Verkeerde wolvin gedood: PETA doet aangifte tegen autoriteit

Enkele dagen later liet de instantie weten dat de gedode wolvin niet het dier was dat verantwoordelijk werd gehouden voor de dood van de schapen.

Vervolgens toonden genetische tests een tweede vergissing aan: een mannelijke wolf had in de nacht van 26 augustus de zes schapen aangevallen.

Anders dan aanvankelijk werd aangenomen, was hij volgens een mediabericht niet door de omheining bij de schapenkudde binnengedrongen. De schapen hadden deze doorbroken en waren weggerend.

PETA heeft op 9 september aangifte gedaan bij het openbaar ministerie van Aschaffenburg tegen de voor de doding verantwoordelijke persoon wegens verdenking van overtreding van de dierenwelzijnswet. Naar de mening van de dierenrechtenorganisatie ontbrak elke grondslag voor het afschieten van de wolvin.

Naar aanleiding van het doden van het „verkeerde” dier roept PETA de deelstaatregeringen van Beieren en Hessen op om afschotvergunningen voor wolven volledig te verbieden en in plaats daarvan de afbouw van het houden van „nutsdieren” en een veganistische levensstijl te bevorderen.

„De afschotvergunningen van de overheid dienen niet ter bescherming van de schapen”, aldus Peter Höffken, vakreferent bij PETA. „Want hun leven eindigt sowieso meestal in het slachthuis. Wolven worden alleen gedood om financiële verliezen voor de dierhouders te voorkomen. Dit wijzen wij nadrukkelijk af. De oplossing voor het vermeende wolvenprobleem ligt ook hier in een plantaardig voedingspatroon: dit maakt het houden van zogenaamde nutsdieren overbodig en heeft bovendien zeer positieve gevolgen voor het milieu.”

Achtergrondinformatie

Nadat jagers wolven voor het eerst hadden uitgeroeid, duurde het meer dan 100 jaar voordat ze zich opnieuw in Duitsland vestigden. In 1850 verdwenen de laatste aanwijzingen voor wolvenroedels, in 1904 werd de laatste overgebleven wolf in Saksen doodgeschoten. Sinds 2000 is de wolf weer aanwezig in Duitsland, niet in de laatste plaats dankzij de strenge beschermingsmaatregelen die sinds 1990 gelden. Inmiddels leven er in het land 184 wolvenroedels. De schuwe en zeer sociale dieren hebben dankzij voorlichting en hun belangrijke rol in het ecosysteem inmiddels een goed imago. Noorse wetenschappers kwamen tot de conclusie dat gezonde wolven doorgaans geen gevaar vormen voor mensen. Om nieuwsgierige dieren op afstand te houden, is het aanbevolen luid te klappen en te roepen.

De recreatieve jagers proberen de intensieve jacht op wilde dieren te rechtvaardigen met het argument dat er te weinig roofdieren zoals de wolf zouden zijn. Tegelijkertijd voeren zij paradoxaal genoeg campagne tegen wolven en doden ze deze soms zelf. Roofdieren worden door grote delen van de recreatieve jagers vaak als concurrenten gezien en bejaagd. Voor landbouwers betekenen beschermingsmaatregelen dan weer extra kosten of moeite – en met gedode dieren, die anders gewelddadig in het slachthuis zouden zijn gedood, valt geen winst meer te maken.