken recreatieve jagers op zich nemen”, treedt niet op als neutrale natuurvoorlichter, maar als reclamemaker voor eigen zaak. De koepelorganisatie heeft aanwas nodig, en zij heeft een samenleving nodig die het doden van wilde dieren voor plezier als normaal beschouwt. Een kind dat tijdens een bosdag leert dat de recreatieve jager beschermer en verzorger is, zal zelden uitgroeien tot een kritische volwassene die dit verhaal in twijfel trekt.
Voor een objectieve voorlichting over inheemse wilde dieren zijn geen recreatieve jagers nodig. Daarvoor zijn er wildbiologen, wildbeheerders, boswachters en natuurbeschermingsorganisaties, die geen belang hebben bij het doden van het onderwerp van hun lessen. Dat juist deze vereniging het alleenrecht opeist om het bos te duiden in de klaslokalen, is geen toeval, maar bewust beleid.
Empathie wordt onderhandelbaar gemaakt
Volgens ervaren kinderpsychologen brengt de jacht kinderen gevaarlijke waarden bij. Kinderen wordt gesuggereerd dat het juist is om de gevoelens, behoeften en rechten van andere levende wezens te negeren zodra traditie, hobby of een zogenaamde “beschermingsopdracht” in het spel komen. Wie terugdeinst voor het dode ree of verdrietig wordt, wordt al snel als overgevoelig beschouwd. Het kind leert dit medeleven te onderdrukken, in plaats van het serieus te nemen.
Precies daarvoor waarschuwt het VN-Comité voor de Rechten van het Kind. Met “General Comment 26”, aangenomen op 23 augustus 2023, stelt het hoogste internationale orgaan voor de rechten van minderjarigen vast dat kinderen beschermd moeten worden tegen elke vorm van fysiek en psychisch geweld, uitdrukkelijk ook tegen blootstelling aan geweld tegen dieren. Studies tonen aan dat kinderen die geweld tegen dieren meemaken, negatief beïnvloed worden in hun empathisch vermogen en dit geweld na verloop van tijd als normaal gaan beschouwen. Zwitserland is mensenrechtelijk verplicht om kinderen hiertegen te beschermen. Een door de staat gedoogd programma dat recreatieve jagers de scholen binnenhaalt, druist rechtstreeks tegen deze plicht in.
De reactie vanuit de bevolking is eenduidig
De Facebook-post heeft een duidelijke weerklank veroorzaakt. De grote meerderheid van de reacties wijst het project scherp af. Een gebruikster vat de kern samen: kinderen wordt de eigen ontwikkeling ontnomen om, wanneer ze daar rijp genoeg voor zijn, zelf voor of tegen de jacht te kiezen. De boodschap aan de kinderen luidt: «Empathie is onderhandelbaar.» Anderen spreken van indoctrinatie, van het rekruteren van een nieuwe generatie dierendoders, van een tegenstelling met de bescherming van de wolf en de roofdieren. De teneur is ondubbelzinnig: laat de kinderen met rust.
Deze afwijzing is geen toeval. Ze weerspiegelt een maatschappelijk onbehagen dat de vereniging met steeds nieuwe imagocampagnes probeert te overstemmen.
Dit past in een groter patroon
«Kinderen in de natuur» is geen uitglijder, maar de consequente voortzetting van een strategie. Al geruime tijd voert jachtminnende kringen in kleuterscholen en scholen een imagocampagne met als doel dierenlievende kinderen aan de hobby te laten wennen. De manipulatie gebeurt speels en wordt gepromoot als natuurbeschermingsproject. We hebben deze patronen in onze campagne «Nee tegen lessen door recreatieve jagers op scholen» uitvoerig gedocumenteerd.
Waar de passieve overdracht overgaat in actieve deelname, wordt van imago-onderhoud een tastbaar probleem van kinderbescherming. Onze petitie «Minderjarigen bij de recreatieve jacht bestraffen» eist daarom straffen voor recreatieve jagers die kinderen laten deelnemen aan jachtactiviteiten. Beide aanpakken grijpen op elkaar in: eerst de speelse gewenning in het klaslokaal, dan de deelname in het veld.
