Dierenwelzijnsonvriendelijk zeehondenbeleid in Sleeswijk-Holstein

Op dit moment gaat het bericht rond in de Media, dat de zeehondenpopulatie momenteel zo laag is als sinds 2011 niet meer.

Zeehonden gelden als een belangrijke bio-indicator voor het leefgebied van de Waddenzee. Aantal en gezondheidstoestand geven ook inzicht in de waterkwaliteit en de visstand.

Jaarlijks worden honderden zeehonden doodgeschoten

Al jarenlang bekritiseert het Robbenzentrum Föhr het zeehondenbeleid in Sleeswijk-Holstein. Elk jaar worden honderden zeehonden doodgeschoten, ongeveer 600 tot 800 dieren per jaar, en dat terwijl de zeehonden, of robben in het algemeen, door toedoen van de mens in de problemen zijn geraakt: spooknetten, snelboten, verstoringen, vervuiling van de Noordzee, overbevissing en nog veel meer. We kunnen hier niet meer spreken van een «ongerepte natuur» waarin men de dieren eigenlijk aan hun lot zou willen overlaten, want die natuur bestaat niet meer. De mens verstoort hun leefgebied dusdanig hevig, dat er momenteel zeer veel dode en te kleine, uitgemergelde dieren met verwondingen of longwormaandoeningen op de stranden van Sleeswijk-Holstein aanspoelen. En toch worden er in Sleeswijk-Holstein officieel geen zeehonden meer gered.

Politiek van doofpotten

Maar dit beleid wordt niet openbaar gemaakt, want dat zou een schandaal veroorzaken en veel mensen afschrikken, zoals we al merken aan de vele reacties van de vinders van de dieren. Alleen al het feit dat de door ons geredde en in ons Robbenzentrum opgevangen, gestabiliseerde en gezond verpleegde zeehonden weer teruggestuurd moeten worden naar het zeehondenstation in Friedrichskoog voor herintroductie in het wild, is een kwelling voor deze dieren. Dit komt namelijk neer op een uitputtende reis van 3 uur (transport met de veerboot, overladen van de dieren in een bestelwagen enz.).

Ook in Friedrichskoog worden sinds augustus alleen nog dieren opgenomen die eerst door het Robbencentrum zijn verzorgd. Alle andere gevonden en gemelde dieren bereiken het zeehondenopvangcentrum Friedrichskoog meestal niet. Dit betekent dat veel dieren worden doodgeschoten, simpelweg blijven liggen of, nog ongelooflijker, gewoon naar een andere plek worden vervoerd en achtergelaten, in de hoop dat daar niet al te veel mensen zijn die het sterven van het dier moeten aanzien!

Doden in plaats van helpen

Een naar onze mening ethisch abnormale methode.

Wij mensen zijn degenen die de dieren op een egoïstische manier bedrängen. Wij organiseren rondleidingen naar hun toevluchtsoorden, wij vissen hun voedsel weg, wij vervuilen hun leefgebied en vervolgens laten we ze ook nog in de steek als ze ziek of gewond zijn, of we doden ze zelfs! Natuurlijk zonder diergeneeskundig onderzoek! Onze conclusie: al met al een diervijandige en dierenwelzijnschendende handelwijze, die helaas door onze autoriteiten en betrokkenen wordt geprobeerd te verbergen, schrijft het Robbencentrum Föhr. Ook de dierenrechtenbeweging eist een ommekeer in de omgang met wilde dieren.