25.09.2026, 21:10

Zoeken

Dierenwereld

Canada: Berggeit doodt aanvallende grizzlybeer

In Brits-Columbia doodt een berggeit een aanvallende grizzlybeer met zijn horens. Een zeldzaam voorval toont de weerbaarheid van de dieren.

Redactie Wild beim Wild · 23 september 2021

In een dramatisch natuurspektakel keerde een berggeit de rollen om en doodde een grizzlybeer.

Volgens de wildbeheerdienst van Parks Canada wees een forensische necropsie uit dat het 70 kilogram wegende grizzlybeerwijfje werd gedood door een berggeit, die het dier dodelijke slagen toebracht met zijn scherpe, stiletachtige horens in beide oksels en in de nek.

«De necropsie wees uit dat het grizzlybeerwijfje een natuurlijke dood is gestorven, wat te wijten is aan een mislukte roofpoging van een berggeit«, aldus David Laskin, wildecoloog van de Lake Louise, Yoho en Kootenay Field Unit.

«Grizzlyberen die berggeiten bejagen, komen relatief vaak voor, en ik vermoed dat de berggeit in dit geval succesvol was en de rollen tegen de grizzly heeft omgedraaid. Deze berggeiten zijn grote dieren en hun horens zijn erg scherp.»

Een wandelaar ontdekte het kadaver van de grizzlybeer op 4 september, tijdens het drukke Labour Day-weekend, slechts enkele meters naast het Burgess Pass Trail, een 12,9 kilometer lange wandelroute in de buurt van Field in het Yoho National Park in Canada.

De doodsoorzaak van de berin kon op dat moment nog niet definitief worden vastgesteld, waardoor een forensische autopsie werd uitgevoerd; wildbeheerders hadden echter al een vermoeden, aangezien zich in het gebied een kudde berggeiten bevond.

Laskin zei dat de locatie van de dodelijke verwondingen van de beer – beide oksels en onder de nek – overeenkwam met het aanvalsgedrag van grizzlyberen en de verdedigingsreacties van berggeiten.

«Wanneer grizzlyberen aanvallen, richten ze zich doorgaans op de kop, nek en schouders van hun prooi, meestal van bovenaf, waardoor de verdedigingsreactie van de berggeit erin bestaat zich te beschermen met zijn scherpe horens», zei hij.

«De forensische necropsie bevestigde dat de verwondingen die vóór het overlijden waren ontstaan, overeenkwamen met de grootte en vorm van berggeithoorns, waardoor andere oorzaken, waaronder menselijk ingrijpen, konden worden uitgesloten«.

Steeve Côté, een gerenommeerde berggeitendeskundige en hoogleraar aan de Université Laval in Quebec, zei dat grizzlyberen belangrijke roofdieren voor berggeiten kunnen zijn. Hij wees erop dat in zijn onderzoeksgebied bij Caw Ridge, in de buurt van Grande Cache in Alberta, de grizzlybeer het belangrijkste roofdier is.

«Geiten kunnen een beer doden, maar dat is een zeldzame gebeurtenis», zei hij. «Het enige wat ze nodig hebben, is een goed geplaatste hoornstoot.»

In dit meest recente geval was het grizzlybeervrouwtje met een gewicht van ongeveer 70 kg vrij klein voor een beer in de Canadese Rocky Mountains, maar volgens Laskin verkeerde ze in een voor dit jaargetijde gepaste tot slechte lichamelijke conditie.

«Er waren geen aanwijzingen dat de berin jongen had«, zei hij, en voegde eraan toe dat het dier niet was gemerkt en niet bij Parks Canada bekend was.

Mannelijke berggeiten, die ervaren rotsklimmers zijn en zich uitstekend aanpassen aan bergachtige omgevingen, kunnen in de Canadese Rocky Mountains meer dan 125 kg wegen, waarbij de vrouwtjes ongeveer 15% minder wegen.

Grizzlyberen staan erom bekend berggeiten te bejagen wanneer ze de kans krijgen, en dit gedrag is de afgelopen jaren ook op andere plekken in het Yoho National Park waargenomen – net als elders.

In 2018 werd een berggeit die voor onderzoeksdoeleinden was uitgerust met een gps-halsband, blijkbaar gedood en opgegeten door een grizzlybeer, net onder de boomgrens bij Sherbrooke Lake in het Yoho National Park, nabij de grens met het Banff National Park.

Hoewel er op de vindplaats aanwijzingen waren dat een grizzlybeer de berggeit had gegeten, kon Parks Canada niet met zekerheid bevestigen dat hij de geit had gedood, maar vermoedde wel dat dit het geval was.

De schaarse overblijfselen van een berggeit werden ontdekt door de wildbeheerders van Parks Canada, nadat de gps-halsband van de berggeit in de zogenoemde sterftemodus was overgegaan en een signaal uitzond dat aangaf dat de halsband de afgelopen 24 uur niet had bewogen.

Bij een ander incident dit jaar filmde een voorbijganger op de Trans-Canada Highway een grizzlybeer die probeerde een geit en haar kalf te bejagen op de rotsen langs de snelweg bij Mount Bosworth, ten westen van de afslag Lake O'Hara.

«Hoewel zeldzaam, zijn er in het verleden andere gevallen gemeld waarbij berggeiten uit zelfverdediging beren doodden«, zei Laskin.

«Dat is niet volledig verrassend, aangezien berggeiten sterke dieren zijn die zich goed kunnen verdedigen«.

In dit meest recente geval deed de wandelaar die over het berenkarkas struikelde het juiste, door het gebied onmiddellijk te verlaten en de vondst en de vindplaats te melden aan Parks Canada.

Parks Canada wilde niet alleen een necropsie uitvoeren om de doodsoorzaak van de beer vast te stellen, maar verwijderde het karkas ook snel om te voorkomen dat het andere wilde dieren, waaronder roofdieren, naar het gebied zou aantrekken.

«Karkassen trekken roofdieren en andere wilde dieren aan, die agressief kunnen reageren om hun voedselbron te beschermen«, zei Laskin. «Dat kan een risico vormen voor de bezoekers in dit gebied,» schrijft Rocky Mountain Outlook.

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers over recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →