Mexico-Stad: verbod op stierengevechten voor onbepaalde tijd

Stierengevechten zouden een romantische Spaanse traditie zijn, waarvan men zegt dat het een tragisch ballet is tussen mens en stier.

Hoe diep deze cultuur ook geworteld is in de tradities en de geschiedenis van Spanje, en daarmee ook van Mexico, blijft het feit bestaan dat het voor de stieren die het «gevecht» bijna altijd verliezen, alleen maar om een tragedie gaat, zonder enige romantiek.

Om die reden sprak een meerderheid van de Mexicaanse burgers zich in een recente enquête uit voor een volledig moratorium op stierengevechten in Mexico, omdat de dieren mishandeld en wreed behandeld worden, wat tot hun dood leidt, aldus de commissie voor dierenwelzijn van het Mexicaanse parlement.

Organisaties voor stierengevechten hebben aangekondigd dat ze in beroep zullen gaan en het verbod in Mexico-Stad zullen aanvechten, maar een hoger gerechtshof heeft een verbod al gehandhaafd tegen een beroep in. Vier deelstaten hebben stierengevechten, die volgens historici vorig jaar mogelijk hun vijfhonderdste verjaardag hebben overschreden, al volledig verboden.

Een rechter had in mei aanvankelijk een tijdelijk verbod uitgevaardigd, omdat hij van mening was dat stierengevechten het recht van omwonenden op een gezonde en geweldloze omgeving schonden. Nu moet worden beslist of het verbod definitief wordt of niet.

De beslissing dreigt het einde te betekenen van de bijna 500 jaar oude traditie van stierengevechten in Mexico.

Momenteel is La Plaza Mexico in de hoofdstad de grootste stierenvechtarena ter wereld, waar matadors, toreadors en picadors proberen te ontsnappen aan de woede van de stier door hem herhaaldelijk te steken met licht chemisch behandelde speren, om het dier langzaam te verzwakken voordat de toreador het met een zwaardsteek afmaakt.

Sinds 2013 hebben al vier deelstaten van Mexico stierengevechten verboden, en peilingen tonen aan dat een verbod op brede steun kan rekenen.

Door de geschiedenis heen waren de volkeren van het Middellandse Zeegebied en Mesopotamië gefascineerd door het bevechten van ongecastreerde stieren. In het oude Mykene wordt deze traditie via het fresco van de «Stierspringer» teruggevoerd tot minstens 3'400 jaar geleden. Samen met de stierenloop in Pamplona hebben de Spanjaarden het stierengevecht minstens sinds 1'128 na Christus ingevoerd, toen veldheer El Cid naar verluidt een uitzonderlijke verschijning was.

Het stierengevecht zoals we dat vandaag kennen — te voet en met een rode doek — werd rond de eeuwwisseling voor het eerst georganiseerd door Francisco Romero in Ronda, Spanje.

Voorstanders van het stierengevecht zeggen dat het een soort gedeeld of immaterieel werelderfgoed is.

In de documentaire «Gored» over een van de beroemdste matadors van de recente tijd zeggen de voorstanders dat de tragiek van het «Ballet» tussen de stier en de matador, dat eindigt met een zwaardsteek, erin bestaat dat de matador het dier liefheeft en dat hij de stier van ganser harte moet liefhebben, opdat de voorstelling, die aan een ritueel grenst, perfect kan worden uitgevoerd. Wanneer het ten einde loopt, rouwt hij daarom vooral om hem.

Misschien is het dan ook terecht dat de bloedige traditie zelf, net als de stier en het ballet, eindelijk ten einde komt.