Wie dieper wil duiken, vindt de psychologische achtergronden in ons dossier Psychologie van de jacht.
Onze inschatting is juridisch onderbouwd
Dat wij de vereniging JagdSchweiz zo duidelijk benoemen, is geen retorische overmoed, maar juridisch gedekt. De vereniging heeft geprobeerd onze berichtgeving met een strafaanklacht het zwijgen op te leggen. Het strafgerecht van het kanton Ticino sprak wildbeimwild.com op 17 juli 2020 in Bellinzona vrij. Rechter Siro Quadri kwam na de bewijsvoering tot de conclusie dat onze uitspraken over de vereniging geen leugens zijn en dus niet lasterlijk. Het vonnis is rechtsgeldig. Ook voor de burgerlijke rechtbank in Locarno bleef JagdSchweiz zonder succes.
Tot de uitspraken die het gerecht als toelaatbare, op feiten gebaseerde kritiek en niet als laster heeft beoordeeld, behoren onder meer de volgende inschattingen van IG Wild beim Wild:
- Bestuurslid en Nationale Raad-lid (CVP) Fabio Regazzi van de militante probleemvereniging «Jagd Schweiz» heeft zich herhaaldelijk ingezet voor praktijken die wij als dierenmishandeling beschouwen. Onlangs wilde hij zelfs weerhaken bij het vissen weer salonfähig maken, maar dat plan mislukte duidelijk.
- Door deze recreatieve jagers lijden wilde dieren in Zwitserland.
- De vereniging «JagdSchweiz» en andere twijfelachtige jagersverenigingen zijn naar onze mening in de eerste plaats ontstaan om vooral tegen roofdieren zoals vossen, lynxen, wolven en dergelijke, dus hun concurrenten om prooien, te kunnen optreden. Dat doen ze tot op de dag van vandaag. Dit is waarschijnlijk een van de hoofdredenen waarom recreatieve jagers van alle kanten kritiek te verduren krijgen.
- De vereniging Jagd Schweiz cultiveert naar onze inschatting in de eerste plaats gebrek aan respect en een gewelddadige cultuur, precies het tegenovergestelde van wat een beschaafd mens in onze samenleving zou moeten nastreven. Sommige recreatieve jagers dreigen zelfs met een burgeroorlog, mocht onder andere de vossenjacht worden stopgezet.
- Leden van de vereniging Jagd Schweiz onderhouden banden met machthebbers in het algemeen. Bovendien maken functionarissen en aanhangers naar onze waarneming steeds weer gebruik van gewelddadige beelden of andere intimidatiemiddelen zoals angst zaaien, leugenpropaganda en jagerslatijn, om invloed uit te oefenen op de politiek, de media, de overheid, justitie of de economie.
- Naar de mening van IG Wild beim Wild wordt vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, door de vereniging Jagd Schweiz bevorderd.
- Geen inspanning is de verantwoordelijken daarbij te groot om democratische processen en de pers- en meningsvrijheid in hun voordeel te beïnvloeden.
De vrijspraak stelt vast dat harde, feitelijk onderbouwde kritiek op een vereniging als JagdSchweiz juridisch toelaatbaar is, zolang deze berust op navolgbare feiten en openbaar belang. Wie meedoet aan politieke en maatschappelijke debatten, kan gerechtvaardigde kritiek niet wegwuiven met aanklachten. Precies daarom mogen wij vaststellen: een vereniging met dit profiel is geen geschikte instantie om kinderen de natuur uit te leggen. Hoe JagdSchweiz opereert, brengen wij voortdurend in kaart in onze Campagnes toegelicht.
Wat er nu moet gebeuren
Scholen, docenten en gemeenten zouden aanbiedingen van JagdSchweiz en haar regionale afdelingen kritisch moeten beoordelen en afwijzen. Natuuronderwijs hoort in handen te zijn van vakmensen zonder belang bij het doden van dieren. Ouders hebben het recht om te weten wie er tijdens een bosdag of projectweek voor hun kinderen staat en welke belangen daarachter schuilgaan.
Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →
