Solothurnse regering verdedigt dierenmishandeling

In het kanton Solothurn heeft de regeringsraad een historische kans gemist. In plaats van de wrede drijfjacht eindelijk te verbieden, houdt hij vast aan deze bloedige traditie en levert hij flinterdunne argumenten voor het voortzetten van dierenleed in naam van de “populatiebeheersing”.

Redactie Wild beim Wild — 30 oktober 2025

Regering van Solothurn verdedigt dierenmishandeling drijfjacht blijft toegestaan

Screenshot Hunt Watch

Wie ooit getuige was van een drijfjacht, weet wat zich daarbij afspeelt: reeën, wilde zwijnen en andere wilde dieren stormen in doodsangst uit hun schuilplaatsen, rennen halsoverkop over wegen en velden, vaak tot volledige uitputting.

Telkens weer komt het tot misschoten, verwondingen en een kwellende dood. Ook niet-bejaagbare soorten worden meegesleurd in de maalstroom van paniek. Dat is geen “beheer”, dat is georganiseerde dierenmishandeling. Ongeveer 55% van de jaarlijks geschoten reeën in het kanton is afkomstig van bewegingsjachten.

In haar standpunt van 21-10-2025 schrijft de regering: “Bewegingsjachten vormen een zinvolle en efficiënte methode om de populaties te reguleren.” Efficiënt? Ja, als het erom gaat zoveel mogelijk dieren in een zo kort mogelijke tijd te doden. Maar efficiëntie is geen moreel vrijgeleide. Dierenleed blijft dierenleed, hoe “praktisch” het ook is voor de hobbyjagers.

Bijzonder cynisch: «Bewegingsjachten zijn geen drijfjachten met honden. De drijfjacht met honden wordt in Zwitserland niet beoefend.” Een absurde haarkloverij. Of honden een dier urenlang opjagen of het in de chaos van een drijfjacht in paniek drijven, het leed is hetzelfde: stress, angst, verwondingen, doodskwellingen. Al het andere is zand in de ogen strooien. Drijfjachten veroorzaken ook telkens weer gevaarlijke verkeersongevallen. De uitspraak van de regering «Bewegingsjachten gelden als efficiënt en diervriendelijk» is in absurditeit niet te overtreffen. Ook de Zwitserse Dierenbescherming (STS) wijst de drijfjacht of holjacht af, omdat het nu eenmaal dierenmishandeling is.

Solothurnerin will Treibjagd verbieten

Solothurnse hobbyjagers drijven wilde dieren midden in een woonwijk

Op 29 oktober 2025 vond in Nunningen, in het kanton Solothurn, tijdens een drijfjacht een incident plaats waarbij meerdere reeën in paniek een steile helling af tot in de plaatselijke woonwijken werden gedreven. Videobeelden tonen aan hoe de doodsbange dieren tijdens hun minutenlange vlucht belangrijke energiereserves verbruikten, reserves die ze dringend nodig hebben voor de naderende winter.

Dit incident toont eens te meer aan: de zogenaamde hobbyjacht heeft niets met dieren- of natuurbescherming te maken. Ze betekent veeleer dat dieren onnodig aan stress, lijden en de dood worden blootgesteld, enkel om de menselijke jachtlust te bevredigen.

HUNT WATCH eist daarom met klem:

Een onmiddellijk verbod op de jacht
Een consequente uitbreiding van diervriendelijke alternatieven voor wildbeheer
Een open maatschappelijk debat over de ethische verantwoordelijkheid tegenover wilde dieren

Alleen zo kan een doeltreffende en respectvolle bescherming van wilde dieren worden gewaarborgd.

De natuur heeft geen hobbyjagers nodig

De regering motiveert haar afwijzing met de zogenaamde noodzaak van regulering: zonder drijfjacht zou de “doeltreffende sturing van de wildstand” niet meer mogelijk zijn. Maar steeds meer wetenschappelijke studies en praktijkvoorbeelden (talrijke kantons komen zonder drijfjacht uit) bewijzen het tegendeel: ecosystemen reguleren zichzelf grotendeels, als de hobbyjager ze niet verstoort. Bossen en wildstanden komen zonder menselijke “correctie” beter in evenwicht dan met kogels en hagel. In gebieden zonder hobbyjacht blijkt: de natuur met haar bossen is sterker, gezonder en vreedzamer wanneer men ze met rust laat.

Met de afwijzing van de volksopdracht heeft het kanton Solothurn duidelijk stelling genomen, tegen het dierenwelzijn, tegen de maatschappelijke vooruitgang en tegen een toekomstbestendig wildbeleid. In plaats van moedig nieuwe wegen in te slaan, klampt de regering zich vast aan het jagerslobbyisme en verdedigt ze een relikwie uit barbaarse tijden.

Toch wordt de kritiek op de jacht luider. Steeds meer mensen zien drijfjachten voor wat ze zijn: brute spektakels die in geen enkele moderne samenleving nog een plaats hebben. Solothurn mag de afschaffing dan weigeren, de publieke opinie zal zich daardoor niet laten tegenhouden. De druk op de politiek en de hobbyjachtlobby groeit.

Politici en hobbyjagers houden van macht en zijn vaak een bron van corruptie en hebzucht. – IG Wild beim Wild

Misschoten – de onzichtbare tragedie

Drijfjachten betekenen niet alleen stress en paniek voor wilde dieren. Ze zijn ook berucht om het grote aantal misschoten. In de hectiek, wanneer tientallen dieren tegelijk door het schootsveld stormen, daalt de trefzekerheid enorm. Het gevolg: talloze dieren worden niet meteen gedood, maar zwaar gewond en slepen zich met gebroken poten, doorschoten lichamen of inwendige verwondingen kwellend voort. Veel van deze dieren sterven pas uren of dagen later in het bos, langzaam, stil en voor de hobbyjagers onzichtbaar.

Een dergelijk scenario is niet de uitzondering, maar de regel bij drijfjachten. Elk jaar veroorzaken ze enorm dierenleed dat zich nauwelijks laat controleren of rechtvaardigen. Juist omdat de overheid zelf op “efficiëntie” hamert, neemt zij op de koop toe dat een aanzienlijk deel van de dieren een wrede dood sterft in plaats van meteen gedood te worden.

Wildvlees – geen “eerlijk” natuurproduct

Hobbyjagers prijzen hun vlees graag aan als “eerlijk” en “rein”, dat ze de bevolking aansmeren. Maar bij nader inzien blijft daar niets van over. “Eerlijk of gezond vlees” van de hobbyjagers is een mythe.

Wildvlees is geen zuiver natuurproduct. Het is vaak belast met zware metalen, parasieten, bacteriën en de resten van de munitie. Daar komt bij: dit vlees is afkomstig van dieren die in paniek, angst en kwelling werden gedood.

In de doodsstrijd scheiden de dieren stresshormonen zoals adrenaline en cortisol uit, die het hele organisme overspoelen. Dat maakt het vlees taai, belast het en staat ver af van elk romantisch beeld van een “natuurlijke delicatesse”. Een opgejaagd ree is geen gezondheidsproduct, het is het resultaat van angst, trauma en geweld.

Hoe eerlijk is een product dat op leed en bloed is gebaseerd? Wanneer hobbyjagers beweren dat hun vlees “eerlijk” is, ontmaskeren ze vooral zichzelf. Eerlijk zou zijn om duidelijk te zeggen: dit vlees is afkomstig van een dier dat werd opgejaagd, aangeschoten en onder doodskwellingen is gestorven.

Wie werkelijk gezond en duurzaam wil leven, zou noch jachtvlees noch vlees uit de bio-industrie moeten consumeren. Want het resultaat is altijd hetzelfde: dierenleed op het bord. In het slachthuis wordt gedood, in het bos onhygiënisch en bruut. Bij hobbyjagers komt daar nog bij dat ze aas verwerken.

Meerwaarde:

Bronnen:

Jaar	Auteur(s)	Soort / Onderwerp	Jachtmethode / Context	Centrale resultaten	Relevantie voor de argumentatie
1998	Mason et al.	Edelhert	Drijfjacht / Vervolging	Cortisolspiegel tot 70 keer verhoogd; massale fysiologische belasting	Sterk bewijs dat drijfjacht extreme stressreacties veroorzaakt
2018	Gentsch et al.	Hoefdieren (verschillende soorten)	Traumasituaties incl. bewegingsjachten („battues“)	Cortisolwaarden duidelijk hoger bij „battues“ en jachten met honden dan bij individuele afschietingen	Direct relevant: bewegingsjachten veroorzaken de hoogste stresswaarden
2020	Vilela et al.	Edelhert	Jacht in het algemeen	Jachtactiviteit leidt tot aantoonbare stressreacties (cortisol, hartslag)	Bewijst algemene jachtstress, fysiologisch meetbaar
2023	Dziki-Michalska et al.	Reeën	Bersjacht („stalking“)	Significant verhoogde cortisolwaarden, afhankelijk van leeftijd en geslacht	Bewijs: zelfs stille jacht is een stressor – bewegingsjacht is dienovereenkomstig erger
2024	Dziki-Michalska et al.	Edelhert	Bersjacht	Hoge cortisolwaarden correleerden met slechtere vleeskwaliteit en lichaamsgewicht	Ondersteunt kritiek op „eerlijk wildvlees“
2025	Bíl et al.	Europa (incl. CH)	Verkeersongevallen met wild	Overzicht: juridische gevolgen & ongevalcijfers in Europa	Relevantie: bewegingsjachten verhogen het risico op wildongevallen
2023	[CH-studie, geanonimiseerd in open access]	Zwitserland	Wildlife-vehicle collisions	Identificeert hotspots van wildongevallen op het Zwitserse wegennet	Argumentatiehulp: drijfjachten drijven wild naar risicovolle verkeersgebieden
2019	Wild bei Wild (Statistiek)	Zwitserland	Jachtongevallen	Statistiek over jacht- en wildongevallen in CH	Toont het risico voor mens & dier bij drijfjachten
2005	von Borell et al.	Wilde zwijnen	Vangst & doding	Duidelijk verhoogde stressparameters (cortisol, lactaat)	Bewijst fysiologische stress bij wilde zwijnen
2011	Broom & Johnson	Review: Welfare of hunted animals	Verschillende jachtvormen	Jacht veroorzaakt regelmatig angst, stress, verwondingen en langdurig lijden	Basisbron voor de ethische beoordeling