Onthoofd hert bij Luc Besson: vereniging voor recreatieve jacht spreekt de regisseur tegen
De regisseur maakt recreatieve jagers verantwoordelijk voor een onthoofd hert voor zijn huis, de vereniging van de Orne spreekt dit tegen, en het is niet het eerste conflict rond Bessons toevluchtsoord voor herten.
De Franse regisseur Luc Besson heeft op zondag 20 september 2026 op X een foto gepubliceerd van een dood hert zonder kop.
Volgens hem lag het kadaver voor zijn huis in het Département Orne in Normandië. Besson maakt recreatieve jagers hiervoor verantwoordelijk. Hij schrijft zinsnede voor zinsnede dat de herten voor zijn huis nu worden onthoofd en de lichamen worden achtergelaten om te verrotten, en vraagt zich af hoe men dan nog kan spreken van de ‘noblesse’ van de recreatieve jacht. Daarbij verwijst hij naar de zojuist geopende jachtseizoen van de recreatieve jacht.
Wat de vereniging voor recreatieve jacht zegt
Tegenover het Franse recreatieve-jachtportaal «Chasse Passion» wijst de Fédération départementale des chasseurs de l’Orne elk verband met de opening van het seizoen van de hand. Voorzitter Christophe de Balorre stelt dat het niet-menselijke dier geen schotwond vertoont en al sterk in ontbinding is, dus duidelijk al voor het betreffende weekend gestorven is. Als mogelijke oorzaken noemt de vereniging de inspanningen van de bronsttijd, een aanrijding met een voertuig of een hek, dat op Bessons foto te zien zou zijn. Bovendien zou het kadaver al meer dan een week eerder zijn gemeld bij het Office français de la biodiversité (OFB). Deze melding is tot nu toe niet onafhankelijk bevestigd.
Chasse Passion verwijt de regisseur dat hij zijn beschuldiging zonder enige verificatie heeft verspreid onder tienduizenden volgers. Opmerkelijk is een passage in datzelfde artikel: omdat er noch een schotwond noch een afschotmerkteken te zien is, zou een kenner van de recreatieve jacht eerder het OFB inschakelen wegens stroperij. Zelfs het portaal voor recreatieve jacht acht een misdrijf dus aannemelijker dan een ongeluk.
Geen alleenstaand geval: Besson en de recreatieve jagers van de Orne
Chasse Passion stelt Bessons reactie voor als een overreactie. De voorgeschiedenis toont waarom de regisseur wantrouwig is.
2019 en 2021: Besson duldt op zijn 160 hectare grote landgoed aan de rand van het staatsbos van Saint-Évroult geen recreatieve jacht. De vereniging voor recreatieve jacht van de Orne klaagde hem daarom aan voor 122'198 euro: de herten die op zijn land rust vinden, zouden bij naburige boeren schade veroorzaken. Op 26 december 2019 wees de rechtbank in Argentan de aanklacht af. Er werden noch ongewone hertenconcentraties op het terrein, noch bewijzen gevonden dat de schade van deze dieren afkomstig was. De vereniging ging tegen het vonnis in beroep en verloor in oktober 2021 ook voor de Cour d'appel de Caen; zij moest Besson de proceskosten vergoeden. Wij hebben daarover destijds onder de titel «Frankrijk: ecologische massamoordenaars verliezen rechtszaak».
Februari 2025: Op 21 februari 2025 drongen twee recreatieve jagers met een roedel honden het landgoed binnen. Een opgejaagd hert had zijn toevlucht gezocht op het terras van Bessons toen 85-jarige moeder. Een van de mannen hield het gewei vast, de ander doodde het dier met een mes, terwijl de moeder de scène filmde. Besson verklaarde destijds dat dergelijke overtredingen op zijn eigendom steeds weer voorkomen. Ons bericht: «Recreatieve jagers doden hert op het landgoed van sterregisseur».
