De recreatieve jacht vergiftigt onze herfst

De herfst zou een seizoen van rust, wandelen en genieten moeten zijn.

Kleurrijke bossen, frisse lucht, ontmoetingen met de natuur. Maar wat beleven we in plaats daarvan? Schoten, jachthonden, bloed, angst. Een minieme minderheid van gewapende vrijetijdsdoders, minder dan twee procent van de bevolking, bepaalt over het leven van de meerderheid. Recreatieve jagers vergiftigen de herfst en verwoesten het leven van omwonenden, wandelaars, dierenvrienden en gezinnen.

In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland geldt officieel: bossen en paden zijn er voor iedereen. Maar de realiteit ziet er anders uit. Zodra het jachtseizoen begint, nemen de recreatieve jagers het over. Wandelaars, fietsers, mensen die met kinderen of honden een wandeling maken, iedereen moet zich afvragen: is het veilig? Dreigt er een schot uit een hinderlaag, een ricochet, een verdwaald projectiel?

De jacht maakt van de openbare ruimte een plek van angst. Mensen die eigenlijk natuur en rust zoeken, worden gevangenen van een agressieve minderheid die zich aanmatigt om bossen, velden en zelfs dorpen tot hun bloederige speeltuin te verklaren.

Waldspaziergang in Gefahr: Wenn die Hobby-Jagd Angst macht

Huisdieren: legale slachtoffers van de jachtmeute

Steeds hetzelfde beeld: jachthonden stormen ongecontroleerd tuinen van anderen binnen, jagen op huiskatten, laten honden schrikken, bedreigen kinderen. Geliefde huisdieren worden voor de ogen van hun eigenaars verscheurd. Aangiftes lopen dood, omdat de jachtlobby tientallen jaren lang bijzondere rechten heeft afgedwongen.

Terwijl elke gewone hondenbezitter aan strenge voorschriften onderworpen is, mogen jachthonden opjagen, doden en binnendringen, en hun eigenaars lachen zelfs om het leed van de slachtoffers.

De lijst met schandalen is lang – en internationaal:

• Herten die door meutes woonwijken worden ingedreven en daar op barbaarse wijze gedood worden.
• Wilde zwijnen die in paniek winkels binnenrennen en voorbijgangers of automobilisten in gevaar brengen.
• Katten die in hun eigen tuin door honden worden verscheurd.
• Schoten die over straten en paden heen worden afgevuurd.

En ondertussen verklaren recreatieve jagers dat dit “traditie”, “natuurbescherming” of zelfs “hun thuis” is.

Voortdurend geweld – voortdurend trauma

De recreatieve jacht is niet alleen gevaarlijk op de momenten dat er kogels vliegen of dieren sterven. Het is een permanente aanval op het leven van niet-jagers:

• Schoten weerklinken door de bossen.
• Hondengeblaf verscheurt de stilte.
• Kreten van opgejaagde dieren dringen door tot in de huizen.
• Kadavers worden door dorpen en velden gesleept.
• Wegen worden afgesloten, wandelingen worden onmogelijk gemaakt.

Het bos, het veld, zelfs de eigen tuin zijn niet meer veilig. Mensen die de recreatieve jacht om gewetensredenen afwijzen, worden gedwongen met dit geweld te leven, en dat bijna het hele jaar door, omdat het jachtseizoen inmiddels is uitgebreid tot twaalf maanden.

Straffeloosheid door lobbywerk

Bijzonder perfide: terwijl recreatieve jagers op andermans grond jagen, dieren doden en mensen in gevaar brengen, genieten zij grotendeels straffeloosheid. In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland beschermt de jachtlobby haar leden, duiken politici weg en kijken autoriteiten de andere kant op.

Gewone burgers moeten boetes betalen als hun hond een moment los loopt. Recreatieve jagers daarentegen mogen hele meutes ongecontroleerd laten jagen. Voor hen gelden andere regels. Zij mogen doden wat ze willen – wilde dieren zowel als huisdieren – en wanneer er conflicten ontstaan, staan politie en justitie maar al te vaak aan hun kant.

Minder dan 2% beheerst 98%

Minder dan twee procent van de bevolking zijn recreatieve jagers. Toch bepalen zij over de vrijheid en veiligheid van de 98 procent die geen wapens dragen, die geen dieren doden, die gewoon vreedzaam door bos en veld willen kunnen wandelen.

De jacht is geen natuurbescherming, geen traditie, geen “noodzakelijk regulerend middel”. Het is een achterhaald machtsinstrument van een kleine, agressieve minderheid die geweld tegen mensen, huisdieren en wilde dieren legitimeert.

Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, overal hetzelfde beeld: recreatieve jagers boezemen de bevolking angst in, verstoren de vrede, trauma­tiseren gezinnen en terroriseren dieren met hun haat.

We mogen niet langer zwijgen. Het is tijd om de bossen terug te veroveren. Het is tijd om het monopolie van de jacht te doorbreken. Het is tijd om deze bloedige traditie te beëindigen.

Onze eisen:

1. Afschaffing van de recreatieve jacht. De jacht mag geen vrijetijdsplezier zijn voor een gewapende minderheid.
2. Jachtvrije zones in alle openbare bossen en recreatiegebieden.
3. Veiligheid voor wandelaars, gezinnen, kinderen en dieren.
4. Bescherming van huisdieren, strafrechtelijke gevolgen voor recreatieve jagers en hun honden die huisdieren en wilde dieren verwonden of doden.
5. Onteigening van jachtrechten op andermans grond, geen jacht tegen de wil van eigenaren.
6. Verbod op drijf- en hetzejachten, een einde aan het opjagen van dieren tot in woonwijken.
7. Ontmanteling van de jachtlobby in politiek en justitie, dezelfde wetten voor iedereen, geen speciale rechten voor recreatieve jagers.
8. Bevordering van vreedzame bescherming van wilde dieren, observatie, regulering via niet-dodelijke methoden, terugkeer naar echte verbondenheid met de natuur.

De herfst is van ons allemaal, niet van de recreatieve jagers.