Krytyka wystawy trofeów w Altdorf (Uri)
Jak takie wydarzenia łączą tradycję, komercję i cierpienie zwierząt.
Krytyka imprez futrzarskich, skórzanych i trofeowych w Szwajcarii, na przykładzie tradycyjnej wystawy trofeów w Altdorf (UR) z 20 marca 2026 roku.
Dzikie zwierzęta nie są towarem do rozrywki, prestiżu i komercji.
IG Wild beim Wild krytykuje imprezy futrzarskie, skórzane i trofeowe w Szwajcarii jak najostrzej. Takie imprezy rok w rok prezentują zabite dzikie zwierzęta jako trofea, obiekty dekoracyjne i towar handlowy. Normalizuje się w ten sposób sposób traktowania dzikich zwierząt, który nie jest już zgodny z duchem czasu i wyraźnie przeczy społecznym oczekiwaniom dotyczącym etyki zwierząt oraz szacunku wobec współistot.
Organizatorzy sprzedają te wydarzenia jako pielęgnowanie tradycji i wkład w tak zwaną opiekę nad zwierzyną. W rzeczywistości w centrum uwagi znajdują się zabite dzikie zwierzęta, których części ciała są mierzone, oceniane, nagradzane lub sprzedawane jako towar. Praktyka ta promuje przestarzałą kulturę trofeów, w której liczy się nie zwierzę jako czująca istota, lecz osiągnięcia łowieckie oraz wielkość poroża, rogów czy innych «oznak sukcesu».
Szczególnie oburzające jest to, że takie wydarzenia służą dodatkowo jako targowisko do handlu skórami. Skupowane są przy tym skóry lisów i inne futra, które są oceniane, częściowo nagradzane lub rozlosowywane. Handel ten pomija cierpienie, które stoi za każdą pojedynczą skórą, i przyczynia się do postrzegania dzikich zwierząt jako surowca. Podczas gdy polityka i społeczeństwo podejmują kroki w kierunku ograniczenia handlu futrami, w Szwajcarii nadal celebruje się skomercjalizowaną formę polowań hobbystycznych, która jest etycznie trudna do obrony.
Takie targi to nie folklor, lecz część systemu, który nadaje ciałom zwierząt wartość. Gdy skóry sprzedawane są po cenach jednostkowych, cierpienie zwierząt staje się kalkulacją. Właśnie ta logika jest nie do pogodzenia z nowoczesnym rozumieniem ochrony dzikich zwierząt .
IG Wild beim Wild zwraca ponadto uwagę, że przedstawiana praktyka łowiecka często przekazuje upiększony obraz. W rzeczywistości chybione strzały, ranne zwierzęta i długie drogi cierpienia należą do codzienności polowań hobbystycznych. Aspekty te nie są ani poruszane podczas takich wydarzeń, ani otwarcie komunikowane przez odpowiedzialnych. Twierdzenie, jakoby pokazy trofeów służyły analizie stanu populacji zwierzyny, jest nie do utrzymania. Naukowo ugruntowane instrumenty monitoringu nie potrzebują wystawianych czaszek i poroży, które służą przede wszystkim autoprezentacji. Trofea są materialnym wyrazem zabitych dzikich zwierząt, których jakość odstrzału, poszukiwanie postrzałka i cierpienie niemal nie pojawiają się w oficjalnym obrazie.
Z punktu widzenia ochrony zwierząt niepokojące jest również to, że dzieci i młodzież są wprowadzane na takie imprezy, bez przekazania im pełnego szacunku i nowoczesnego podejścia do dzikich zwierząt. Zamiast przekazywania wiedzy na pierwszy plan wysuwa się widowisko, które bagatelizuje przemoc i propaguje wyidealizowany świat łowiectwa.
Handlarze broni, producenci optyki, akcesoria łowieckie, wyprawy myśliwskie, loterie odstrzałów za granicą: powstaje przemysłowo-łowiecki system przemocy, w którym odstrzały i ciała zwierząt stanowią część systemu marketingowego.
Kto zabija bezsensownie, ten nie chroni, a cywilizowanemu społeczeństwu nie przynosi to żadnej korzyści. Hobby hunters nie dbają zatem o zdrowe ani naturalne populacje dzikiej zwierzyny, w szczególności nie czyni tego ich odrażające polowanie na lisy. Takie imprezy regularnie rodzą pytania o aspekty etyczne, praktykę wydawania zezwoleń i oddziaływanie na opinię publiczną, i powinny wreszcie zostać poddane zasadniczej weryfikacji politycznej i społecznej.
IG Wild beim Wild wzywa odpowiedzialnych w gminach, miastach i kantonach do gruntownego przemyślenia takich imprez. Cywilizowane społeczeństwo nie potrzebuje konkursów, podczas których martwe dzikie zwierzęta prezentowane są jako sukcesy, ani nie potrzebuje rynku, na którym skóry przesuwane są niczym dowolne towary handlowe. Potrzebne są natomiast pełne szacunku rozumienie dzikich zwierząt, oparta na rzetelnej wiedzy ekologia dzikiej fauny oraz odejście od hobby hunting.