Chur richt eerste jagersklep van Zwitserland in

Eindelijk professionele hulp in Graubünden voor overbelaste familieleden van recreatieve jagers.

Goed nieuws voor gezinnen! Vanwege het toenemende geweld en de verdomming binnen de gelederen van de recreatieve jagers is in Chur de eerste jagersluik van heel Zwitserland geopend.

Sinds 15 februari kunnen daar recreatieve jagers en jaagsters die bijvoorbeeld hun gezin te zwaar belasten of opvallen door strijdlustig gedrag, anoniem worden achtergelaten. Ook jagers uit andere kantons kunnen worden opgenomen, met een kostengarantie van de zorgverzekeraar.

Steeds meer recreatieve jagers in het buitenland achtergelaten

“Steeds vaker werden recreatieve jagers en jaagsters in het buitenland achtergelaten of zelfs heimelijk gedood, terwijl het aantal achtergelaten zuigelingen vrijwel tot nul daalde”, legt Silvia Casutt van Caritas Graubünden uit, die de jagersluik nu samen met Frohmut beheert.

«Wie bijvoorbeeld een alcoholverslaafde recreatieve jager of een recreatieve jaagster in een wildbretdelirium hier onderbrengt, kan er zeker van zijn dat de patiënten in de beste handen zijn.»

De klep leidt in de winter rechtstreeks naar een warmtebed, dat de killers van wilde dieren beschermt tegen bevriezing. «De inrichting stamt nog uit de tijd dat hier de babyklep zat», vertelt departementshoofd Dr. Mario Cavigelli aan de verslaggever van IG Wild beim Wild tijdens de openingsceremonie. «Gelukkig zijn de meeste jagers en jaagsters zo verschrompeld dat ze er probleemloos doorheen passen.»

Zodra de klep weer wordt gesloten, gaat er een elektronisch alarm af en wordt er hulp uit het gebouw erbij geroepen. «Dan worden de jagers en jaagsters opgekweekt, medicamenteus goed ingesteld en voor een groot-beeldscherm gezet waarop alleen Blu-rays van Maja de Bij draaien», vertelt Dr. Mario Cavigelli verder. «U zou eens moeten zien hoe blij die uilskuikens zijn, die zich vaak hun hele leven lang voor de lol en onchristelijk aan weerloze wilde dieren hebben vergrepen, als ze Maja, Willy en de mooie bloemen weer zien.»

Therapeutisch klysma en medicijnstudie

De volgende ochtend krijgen de cliënten nog vóór het ontbijt om 07:00 uur een goed therapeutisch klysma met vers bronwater uit het Calanda-massief. Na het psychiatrisch onderzoek worden ze in de loop van de dag overgebracht naar de psychiatrische kliniek Ucello in de Oberengadin.

Ook Georg Brosi van het Amt für Jagd und Fischerei in Graubünden zou in het weekend patiënt in Ucello zijn. Brosi's motto: «Het geeft je een bijzondere voldoening als je een dier kunt schieten dat je kent» kwam niet alleen in zijn familie vreemd over. De dierenvrienden van Graubünden zijn ongerust. Daarom is iedereen enthousiast als specialisten op de afdeling voor «neurologische afwijkingen» proberen de hersenstromen van Georg Brosi tot een redelijk niveau te reguleren.

Het voltallige bestuur van de vereniging JagdSchweiz zou zich trouwens eveneens bereid hebben verklaard om gedurende een jaar, telkens in het eerste weekend van de maand, in de kliniek Ucello in het kader van een pilotproject het medicijn van de zevende generatie «No-Hunt-Forte 7000» van Huntsman Corporation Utah/VS toegediend te krijgen.

Honderden gedupeerde leden van de Bündner Patentschlägerverband nemen eveneens deel aan de medicijnstudie. De hoop sterft het laatst! Volgens veelbelovende resultaten bij seriemoordenaars in Amerika zou dit geneesmiddel zelfs genetische defecten omkeerbaar kunnen maken! Het medicijn heeft het potentieel om iemand 'van Saulus tot Paulus' te maken. De verkoopcijfers in de VS schieten letterlijk door het dak – psychiaters, dieren-, natuur- en soortenbeschermers zijn laaiend enthousiast.

Kritiek dat de Jägerklappe het familieleden te gemakkelijk maakt om ongewenste jagers en jaagsters kwijt te raken, wijst Dr. Mario Cavigelli beslist van de hand: «Er bestaat ook daarna nog de mogelijkheid om zich te bedenken. Sinds de Jägerklappe bestaat, zijn immers 19 van de 1.247 afgegeven patiënten weer teruggehaald. Bovendien: als dankzij ons aanbod ook maar één jager of jaagster tot inkeer komt, ophoudt met het kwellen van wildverenigingen en een eerbiedwaardig medeburger van de samenleving wordt, heeft het zich al gelonend.»