Oekraïense soldaat redt huisdieren op slagveld
Een Oekraïense soldaat redt moedig achtergelaten huisdieren te midden van het slagveld. Het verhaal toont mededogen ondanks oorlog en verwoesting.
Een «dierlievende» Oekraïense soldate en haar echtgenoot, een strijder, zijn begonnen met het redden van huisdieren nadat ze achtergelaten dieren aan het front hadden gevonden.
Oksana Krasnova, 27, betaalt met haar soldij voer en benodigdheden voor het herstel van de dieren, voordat ze hun vervoer in militaire voertuigen naar Kiev, de hoofdstad van Oekraïne, regelt, waar ze een nieuw thuis vinden.
Voordat Rusland zes maanden geleden het land binnenviel, werkte Krasnova als advocaat in de hoofdstad. Daarna sloot ze zich aan bij de Oekraïense frontverdediging en begon ze te vechten in de regio Donetsk.
Krasnova en haar 35-jarige echtgenoot, Stanislav Krasnov, hebben bijna 30 dieren gered terwijl ze tussen hun inzetten als scherpschutters door verlaten dorpen trokken.
Krasnova gaf uiting aan haar liefde voor dieren en het feit dat zij en haar man al vóór de Russische invasie hielpen bij dierenreddingen. Bij het uitvoeren van hun taken stuit ze op veel achtergelaten huisdieren, die ze niet zomaar kan achterlaten.

Het is weliswaar moeilijk om de dieren van het front weg te halen, maar deze arme dieren zijn gewend om met mensen samen te leven en kunnen alleen niet overleven.
Krasnova heeft haar eigen dieren, voor wie haar ouders in Kiev zorgen, en ze zou er nooit aan denken hen achter te laten. Volgens Krasnova was het eerste achtergelaten dier dat ze tijdens haar inzet aan het front redde, haar tot nu toe meest onvergetelijke redding.
Achtergelaten huisdieren
Toen het echtpaar een verlaten huis verkende, hoorden ze vreemde geluiden en ontdekten ze een kleine zwarte hond die erin gevangen zat.
Toen ze het dier vonden, was het volgens Krasnova «duidelijk getraumatiseerd» en had het zich gevoed met rauwe aardappelen.
Ze schat dat de hond daar ongeveer een maand had geleefd. Krasnova was ontroostbaar. Het echtpaar legde de hond een kussen onder zijn kop, terwijl hij gewoon op de grond lag, blafte, snikte en schuim op de bek had.

De hond moest in een kist worden gepropt en werd door het echtpaar in een militair voertuig rondgereden.
Het echtpaar geloofde niet dat de hond het zou overleven, omdat hij toevallen had. Totdat zijn gezondheid verbeterde, voedde en verzorgde Krasnova de hond elk uur.
De arme hond werd opgevangen door een vriend van haar die in Kiev met getraumatiseerde dieren werkt en enkele vrijwilligers heeft. Het gaat inmiddels goed met de hond en hij woont al een paar maanden bij een pleeggezin.
Krasnova vertelde dat ze weliswaar af en toe kleinere dieren zoals vogels en konijnen helpt – die ze meestal weer vrijlaat zodra ze zijn hersteld –, maar dat ze voornamelijk honden en katten redt.
Volgens Krasnova hebben ze op dit moment een varkenskudde bij zich uit een van de naburige dorpen waar ze gestationeerd zijn. De soldaten zorgen ervoor dat het goed gaat met de dieren en dat ze genoeg te eten hebben, ook al kan het echtpaar niet alle dieren redden, omdat ze niet allemaal in hun militaire voertuigen passen.

Het leven van het echtpaar is enorm verrijkt door de geredde dieren, en zelfs toen Krasnov gewond raakte en op een brancard werd vastgesnoerd voor behandeling, kwam er een klein katje naar hem toe.
Volgens Krasnova zijn de dieren die zij redden echt dankbaar en aanhankelijk. Ze besteedt veel tijd aan de zorg voor de dieren en soms valt het afscheid haar zwaar. Toch is ze opgelucht dat ze niet opnieuw hoeven te verhongeren en te lijden.
Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →