Wolvenwelpen in Zwitserland onder vuur
De proactieve wolvenregulering is noch gebaseerd op wetenschappelijke feiten, noch op kennis over wolven, maar op luidruchtige propaganda.
Bondsraad Albert Rösti en zijn ministerie van Milieu werden meermaals — en niet alleen door het ministerie van Justitie — erop gewezen dat het afschotbeleid van de nieuwe jachtverordening niet verenigbaar is met de Berner Conventie. Tevergeefs.
Met drogredenen, zonder voorafgaand overleg en “tegen de wil van het volk” is in Zwitserland een drastische versoepeling van de wolvenbescherming van kracht geworden.
De wolf is nog steeds een beschermde diersoort. Dit betekent dat wolven niet zonder reden gedood, gevangen, gehouden of verstoord mogen worden, in het bijzonder niet tijdens de opgroeiperiode; en hun nesten mogen niet beschadigd of vernietigd worden.
In 2025 bestaat het voornemen om in het kanton Graubünden opnieuw een rode lijn te overschrijden bij de “regulering” van onschuldige wolven. De dienst voor Jacht en onzin onder leiding van Adrian Arquint, Marcel Michel en Arno Puorger is van plan om vanaf 1 september, in het kader van de zogenaamde ‘basisregulering’, met de hulp van recreatieve jagers twee derde van de welpen van dit jaar te doden die geen enkele schuld treft — hun enige vergrijp bestaat erin geboren te zijn en te worden ingedeeld als “twee-derde-quotum””. Dat zou in het ergste geval de dood van tientallen wolvenwelpen tijdens dit bloedbad tot gevolg kunnen hebben!
Uit de intentie en motivering van het kanton blijkt dat de proactieve wolvenregulering uitsluitend tot doel heeft de wolvenpopulatie kantonbreed te verminderen om het conflictpotentieel te minimaliseren. Het kanton reageert dus niet situationeel of selectief op problemen of schade die als gegronde uitzonderingen in de zin van de Berner Conventie zouden kunnen gelden, maar wil de populatie algemeen en grootschalig decimeren, koste wat het kost. Wat als regulering wordt verkocht, is een ideologisch gemotiveerd eliminatieproject dat de voor het ecosysteem zo belangrijke wolven moet verdringen. Dit ten gunste van de allang uit balans geraakte weidewirtschap, met haar schadelijke gevolgen voor flora en fauna in het alpiene gebied.
Het is internationaal verguisd en ethisch niet te verdedigen om wolvenwelpen te doden. Zwitserland wordt bovendien telkens weer door de Berner Conventie bekritiseerd om zijn wolvenbeleid. Daarnaast wordt het nieuw gebruikte begrip ‘basisregulering’ noch in de jachtwet noch in het jachtbesluit gedefinieerd of vermeld.
Het beroerde jachtonwezen in het kanton Graubünden is tot ver over de kantonsgrenzen, tot in het buitenland, bekend. De jacht in Graubünden is ronduit hoogst crimineel en wordt gekenmerkt door geweld, onwetenschappelijkheid en dierenmishandeling. Alleen is ons rechtssysteem tot nu toe niet zover om dat in het strafrecht mee te wegen. Elk jaar worden er meer dan 1.000 boetes tegen de recreatieve jagers van Graubünden uitgeschreven en worden er tientallen aangiften ingediend. Bovendien zijn de geweldplegers, volgens studies over de nazoekjacht en vergelijkingen met wildbeheerders, de beroerdste schutters van het land. Het kanton Graubünden geldt als toonbeeld van onwetendheid, manipulatie en incompetentie, en dat niet alleen bij het wolvenbeheer.
Recreatieve jagers beoefenen speciesisme. Speciesisme is vergelijkbaar met racisme en seksisme, en dat is geen cultuur of traditie.
De natuurlijke regulering door roofdieren zoals wolf, lynx of vos verloopt selectief, dynamisch en aangepast aan de gedragsecologie – een complex samenspel dat sadistische afschotplannen van een met geweldplegers besmet ambtelijk apparaat in Bern of Graubünden nooit kunnen vervangen. De recreatieve jacht vervangt geen ecologisch evenwicht. Uitgeoefende decimatiejacht is een schoolvoorbeeld van natuurontwaarding onder het mom van duurzaam beheer.
Er moet rekening mee worden gehouden dat de wolf tegenwoordig in delen van de kantons Wallis en Graubünden en in de westelijke Vaudois Jura over een groot gebied gevestigd is. Wolvenpopulaties reguleren zich in deze situatie zelf door hun territorialiteit: waar een roedel leeft, vestigt zich geen nieuwe roedel. Volgens de wetenschap kan daar ook zonder regulering een afvlakking van de bestandsgroei worden verwacht.
Dankzij de verbeterde kuddebescherming is ook het aantal dodingen tot eind september 2024 sterk gedaald. In het kanton Graubünden met 35% en in het kanton Wallis met 15%. In 2023 was het aantal dodingen landelijk al met 40% gedaald ten opzichte van 2022. Ook in 2024 vonden de meeste dodingen plaats in onbeschermde of onvoldoende beschermde kuddes. De daling van het aantal aanvallen zette al in 2023 in, nog vóór er voor het eerst preventief wolven werden afgeschoten. Uiteindelijk is de daling van het aantal aanvallen vooral het resultaat van versterkte kuddebescherming vanaf 2022, toen voor het eerst werd besloten om de financiële middelen voor beschermingsmaatregelen fors te verhogen.
Een vergelijkbare situatie is te zien in Brandenburg, Duitsland. In Brandenburg leven 58 wolvenroedels – meer dan in enige andere deelstaat. In Brandenburg heeft het toenemende aantal wolven geleid tot een afname van de hertenpopulatie, met name van edelhert en damhert, wat ten goede komt aan het bos en het ecosysteem. Recreatieve jagers in Oder-Spree schoten in 2024/25 slechts 128 edelherten; vroeger waren dat er 800.
Petitie: Stop de decimering van wolvenwelpen
Verdere artikelen
- Zwitserse weilanden verliezen massaal aan biodiversiteit
- Wanneer schapen, runderen en co. de ruimte van wilde dieren innemen
- Zwitserse Dierenbescherming bekritiseert geplande wolvenafschot als gevaar voor roedelstructuren en kuddebescherming
- In Graubünden woedt de wolvenincompetentie
- Val Fex: wanneer het kuddebeschermingsconcept lekker is dan het hek
- Afschot in plaats van bescherming – Zwitserland op weg naar de stille uitroeiing van de wolf
- Communicatiefalen bij het Amt für Jagd und Fischerei Graubünden
- Illegale wolvenjacht in Zwitserland
- Wolvenwelpen in Zwitserland onder vuur
- Zwitserland verkoopt slachting van wolven als succes
- Slordigheden op het kantoor van Katrin Schneeberger
- Begrazing door vee verandert de bodem, de planten en de insectenpopulaties
- De waanzinnige jacht op wolven in Zwitserland
- De waarheid over de schapensterfte in Zwitserland: oorzaken en statistieken
- Wolvenafschot in Zwitserland: bezorgdheid over partijpoliticus Albert Rösti
- Laten we de vernielzucht van de SVP stoppen
- Meedoen-actie: Een oproep voor verandering in Zwitserland
- 200 milieuorganisaties uit 6 continenten roepen de Zwitserse regering op: Stop het afschieten van wolven
- Bondsraad wordt scherp bekritiseerd door wolvenexperts
- De gevolgen van het controversiële wolvenbeheer in Zwitserland
- Wolf: bondsraad Rösti (SVP) omzeilt recht en orde
- Es Burebüebli mahn i nit
- Werken het BAFU en de jachtbesturen nog serieus?
- Bondsraad Albert Rösti vertrapt de volkswil
- De gevolgen van het controversiële wolvenbeheer in Zwitserland
- Te veel schapen schaden de biodiversiteit
- Landbouwkundig gebruik vernietigt alpenweiden
- Aanvallen ondanks kuddebescherming, hoe is dat mogelijk?
- De rotte appel in het jachtbestuur van St. Gallen
- Pro Natura eist een omvattende strategie voor het zomeren van schapen
- Volgens Agridea-onderzoek werkt kuddebescherming met honden goed
- Dankzij kuddebescherming doden wolven in Zwitserland minder landbouwhuisdieren
- Boeren zien velden als afvalstortplaats
- Biomassa van wilde dieren
- Over schapenhouders en vage autoriteiten
- De dubbele moraal van wolvenbestrijders
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →