22.09.2026, 22:33

Zoeken

Dierenwereld

Radeloze hondenbezitters: artrose bij honden herkennen

Veel hondenbezitters staan machteloos tegenover artrose bij hun hond. Vroege herkenning en de juiste behandeling kunnen de levenskwaliteit aanzienlijk verbeteren.

Redactie Wild beim Wild — 8 november 2022

Artrose is een progressieve gewrichtsaandoening bij honden, die vaak chronische pijn veroorzaakt.

Pijntherapieën en fysiotherapeutische maatregelen kunnen de klachten verlichten en de hond, vooral bij vroegtijdige behandeling, ook weer plezier in bewegen teruggeven.

De uitgebreide wandeling is normaal gesproken het hoogtepunt van de dag voor elke hond. Maar niet zelden neemt dit plezier af, vooral oudere honden reageren steeds terughoudender wanneer baasje of vrouwtje naar de riem grijpt. «Waar is toch de vreugde in bewegen gebleven?» zal menig radeloze hondenbezitter zich dan afvragen.

Elke stap doet pijn

Wanneer honden bewegingsmoe worden, ligt dat niet gewoon aan hun leeftijd. Vaak schuilen er gezondheidsproblemen achter. De afnemende activiteit kan het gevolg zijn van een pijnlijke gewrichtsaandoening, artrose. Volgens studies vertoont één op de vijf honden tekenen van deze degeneratieve gewrichtsaandoening. Bij honden ouder dan acht jaar zijn dat al vier van de vijf honden die te kampen hebben met de gevolgen van artrose in één of zelfs meerdere gewrichten. En eenmaal aanwezig, wordt artrose een constante metgezel.

De oorzaken van artrose zijn divers. Zeer vaak is het het gevolg van leeftijdsgebonden slijtageverschijnselen. Maar ook jongere dieren kunnen erdoor getroffen worden. Traumatische gewrichtsletsels, zoals een kruisbandscheur, kunnen de aanleiding zijn, evenals verkeerde voeding, overgewicht of een «te zware» training. Bepaalde rassen hebben een aanleg voor aangeboren afwijkingen van de heup- en ellebooggewrichten, wat de vroegtijdige slijtage van het gewrichtskraakbeen bevordert.

Symptomen en therapie bij artrose

Het belangrijkste kenmerkende symptoom van deze gewrichtsaandoening is pijn. De hond zal alles doen om deze te verlichten. Hij verliest zijn plezier in beweging. Aanhoudende kreupelheid is ook een duidelijk waarschuwingssignaal. In deze situatie heeft de hond dringend ondersteuning nodig. Artrose zelf is weliswaar niet te genezen, maar het verloop ervan kan hoogstens vertraagd worden. Een pijntherapie helpt om de levensomstandigheden voor de zieke hond draaglijker te maken. Artrosepatiënten ervaren gewrichtsklachten 's nachts bijzonder ongefilterd. Dan is de hond «alleen met de pijn». Met een pijntherapie kunnen ook deze honden eindelijk tot rust komen.

Moderne pijntherapieën kunnen tegenwoordig zeer individueel worden afgestemd op de viervoetige patiënten. De medicijnen vullen elkaar in hun werking aan. Zelfs bij langdurig gebruik is het risico op mogelijke bijwerkingen als gering te beschouwen.

Vroege behandeling en actieve ondersteuning

Een vroege behandeling is belangrijk om te voorkomen dat er een pijngeheugen ontstaat. Zelfs geringe prikkels worden dan als pijnlijk ervaren. Dieren die zo hevig aan pijn lijden, kunnen zelfs met verhoogde agressiviteit reageren.

Hondenbezitters kunnen de therapie actief ondersteunen. Zo moeten ze letten op een aangepaste voeding, want elke overtollige kilo belast de gewrichten extra. Korte maar frequentere wandelingen zijn voor artrosepatiënten gemakkelijker vol te houden en zorgen ervoor dat het dier binnen zijn beperkte lichamelijke grenzen zo lang mogelijk beweeglijk blijft. Fysiotherapie helpt eveneens om de spieren en pezen van de zieke hond gericht te stabiliseren, schrijft de Bundesverband für Tiergesundheit e.V. Meer informatie over het welzijn van dieren is te vinden in onze bijdragen over dierenrechten.

Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →