Natuurbescherming heeft een netwerk van leefgebieden nodig

Het leefgebied van onze wilde dieren wordt steeds kleiner: elke dag wordt in Duitsland 62 hectare grond verzegeld door wegen, bedrijventerreinen en groeiende woonwijken.

Tot 2030 verwacht het Umweltbundesamt dat er meer dan 300.000 hectare aan landschap verloren kan gaan – een oppervlakte groter dan het Saarland.

Maar de leefgebieden van wilde dieren krimpen niet alleen, ze raken ook steeds sterker van elkaar gescheiden. Voor duurzame soortenbescherming zijn daarom niet alleen beschermde gebieden en beschermingsmaatregelen voor afzonderlijke soorten nodig, maar ook een doorlopend netwerk van natuurlijke leefgebieden door heel Duitsland.

Verlies van leefgebied bedreigt wilde dieren

De soortenrijkdom in Duitsland is een echte schat die we ook voor de komende generaties willen behouden. Maar dat lukt alleen als we de natuur de benodigde ruimte laten.

Friederike Scholz, soortenbeschermingsexpert van de Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland (BUND)

Meer dan 250.000 herten, reeën en wilde zwijnen sterven elk jaar op de Duitse wegen, daarbij komen nog duizenden andere wilde dieren die niet worden geregistreerd. Ook het risico voor bedreigde diersoorten, zoals de lynx, neemt toe. «Bij zulke zeldzame dieren is elk afzonderlijk verlies een zware tegenslag voor de hele soort», aldus Scholz. «Groene bruggen en andere faunapassages over wegen zijn daarom een must voor soortenbescherming.» Dat ze effect hebben, werd onlangs nog indrukwekkend bewezen: een in het Pfälzerwald levende lynx kon meermaals worden vastgelegd op een groene brug aldaar. Groene bruggen helpen het gevaar van verkeersdoden aanzienlijk te verminderen en ondersteunen tegelijkertijd de herverspreiding van de dieren. Meer hierover in de categorie Milieu & Natuurbescherming.

Groene corridors voor wilde katten en andere bosdieren

Elke groene brug is echter slechts een poging om de vernietiging van het landschap enigszins te verzachten. Wilde katten worden bijvoorbeeld niet alleen bedreigd door de dood op de weg, maar ook door de boomloze akkerlandschappen. «Wilde katten zijn afhankelijk van dekking en wagen zich nauwelijks over uitgestrekte landbouwgebieden», zegt de soortenbeschermingsexpert. «Hen en andere bosdieren kun je daarom alleen effectief helpen met groene migratiecorridors van bomen en struiken. Dergelijke bosstroken en brede heggen volstaan vaak al om de dichtstbijzijnde bosgebieden bereikbaar te maken voor de wilde kat en vele andere diersoorten.»

Het grootste biotoopnetwerk van Duitsland is het Groene Lint. Langs de voormalige Duits-Duitse grens heeft de BUND over een afstand van 1.400 kilometer tal van corridors behouden, waaronder bossen, weiden en wateren. Met het Rettungsnetz Wildkatze zet de milieuorganisatie zich bovendien al 15 jaar in voor een bosnetwerk in heel Duitsland. In zes deelstaten groeien inmiddels in totaal 24 boscorridors om wildekattenbossen met elkaar te verbinden. Maar de verbinding van natuurlijke leefgebieden kan niet op tegen de voortdurende versnippering en verharding van gebieden. «Daarom eist de BUND strikte bescherming van de laatste onverdeelde natuurgebieden, de verankering van biotoopverbindingsassen in de ruimtelijke ordening en meer groene bruggen», zegt Scholz. «Daarvoor moet het federale programma Wiedervernetzung ter bevordering van de aanleg van groene bruggen eindelijk consequent worden uitgevoerd.» Meer berichten over dit onderwerp vindt u in de categorie Wilde dieren.