Griekenland: ezels en muilezels nog steeds gemarteld
Het motto van PETA luidt gedeeltelijk: dieren zijn er niet om ons te vermaken of om op welke andere manier dan ook door ons te worden uitgebuit. De organisatie komt op tegen speciesisme – een wereldbeeld dat de mens als superieur aan alle andere levende wezens beschouwt.
Griekenland: ezels en muilezels nog steeds gemarteld
Een video die PETA vandaag heeft gepubliceerd, laat zien dat ezels en muilezels op het Griekse vakantie-eiland Santorini nog steeds worden misbruikt als 'ezeltaxi's'. Hoewel het Griekse ministerie voor Plattelandsontwikkeling de ritten na een oproep van PETA vorig jaar verbood voor toeristen met een gewicht van meer dan 100 kilogram, moeten de paardachtigen nog altijd deels zwaargewicht mensen dragen.
Op de opnamen van september van dit jaar is te zien dat sommige dieren, die deels door de ezeldrijvers met stokslagen worden voortgedreven, struikelen en daardoor ook een gevaar vormen voor wandelaars; soms vluchtten toeristen op muurvooruitsteeksels om hen te ontwijken. De dierenrechtenorganisatie roept de verantwoordelijke Griekse politici nu ook met een online petitie op om het toeristische ezelrijden volledig te verbieden.
«Nog altijd worden in Firá uitgeputte ezels en muilezels met bloedende wonden van vroeg tot laat de steile, gladde trappen op en af gejaagd. Maar ook voor mensen is de zogenaamde toeristenattractie gevaarlijk: telkens weer werden wandelaars opzijgedrongen, en ook de ooggetuigen van PETA moesten de deels onbeheerde dieren meermaals ontwijken om niet gewond te raken. Wij doen een beroep op de wetgever om verantwoordelijk te handelen en deze ritten definitief te verbieden.»
Sylvie Bunz, Special Project Manager bij PETA.
Achtergrondinformatie
De dierenrechtenorganisatie bracht de misstanden van de zogenaamde toeristenattractie al eerder aan het licht, namelijk 2018. Hoewel de beklimming ook per kabelbaan mogelijk is, moeten ook ongeveer een jaar later nog circa honderd ezels en muilezels met toeristen op hun rug meermaals per dag de meer dan 500 treden naar de stad Firá bedwingen. Het Griekse ministerie stelde weliswaar een gewichtslimiet vast, maar uit het nieuwe onderzoek van PETA blijkt dat de ezeldrijvers zich niet aan de regeling houden en dat er geen controles plaatsvinden. Bovendien zijn veel toeristen zichtbaar overvraagd door de dieren dieren: ze rammen hun hielen in de flanken om ze aan het lopen te krijgen of trekken ze de trappen af.
Schrijnende dierenonvriendelijke toestanden
Door slecht passende en versleten zadels lijden sommige dieren aan pijnlijke schaafwonden en verwondingen in de buikstreek. Ook het hoofdstel is ongeschikt: sommige ezels en muilezels hebben wonden aan de kop die vol zitten met vliegen. Terwijl de dieren in de Middellandse Zeezon moeten uitharden en op de volgende tocht moeten wachten, onthouden de eigenaren hun zelfs essentiële zaken zoals water, schaduw of bescherming tegen weer en wind. De in heel Europa gerenommeerde paardendeskundige en non-fictieauteur Ingolf Bender schreef voor PETA een “dierenwelzijnsdeskundig standpunt” over deze problematiek; hij bekritiseert de door en door gebrekkige uitrusting en vindt het “schrijnend in strijd met het dierenwelzijn” om de dieren meerdere uren zonder voer en water in te zetten. “Wij doen een beroep op alle reizigers om afstand te nemen van vermeende attracties met dieren en hun reis diervriendelijk vorm te geven”, aldus Bunz.
In tegenstelling tot paarden zijn tekenen van pijn, angst of Ziekte bij ezels moeilijk te herkennen. Als ze zich blootgesteld zien aan een mogelijk gevaar, zetten ze hun poten stevig in de grond om de situatie te analyseren. Dit gedrag wordt vaak als “koppigheid” beschouwd, terwijl ezels in zulke momenten hoogstwaarschijnlijk gewoonweg angst voelen.
Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Wilde dieren hebben een stem nodig
Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →