Wildlifecriminaliteit in Europa: nauwelijks bestraft

Misdrijven tegen wilde dieren blijven onbestraft

Tekortkomingen in de rechtshandhaving en bescherming zorgen ervoor dat de meeste misdrijven tegen wilde dieren in Europa onbestraft blijven of niet worden ontdekt, waardoor bedreigde Europese soorten verder in gevaar komen.

Dit blijkt uit een nieuw rapport dat woensdag werd gepubliceerd door het LIFE-SWiPE-project en dat het meest uitgebreide beeld tot nu toe geeft van de stand van Wildlifecriminaliteit in Europa.

Uit gegevens die in 11 Europese landen zijn verzameld, blijkt dat het illegaal doden van wilde dieren (27%) tussen 2016 en 2020, het gebruik van giftig lokaas (16%) of verboden jachtmethoden (14%), evenals de illegale handel in wilde dieren (13%), de meest voorkomende misdrijven zijn.

De bestrijding van milieucriminaliteit, waaronder de illegale handel in wilde dieren, is een van de tien prioriteiten van de EU-Raad in de strijd tegen georganiseerde misdaad. Er wordt momenteel onderhandeld over een herziening van de EU-richtlijn inzake milieucriminaliteit.

Het Europees Parlement en de Raad moeten duidelijk maken dat deze misdrijven in Europa niet worden getolereerd, en ervoor zorgen dat de herziene richtlijn inzake milieucriminaliteit sterk en ambitieus genoeg is.

Audrey Chambaudet

Uit het rapport blijkt dat de distelvink de meest getroffen diersoort is, die het slachtoffer wordt van talrijke criminele activiteiten, waaronder jachttoerisme en illegale handel. Andere veelvoorkomende slachtoffers van misdrijven tegen wilde dieren zijn bedreigde roofvogelsoorten die worden aangevallen met giftig lokaas, en roofdieren zoals beren, wolven of lynxen.

Gebrekkige melding

De kern van het probleem is het gebrek aan meldingen van misdrijven tegen wilde dieren.

«Wilde dieren worden niet zoals mensen als vermist opgegeven en kunnen zichzelf niet als slachtoffer melden, waardoor de meeste van deze daden niet worden gemeld en er hoogstwaarschijnlijk nog veel meer onopgemerkt blijven», aldus Roselina Stoeva, projectleider van LIFE SWiPE.

Zelfs wanneer ze worden gemeld, worden veel gevallen van misdrijven tegen wilde dieren niet strafrechtelijk vervolgd. Volgens het rapport leidde gemiddeld 60% van de bij het Openbaar Ministerie ingediende klachten over misdrijven tegen wilde dieren niet tot een aanklacht die tot een gerechtelijke procedure leidde.

Gespecialiseerde politie-eenheden, de inzet van technologieën zoals drones voor toezicht, en de opleiding van meer speurhonden om vergiftigingen en andere delicten op te sporen, zijn enkele voorbeelden van beproefde methoden om de vervolging van deze misdrijven in heel Europa te bevorderen.

Het rapport doet ook een beroep op de medewetgevers van de EU om zwaardere straffen, waaronder gevangenisstraffen, te overwegen voor delicten die onder de richtlijn inzake milieucriminaliteit vallen.

In de Zwitserland bijvoorbeeld is er geen vereniging waarvan de leden aantoonbaar jaar na jaar in de vierduizenden overtredingen begaan zoals inbreuken op het jachtrecht, Stroperij, wapensmokkel, milieudelicten, dierenwelzijnsschendingen, verkeersovertredingen, corruptie en vele andere criminele activiteiten, zoals de recreatieve jagers bij de vereniging Jagd Schweiz.

Wild beim Wild

Alleen al in het kanton Graubünden zijn er bijvoorbeeld tegen de recreatieve jagers van de koepelorganisatie «Jagd Schweiz» volgens de Dienst voor Jacht en Visserij van Graubünden jaarlijks duizenden aanklachten en boetes – met een stijgende tendens: