Frankrijk: voertuigen van recreatieve jagers doelbewust beschadigd

Terwijl recreatieve jagers in het heuvellandschap van Beaujolais een drijfjacht op wilde zwijnen organiseerden, werden hun voertuigen gericht beschadigd en geplunderd.

De gendarmerie in Villefranche-sur-Saône doet onderzoek naar diefstal en vernieling.

Volgens de autoriteiten werden op 11 oktober in Vaux-en-Beaujolais en Saint-Cyr-le-Chatoux in totaal zes voertuigen van recreatieve jagers aangevallen. De daders sloegen ruiten in en stalen munitie, hondenhalsbanden en uitrusting. Vijf getroffenen hebben reeds aangifte gedaan, schrijft le Figaro.

De voertuigen van de jagers werden duidelijk gericht aangevallen, zei Antoine Herrmann, voorzitter van de vereniging voor recreatieve jacht in het departement Rhône. Degenen die dit hebben gedaan, wisten dat er die dag een jacht zou plaatsvinden.

Oude jachttraditie botst met nieuwe maatschappelijke realiteit

Herrmann benadrukt dat de jacht in deze regio nog steeds «goed ingeburgerd» is en deel uitmaakt van de plattelandscultuur. Maar juist daarin schuilt het probleem: wat ooit gold als een noodzakelijke praktijk voor voedselvoorziening, wordt tegenwoordig steeds meer gezien als een anachronistische vrijetijdsbesteding van een militante minderheid.

Terwijl de bevolking in stedelijk Frankrijk discussieert over dierenwelzijn, ecologie en soortenverlies, houdt men op het platteland vast aan een traditionele vorm van machtsuitoefening over wilde dieren – vaak onder het mom van «beheer» en «natuurzorg».

Dat het in deze omgeving telkens weer tot agressie, spanningen en gerichte tegenreacties komt, verbaast nauwelijks. Het maatschappelijk draagvlak voor de recreatieve Jacht daalt al jaren, en ook in Frankrijk groeit het aantal mensen dat het doden van wilde dieren in naam van de traditie niet langer wil steunen.

Escalatie of wake-up call?

Of het bij de huidige aanvallen gaat om Jachttegenstanders of gewoon verontwaardigde burgers, is nog onduidelijk. Zeker is echter: dergelijke voorvallen zijn een symptoom van een dieperliggende maatschappelijke kloof tussen degenen die Wilde dieren beschouwen als onderdeel van een ecologisch geheel, en degenen die ze nog steeds zien als bejaagbaar goed.

Dat verenigingen voor recreatieve jacht dergelijke gebeurtenissen als een reflex interpreteren als een “aanval op de plattelandscultuur”, toont vooral hoe weinig bereidheid tot zelfreflectie er binnen delen van de jagerij bestaat.

Een praktijk onder de loep

De jacht mag in streken als de Beaujolais dan nog “goed ingeburgerd” zijn – maar de vraag is voor hoe lang nog. Gezien de ecologische crises, de afnemende Biodiversiteit en de ethische debatten over de omgang met wilde dieren, oogt het beeld van gewapende mannen die door de bossen trekken steeds meer als iets uit een voorbij tijdperk.

Het vernielen van voertuigen is natuurlijk geen oplossing – maar het maakt duidelijk dat de maatschappelijke vrede rond de recreatieve jacht al lang aan het afbrokkelen is.

Misschien is het tijd dat ook de recreatieve jagers in de Beaujolais inzien: niet alles wat traditie is, hoort automatisch bij de toekomst.