De lynx

De lynx (Lynx) is een geslacht binnen de kattenfamilie.

Er bestaan vier soorten lynxen: de Canadese lynx, de Euraziatische lynx, de rode lynx en de Iberische lynx. Lynxen komen dus voor in Europa, Azië en Noord-Amerika. Lynxen leven in bosrijke gebieden en zijn uitstekend aangepast aan lage temperaturen. De Pardellynx (Lynx pardinus), ook wel Iberische lynx genoemd, is door de jacht een zeer zeldzame lynxsoort die thuis is in Spanje en Portugal. Een andere bedreiging voor het voortbestaan van de Iberische lynx is de konijnenpopulatie, die zijn belangrijkste prooi vormt en door bejaging eveneens sterk is afgenomen. De Iberische lynx is een van de meest bedreigde katachtigen ter wereld.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=oIFaxx0lTDw%5D

Interessante feiten over de lynx:

De grootte van een lynx hangt af van de soort. Euraziatische lynxen zijn groter dan hun Amerikaanse soortgenoten. Lynxen kunnen 70 tot 110 cm lang worden, hebben een schouderhoogte van 50 tot 75 cm en kunnen 15 tot 38 kg zwaar worden.
Lynxen zijn de grootste Europese wilde katten.
De korte staart is 15 tot 25 cm lang en heeft een zwarte punt.
Lynxen hebben bakkebaarden en de oorpunten hebben zwarte haarpluimen. De achterkant van de oren is zwart met een witte of grijswitte vlek, die meer of minder groot kan zijn.
Deze haarpluimen op de oren versterken het gehoor. Dankzij hun buitengewone gehoor kunnen lynxen hun prooi gemakkelijk lokaliseren. Ze kunnen een passerend ree op 500 meter afstand horen.
De vachtkleur is variabel en loopt van zandkleurig tot roodbruin in de zomer en bruin tot grijs in de winter; vaak is de vacht ook gevlekt.
Lynxen hebben 28 tot 30 tanden.
Lynxen hebben zeer scherpe ogen. Ze kunnen een muis op 75 meter afstand ontdekken.
Het prooispectrum omvat vrijwel alle kleine en middelgrote zoogdieren en vogels die in het betreffende leefgebied voorkomen. Zo behoren onder andere vossen, marters, konijnen, jonge wilde zwijnen, eekhoorns, muizen, ratten, marmotten, reeën, gemzen, herten en hazen tot de prooidieren van de lynx, ook vissen worden gegeten.
Alleen in absolute noodgevallen eet de lynx aas.
De lynx is een sluipjager die zijn prooi vooral op regelmatig gebruikte wildpaden op katachtige wijze verrast en overmeestert.
De poten van de lynx zijn groot en voorkomen dat het dier 's winters diep in de sneeuw wegzakt.
Lynxen hebben sterke klauwen, die worden gebruikt om te jagen, te klimmen en zich te verdedigen. Ze kunnen hun klauwen in- en uittrekken.
De grootste gevaren voor lynxen zijn de mens, de wolf, verkeersongevallen en ziekten. De sterfte onder jonge dieren is zeer hoog.
Lynxen worden zelden in de natuur gezien, omdat ze schemer- en nachtactief zijn.
Lynxen zijn erg vocaal. Ze kunnen geluiden maken zoals katten.
Lynxen zijn eenlingen en territoriaal. De paartjes vinden elkaar alleen tijdens de paartijd tussen februari en april.
Na een draagtijd van ongeveer 2 maanden worden twee tot vijf jongen geboren, meestal op een rustige plek zoals een rotsspleet of onder een omgevallen boomwortel.
In het wild worden lynxen 10 tot 20 jaar oud. In gevangenschap kunnen ze tot 25 jaar oud worden.
In Zwitserland zijn er weer ongeveer 130 exemplaren. Veel worden verplaatst naar Buitenland.

Wat onderneemt Wild beim Wild voor de bescherming van lynxen?

Wij zetten ons ervoor in dat populaties en hun leefgebieden behouden blijven en met elkaar verbonden worden. Natuurlijke corridors maken de genetische uitwisseling tussen afzonderlijke populaties mogelijk. Niet alleen de bescherming van roofdieren, maar ook van hun prooidieren is een essentieel onderdeel van ons werk. Dit doen wij door wilde dieren, waar mogelijk, te beschermen tegen onnodige jacht en stroperij.

Dierenportretten