Savoir-vivre dla hobby hunters

Czy to rowerzyści, jeźdźcy czy piesi wędrowcy – dla wielu ludzi las jest terenem wypoczynku i przeżyć.

Dla wielu roślin i zwierząt jest on natomiast siedliskiem i ostoją. IG Wild beim Wild prosi zatem hobby hunters o zachowanie ostrożności i przedstawia w formie savoir-vivre dla hobby hunters wskazówki dotyczące zgodnego z naturą przebywania na łonie przyrody.

Dzikie zwierzęta nie postrzegają dobrych ludzi na szlakach jako zagrożenia nawet w bliskiej odległości – inaczej jest w przypadku hobby hunters. Naukowcy odkryli na przykład, że psy i jelenie potrafią rozpoznać złe osoby.

Każdy może odpoczywać w lesie. Jesteśmy tam jedynie gośćmi w salonie wielu dzikich zwierząt. Powinniśmy więc odpowiednio się zachowywać. Osobom szukającym wypoczynku lub uprawiającym sport w czasie wolnym IG Wild beim Wild radzi, aby podczas hobby hunting pozostawały na leśnych szlakach. – IG Wild beim Wild

Hobby hunters powinni unikać niepotrzebnego niepokojenia i cierpienia dzikich zwierząt. Przed oddaniem strzału hobby hunters muszą dokładnie rozpoznać zwierzę i strzelać wyłącznie wtedy, gdy są przekonani – i trzeźwi – że dane zwierzę rzeczywiście musi zostać odstrzelone i że można oddać strzał zgodny z zasadami dobrego łowiectwa.
Jeśli zwierzę, jak to często bywa, nie pada od razu po strzale, hobby hunter organizuje w odpowiednim czasie poszukiwania. To, co upoluje hobby hunter, wykorzystuje sam lub w miarę możliwości przekazuje do dalszego zagospodarowania.Nigdy nie powinien podsuwać zwłok jako pożywienia osobom niepolującym.
Hobby hunter powinien zawsze przestrzegać wszystkich przepisów prawnych związanych z hobby hunting oraz savoir-vivre dla hobby hunters. Należy do tego również trening umiejętności strzeleckich i bezpieczne obchodzenie się z bronią.
Wciąż około 30 000 hobby hunters w Szwajcarii powinno regularnie się dokształcać i przekazywać swoją wiedzę oraz doświadczenie kolegom z hobby hunting. Do tego należy również otwartość na nową orientację.
Dzikie zwierzęta nie należą do hobby hunters (res nullius), lecz w takim samym stopniu do niepolującej większości społeczeństwa. Hobby hunters, w przypadku notorycznej i/lub ostrej gorączki łowieckiej nie powinni sięgać po broń, lecz zwrócić się o pomoc medyczną. Choroby psychicznej nie da się wyleczyć, dając jej wolną rękę.
Psy myśliwskie powinny wracać na zawołanie lub gwizdnięcie – dzikie zwierzę, które nagle przecina leśną ścieżkę, szybko wywołuje instynkt myśliwski. O ewentualnym obowiązku trzymania psa na smyczy informuje lokalna gmina.
Zgodnie z savoir-vivre dla hobby hunters samochody i motocykle są w większości lasów zabronione. Powinny być parkowane wyłącznie na wyznaczonych parkingach. Ma to swoje uzasadnienie: na przykład rozgrzane katalizatory mogą szybko zapalić suchą trawę. Latem ryzyko pożaru lasu jest szczególnie wysokie. Grillowanie jest wprawdzie dozwolone na specjalnie wyznaczonych miejscach. Jednak w okresach długotrwałej suszy obowiązuje zakaz rozpalania otwartego ognia, a w skrajnych przypadkach nawet zakaz wstępu do lasu.
Czy to niedopałki papierosów, amunicja, alkohol, pozostawione śmieci czy odpady wielkogabarytowe – odpady nie mają czego szukać w lesie i powinny zostać zabrane przez hobby hunters. Nawet najmniejsze odłamki szkła czy druty mogą stanowić śmiertelne zagrożenie dla mieszkańców lasu.
Hobby hunters powinni odpowiadać na pytania niepolującej części społeczeństwa i nie okłamywać ludzi.
Tam, gdzie ostoje służące jako miejsca schronienia dla zwierzyny są zagrożone, hobby hunters powinni angażować się na rzecz dzikich zwierząt.

Miłośnicy przyrody aktywnie przeżywają piękne chwile w naturze, nie zabijając przy tym dzikich zwierząt, by dobrze się czuć. Jest niezliczona liczba godnych pochwały ludzi, którzy korzystają z natury, a jednocześnie ją pielęgnują i o nią dbają – wykonując trwałą, bezinteresowną pracę w straży pożarnej, ochronie cywilnej, ochronie zwierząt, projekcie lasu górskiego (Bergwaldprojekt), budując suche murki, pielęgnując biotopy, wykonując prace na rzecz wsi, ratując młode sarny, prowadząc stacje dla dzikich zwierząt itd. Żadnemu z nich nie przyszłoby do głowy, by w zamian żądać brutalnej ofiary w postaci żywej istoty, tak jak robią to hobby hunters.