Januari 2026: De strafrechtbank van Argentan sprak de twee mannen, 33 en 41 jaar oud, op 20 januari 2026 schuldig: ongeoorloofde recreatieve jacht op vreemd, omheind terrein en recreatieve jacht met verboden middelen. Zij verloren hun jachtakte voor een jaar, moeten een cursus van het OFB over jachtrecht en veiligheid volgen en kregen boetes van 1'200 en 600 euro. Bovendien moeten zij de burgerlijke partijen samen 3'000 euro schadevergoeding betalen. De rechtbank stelde vast dat het hert niet dodelijk gewond was. Bessons moeder zei dat zij een aanzienlijk strengere straf had gewenst. In februari 2026 ging een van de twee in beroep.
September 2026: Nu het onthoofde hert voor het huis.
Besson staat met dergelijke ervaringen niet alleen. Al in januari 2025 had Tom Arthus-Bertrand, zoon van fotograaf Yann Arthus-Bertrand, soortgelijke incidenten op zijn land openbaar gemaakt en een petitie tegen de drijfjacht met roedels honden gelanceerd. Wie in Frankrijk wilde dieren een toevluchtsoord biedt, moet er blijkbaar rekening mee houden dat de roedel toch binnendringt.
De open vraag: wie heeft de kop afgesneden?
De verklaring van de vereniging betreft de doodsoorzaak, niet de toestand van het kadaver. Een hek, een auto of een bronstgevecht snijden geen kop af. Dat heeft een mens gedaan. In september dragen edelherten hun volledig ontwikkelde gewei. Wie een dood hert in deze periode de kop afneemt, neemt doorgaans de trofee mee.
Of het een recreatieve jager, een stroper of een trofeeënverzamelaar was die aan het werk was, valt niet uit de foto af te leiden. Bessons beschuldiging is daarmee niet bewezen. De versie van de vereniging, dat het hert een natuurlijke dood is gestorven en niets met de recreatieve jacht te maken heeft, verklaart echter evenmin de doorslaggevende bevinding. En de vereniging, die nu voorbarige schuldtoewijzingen betreurt, stond al meermaals tegenover Besson: in 2019 en 2021 als eiser, in 2025 als koepelorganisatie van de mannen die op zijn terras een hert doodstaken.
Duiding
De zaak toont een bekend patroon: dode wilde dieren met sporen van menselijk ingrijpen worden zelden opgehelderd, en de interpretatie ligt uiteindelijk bij de betrokkenen. De vereniging verdedigt haar leden nog voordat de autoriteiten hebben onderzocht. Hoe moeilijk Frankrijk het heeft met de vervolging van delicten rond de recreatieve jacht, blijkt ook uit het proces rond de nachtelijke stroperij met de terreinwagen en de procedure tegen Olivier Bouygues wegens vermoedelijke vervolging van wilde dieren.
In Zwitserland ziet de situatie er nauwelijks beter uit. Hoe mild stroperij hier wordt bestraft, blijkt uit het geval van de wolvin in het Mattertal, wat de schutter 300 Zwitserse frank kostte. Andere gevallen verzamelen wij in de rubriek criminaliteit en jacht.
Een toevluchtsoord zoals dat van Besson zou in Zwitserland bovendien nauwelijks mogelijk zijn. Het jachtrecht ligt bij de kantons, en grondeigenaren kunnen de recreatieve jacht op hun land in de meeste kantons niet verbieden. Meer hierover in onze rubriek over Jachtwet. Of de recreatieve jacht wildschade daadwerkelijk doeltreffend vermindert, zoals de vereniging van de Orne voor de rechtbank beweerde, is omstreden. De stand van het onderzoek vatten wij samen in «Jacht in feitencheck».
Bronnen: Chasse Passion (22.9.2026), France 3 Normandie, France Bleu Orne, Fondation 30 Millions d’Amis, Freiheit für Tiere.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →