Volksverdomming in het kanton Sankt Gallen

Op 13 juni 2025 zijn de jachtexamens van dit jaar in Sint-Gallen afgesloten.

In totaal zijn 36 recreatieve jagers geslaagd voor het examen en mogen nu hun bekwaamheidsdiploma in ontvangst nemen. Daarmee heeft 73 % van de aangetreden kandidaten de jachtopleiding met succes afgerond.

Tegelijkertijd berichten de media opnieuw over hoe nutteloos de jachtopleiding is. Ze is van geen enkel nut en biedt totaal geen bescherming. De recreatieve jacht is geen wetenschappelijk, wildbiologisch zinvol of professioneel wildbeheer.

Er zijn geen verenigingen met rechtspersoonlijkheid waarvan de leden zo diep geworteld zijn in de criminaliteit als bij de jacht. De moderne Jacht wordt gekenmerkt door een minderwaardig ethisch bewustzijn en een hoge mate van onverantwoordelijkheid.

De huidige recreatieve jacht vernietigt het normale sociale samenleven van wilde dieren, het ecologisch evenwicht, de natuurlijke gedragingen, familiestructuren en sociale verbanden, het gebruik van holen en schuilplaatsen, de verschuiving van dag- naar nachtactiviteit, verhoogde voortplanting van bepaalde diersoorten, versterkte migratie naar niet-bejaagde woongebieden, onnatuurlijke concentraties van dieren op hotspots, ecologisch onevenwicht, levenslange, gezondheidsschadelijke psychische en fysieke stress van Wilde dieren, ongezond wildvlees en nog veel meer negatieve gevolgen.

Feiten in plaats van jagerslatijn

Steeds meer stadsmensen trekken vanuit hun kantoor de vrije natuur in – niet alleen om te ontspannen, maar ook voor natuurbescherming. Als er hier meer zinvolle aanbiedingen zouden zijn om te vertragen, zouden ze niet bij de jacht hoeven te eindigen, af te glijden en te verdommen.

Een normaal mens wil niet eerst een wapenvergunning moeten halen om biotopen te verbeteren of wilde dieren met fatsoen, respect en eer te verzorgen en te beschermen. Recreatieve jagers redden in de lente reekalfjes, zodat ze ze in de herfst kunnen doodschieten.

Het vrolijke schouderklopje onder recreatieve jagers ziet er vandaag bijvoorbeeld bij vossen zo uit: hoewel elke normale wildbioloog weet (en talloze studies en praktijkvoorbeelden erop wijzen) dat ook het onzinnige vossenjacht een voorgewend sprookje is – jagerslatijn dus.

In plaats van de vos kan men elk willekeurig wild dier zo neerleggen, na verzorging en beheer door militante recreatieve jagers.

Recreatieve jagers veroorzaken ook met de jacht op klein wild opzettelijk ernstige verstoringen in het natuurlijke evenwicht tussen soorten, om succesvoller te kunnen jagen. 

Recreatieve jagers verspreiden zowel bij mensen als bij wilde dieren onnoemelijk leed, terreur en ellende. Praktisch alles wat gruwelijk, onnodig en harteloos is, wordt door jachtverenigingen bevorderd, zo heeft onlangs een rechtbank in Bellinzona bevestigd. Door recreatieve jagers lijden Wilde dieren. Niet zelden richten recreatieve jagers hun wapens ook op mensen aan.

Volgens studies bevorderen en verspreiden recreatieve jagers zelfs ziektes.

• Jagers verspreiden ziekten
• Recreatieve Jacht bevordert ziekten

Recreatieve jagers hebben het moeilijk wanneer ze zich in de verlichte samenleving moeten verantwoorden. Ze zijn onvoldoende tot helemaal niet opgeleid. En zo waggelen de meeste houders van een jachtakte met de volgende instelling door de natuur:

• Ongedierte moet men doden
• Wilde dieren zijn fruit dat alleen maar wacht om geoogst te worden
• Ecologie zou zijn: de bodem, het grondwater en wilde dieren met munitie vergiftigen
• in het bos zoveel mogelijk lawaai maken
• Bont is mode
• Vleesconsumptie zou gezond en aangeboren aan de mens zijn
• Jacht en dierenmishandeling zijn dierenwelzijn
• Alcohol en andere drugs horen bij het jachtvermaak
• Jagerslatijn is wetenschap
• Jacht zou een diepe meditatie zijn
• Doden zou een gebod van Mozes zijn
• Recreatieve jagers zouden de advocaten van de wilde dieren zijn
• enzovoort.

Steeds weer worden er vanuit de kringen van recreatieve jagers beweringen gedaan die bij nadere analyse hun oorsprong blijken te hebben in jachtliteratuur en dergelijke onwetenschappelijke bronnen. Dit is vooral te wijten aan de vaak gebrekkige opleiding in de cursussen voor het jachtexamen, die grotendeels worden gegeven door deels fanatici met sekteachtig gedachtegoed worden uitgevoerd en geen regulier bewijs van kwalificatie vereisen. Na de opleiding beweegt de recreatieve jager zich alleen nog in de echoruimte van de jachtpers, die zijn scheve en vaak ook foutieve voorstellingen voortdurend herhaalt.

In de jachtverenigingen bevestigen ze elkaar vervolgens in hun kijk op de zaken. Zo is een afgeschermde en militante groepering ontstaan die nauwelijks toegankelijk is voor nieuwe informatie. Het fatale hierbij is dat de lokale pers en de politiek nog steeds geloven dat er onder de jagershoed vakkennis paraat staat, waardoor ze bij alle natuurthema's graag de plaatselijke recreatieve jager raadplegen. Zo besmetten de recreatieve jagers dan ook nog de publieke ruimte.

Recreatieve jagers worden benadeeld door ambtenaren

Op de plek waar geweld zich ontlaadt, worden net zulke schade veroorzaakt als op het punt waarop het gericht is. En dat heel concreet op neuronaal niveau. Wetenschappers hebben dit ontdekt bij onderzoek. Ook neuropsychologen bevestigen dit: de amygdala, een kerngebied in de hersenen, is bij gewelddadigen opvallend onderontwikkeld of verstoord. Is dit centrale deel van de hersenen defect, dan is onder andere het walginggevoel uitgeschakeld.

Wie het jachtdiploma haalt, krijgt dus altijd twee dingen: een diploma voor het doden en een diploma voor het verdomen.

„Weidelijk" heeft ook niets met dierenwelzijn te maken. De "waidgerechtigkeit" van recreatieve jagers is volledig in tegenspraak met de dierenwelzijnswet. Waidgerecht staat ongeveer even ver van de dierenwelzijnswet als een koe van fietsen. De hedendaagse recreatieve jacht is in wezen gewoon crimineel. Alleen is ons rechtssysteem nog niet zover om dit in het strafrecht te verankeren.

Steeds meer mensen voelen zich in de 21e eeuw lastiggevallen of bedreigd door de recreatieve jacht.

Dan prijzen wij het kanton Genève met een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders. Aan het Meer van Genève zijn er wijngaarden en andere gewassen, net als in de rest van Zwitserland. Blijkbaar hanteren ze daar echter een menselijke en ethische benadering in de omgang met wilde dieren en intelligente maatregelen om gewassen te beschermen. Wildbeheerders organiseren ook geen drijfjachten en hebben daarvoor geen jachthonden nodig. In Genève worden geen vossen, marters, dassen, vogels enzovoort bejaagd, alleen omdat het jachtseizoen is. Dit blijkt ook uit de federale jachtstatistiek. In plaats daarvan worden praktische verjagingsmaatregelen ingezet en vindt er zinvolle voorlichting, ondersteuning en bijscholing van de bevolking plaats, samen met de wildbeheerders. Veiligheid, vakkennis, dierenwelzijn en ethiek staan voorop. Sanitaire en therapeutische afschot door wildbeheerders, zoals in het kanton Genève, is niet hetzelfde als een regulerende bejaging op basis van jagerslatijn of verkeerd begrepen natuurervaring.

Vooral bij de jacht en de recreatieve jagers is het essentieel dat de bevolking heel goed oplet. Nergens wordt zoveel gemanipuleerd met onwaarheden en nepnieuws. Geweld en leugens zijn twee kanten van dezelfde medaille. De recreatieve jacht is al decennialang niets anders dan een permanente, kostbare bouwput, een lappendeken en een twistpunt voor de politiek, bosbouw en landbouw, overheden, justitie, ziektekostenverzekeraars, verzekeringsmaatschappijen, dierenwelzijns-, milieu- en natuurbeschermingsorganisaties, politie, de federale overheid, media, enzovoort.

Dossier jachtbestuur Sankt Gallen:

• Dominik Thiel: Wolvenjager op staatskosten – een afdelingshoofd als veiligheidsrisico voor de wildbescherming
• Psychologie van de jacht in het kanton Sankt Gallen
• Jachttijd tot oudejaarsavond: afschotdruk in plaats van wildbeheer
• Patentjacht als oplossing tegen edelhertconflicten?
• Jachtbestuur Sankt Gallen: wolvenbeheer zonder wetenschap en zonder geloofwaardigheid
• De vergunning voor het afschieten van een wolf in het kanton Sankt Gallen was onrechtmatig
• Volksverdomming in het kanton Sankt Gallen
• Amt für Jagd und Blödsinn in Sankt Gallen moderniseert de jachtopleiding
• Sankt Gallen wil wolvenroedel bij de Gamserrugg reguleren
• Controverse rond ZwitserlandEen ambtenaar bij de wolvenjacht in Rusland
• «Experten» in Sankt Gallen beëindigen wolvenregulering voor deze winter
• De rotte appel in het jachtbestuur van St. Gallen
• Leugenjager werd afdelingshoofd in het kanton Sankt Gallen
• Sankt Gallen: stop het vossen- en dassenmassacre
• Werken het BAFU en de jachtbesturen nog serieus?
• Hoe recreatieve jager Simon Meier op het verkeerde spoor lokt